Habacuque 2

1 Sur mia gardista posteno mi staris; kaj, stariĝinte sur turo, mi observis, por vidi, kion Li diros al mi kaj kion mi devas respondi al la riproĉo kontraŭ mi. 2 Kaj la Eternulo ekparolis al mi, kaj diris: Enskribu la vizion, kaj desegnu bone sur la tabeloj, por ke leganto povu facile tralegi. 3 Ĉar la vizio koncernas tempon difinitan kaj parolas pri la fino, sed ĝi ne mensogas; se ĝi prokrastiĝus, atendu ĝin, ĉar ĝi nepre plenumiĝos, ne estos fordecidita. 4 Vidu, kiu estas malhumila, ties animo ne estos trankvila en li; sed virtulo vivos per sia fideleco. 5 La vino trompas viron fieran, kaj li ne humiliĝas; li larĝigas sian animon kiel Ŝeol, kaj kiel la morto li estas nesatigebla, li kolektas al si ĉiujn naciojn kaj kaptas al si ĉiujn popolojn. 6 Sed ili ja ĉiuj parolos pri li alegorion kaj mokan enigmon, kaj diros: Ve al tiu, kiu tro multigas al si fremdaĵon sen fino kaj metas sur sin tro grandan ŝarĝon de ŝuldoj! 7 Subite ja leviĝos viaj pikontoj kaj vekiĝos viaj puŝontoj, kaj vi fariĝos ilia rabataĵo. 8 Ĉar vi prirabis multe da nacioj, tial ankaŭ vin prirabos la ceteraj popoloj, pro la sango de homoj, pro la premado de la lando, de la urbo, kaj de ĉiuj ĝiaj loĝantoj.

9 Ve al tiu, kiu kolektas por sia domo maljustan akiraĵon, por aranĝi alte sian neston, por defendi sin kontraŭ mano de malbonulo! 10 Vi elpensis malhonoron por via domo, disbatante multe da popoloj kaj pekigante vian animon. 11 La ŝtonoj el la muroj krias, kaj la lignaj traboj respondas al ili.

12 Ve al tiu, kiu konstruas urbon per sangoverŝado kaj pretigas fortikaĵon per maljusteco! 13 Tio venas ja de la Eternulo Cebaot, ke la popoloj klopodas por la fajro kaj la gentoj lacigas sin vane. 14 Ĉar la tero pleniĝos de konado de la gloro de la Eternulo, kiel la akvo plenigas la maron.

15 Ve al vi, kiu drinkigas sian proksimulon, por elverŝi vian koleron, kaj ebriigas lin, por vidi lian honton! 16 Vi satiĝis per honto anstataŭ per honoro; drinku do ankaŭ vi, kaj kovru vin per honto; ankaŭ al vi venos la kaliko el la dekstra mano de la Eternulo, kaj neniigo de via gloro. 17 Ĉar via perforteco sur Lebanon falos sur vin, kaj atakate de bestoj vi estos terurata pro la sango de homoj, pro la premado de la lando, de la urbo, kaj de ĉiuj ĝiaj loĝantoj.

18 Kion helpos la skulptaĵo, kiun skulptis la artisto, la fanditaĵo kaj malvera instruanto, kvankam la majstro fidis sian propran faritaĵon, farante mutajn idolojn? 19 Ve al tiu, kiu diras al ligno: Leviĝu, kaj al muta ŝtono: Vekiĝu! Ĉu ĝi povas instrui? ĝi estas ja tegita per oro kaj arĝento, sed havas en si nenian spiriton. 20 Sed la Eternulo estas en Sia sankta templo; la tuta tero silentu antaŭ Li!

1 Sobre a minha guarda estarei,

e sobre a fortaleza

me apresentarei e vigiarei,

para ver o que falará a mim,

e o que eu responderei

quando eu for repreendido.

Outra resposta de Deus

2 Então o Senhor me respondeu,

e disse:

Escreve a visão

e torna-a bem legível

sobre tábuas,

para que a possa ler

quem passa correndo.

3 Porque a visão é ainda

para o tempo determinado,

mas se apressa para o fim,

e não enganará;

se tardar, espera-o,

porque certamente virá,

não tardará.

4 Eis que a sua alma

está orgulhosa,

não é reta nele;

mas o justo pela sua fé viverá.

5 Tanto mais que, por ser dado

ao vinho é desleal;

homem soberbo

que não permanecerá;

que alarga como o inferno

a sua alma;

e é como a morte

que não se farta,

e ajunta a si todas as nações,

e congrega a si todos os povos.

Cinco ais contra os caldeus

6 Não levantarão, pois, todos estes contra ele uma parábola e um provérbio sarcástico contra ele? E se dirá:

Ai daquele que multiplica

o que não é seu!

(Até quando?)

e daquele que carrega

sobre si dívidas!

7 Porventura não se levantarão

de repente teus usurários,

e não despertarão

os que te farão tremer,

e não lhes servirás tu

de despojo?

8 Porquanto despojaste

a muitas nações,

todos os demais povos

te despojarão a ti,

por causa do sangue dos homens,

e da violência feita à terra,

à cidade, e a todos

os que nela habitam.

9 Ai daquele que, para a sua casa,

ajunta cobiçosamente

bens mal adquiridos,

para pôr o seu ninho no alto,

a fim de se livrar

do poder do mal!

10 Vergonha maquinaste

para a tua casa;

destruindo tu a muitos povos,

pecaste contra a tua alma.

11 Porque a pedra clamará

da parede,

e a trave lhe responderá

do madeiramento.

12 Ai daquele que edifica

a cidade com sangue,

e que funda a cidade

com iniquidade!

13 Porventura não vem

do Senhor dos Exércitos

que os povos trabalhem pelo fogo

e os homens se cansem em vão?

14 Porque a terra se encherá

do conhecimento

da glória do Senhor,

como as águas cobrem o mar.

15 Ai daquele que dá de beber

ao seu companheiro!

Ai de ti, que adicionas à bebida

o teu furor,

e o embebedas

para ver a sua nudez!

16 Serás farto de ignomínia

em lugar de honra;

bebe tu também,

e sê como um incircunciso;

o cálice da mão direita

do Senhor voltará a ti,

e ignomínia cairá

sobre a tua glória.

17 Porque a violência cometida

contra o Líbano te cobrirá,

e a destruição das feras

te amedrontará,

por causa do sangue dos homens,

e da violência feita à terra,

à cidade, e a todos

os que nela habitam.

18 Que aproveita a imagem

de escultura,

depois que a esculpiu

o seu artífice?

Ela é imagem de fundição

que ensina mentira,

para que quem a formou

confie na sua obra,

fazendo ídolos mudos?

19 Ai daquele que diz ao pau:

Acorda!

E à pedra muda: Desperta!

Pode isso ensinar?

Eis que está coberta

de ouro e de prata,

mas dentro dela não há

espírito algum.

20 Mas o Senhor está

no seu santo templo;

cale-se diante dele

toda a terra.