Jonas 2

1 Kaj Jona ekpreĝis al la Eternulo, sia Dio, el la interno de la fiŝo. 2 Kaj li diris:

Kiam mi suferis, mi vokis al la Eternulo,

Kaj Li respondis al mi;

El la ventro de ŝeol mi kriis,

Kaj Vi aŭskultis mian voĉon.

3 Vi ĵetis min en la profundegon, en la internon de la maro,

Kaj fluego min ĉirkaŭis;

Ĉiuj Viaj ondegoj kaj ondoj iris super min.

4 Kaj mi pensis: Mi estas forpuŝita de antaŭ Viaj okuloj;

Tamen mi rigardos ankoraŭ Vian sanktan templon.

5 Ĉirkaŭis min akvo ĝis la animo;

Abismo min ĉirkaŭis;

Junko kovris mian kapon.

6 Mi falis malsupren ĝis la fundamento de la montoj;

La tero baris min por ĉiam per siaj rigliloj;

Sed Vi, ho Eternulo, mia Dio, elirigis mian vivon el la pereo.

7 Kiam mia animo senfortiĝis en mi, mi rememoris la Eternulon;

Kaj mia preĝo alvenis al Vi en Vian sanktan templon.

8 Tiuj, kiuj servas al vantaĵoj,

Senigas sin je favorkoreco.

9 Sed mi kun danka voĉo alportos al Vi oferon;

Kion mi promesis, tion mi plenumos;

Savo estas ĉe la Eternulo. 10 Kaj la Eternulo ordonis al la fiŝo, kaj ĝi elvomis Jonan sur la sekteron.

A súplica de Jonas

1 E orou Jonas ao Senhor, seu Deus, das entranhas do peixe. 2 E disse:

Na minha angústia

clamei ao Senhor,

e ele me respondeu;

do ventre da sepultura gritei,

e tu ouviste a minha voz.

3 Porque tu me lançaste

no profundo,

no coração dos mares,

e a corrente das águas me cercou;

todas as tuas ondas e as tuas vagas

têm passado por cima de mim.

4 E eu disse:

Lançado estou de diante dos teus olhos;

todavia tornarei a ver

o teu santo templo.

5 As águas me cercaram

até à alma,

o abismo me rodeou,

e as algas se enrolaram

na minha cabeça.

6 Eu desci até aos fundamentos

dos montes;

a terra me encerrou

para sempre com os seus ferrolhos;

mas tu fizeste subir a minha vida

da perdição,

ó Senhor meu Deus!

7 Quando desfalecia em mim

a minha alma,

lembrei-me do Senhor;

e entrou a ti a minha oração,

no teu santo templo.

8 Os que observam as falsas vaidades

deixam a sua

misericórdia.

9 Mas eu te oferecerei sacrifício

com a voz do agradecimento;

o que votei pagarei.

Do Senhor vem a salvação.

10 Falou, pois, o Senhor ao peixe, e este vomitou a Jonas na terra seca.