Miquéias 3

1 Mi diris: Aŭskultu, ho ĉefoj de Jakob kaj estroj de la domo de Izrael! Vi devas ja scii la juron; 2 tamen vi malamas la bonon, amas la malbonon; vi deŝiras de ili ilian haŭton kaj la karnon de iliaj ostoj. 3 Kaj kiam ili manĝas la karnon de mia popolo, deŝiras de ili ilian haŭton, rompas kaj dispecigas iliajn ostojn kvazaŭ por poto kaj la karnon kvazaŭ por kaldrono: 4 tiam ili krios al la Eternulo; sed Li ne respondos al ili, Li kaŝos antaŭ ili Sian vizaĝon en tiu tempo, ĉar ili faris siajn malbonajn agojn. 5 Tiele diras la Eternulo pri la profetoj, kiu erarigas mian popolon, kiuj mordas per siaj dentoj kaj predikas pacon, kaj kontraŭ tiu, kiu ne donas ion en ilian buŝon, ili predikas militon: 6 Tial estos ĉe vi nokto, sed ne vizioj, mallumo, sed ne antaŭdiroj; subiros la suno super la profetoj, kaj mallumiĝos super ili la tago. 7 Hontos tiuj viziistoj, mokindaj fariĝos la antaŭdiristoj, kaj ili ĉiuj fermos sian buŝon; ĉar ili ne havas respondon de Dio. 8 Sed mi estas plena de forto de la spirito de la Eternulo, de praveco kaj kuraĝo, por montri al Jakob lian krimon kaj al Izrael lian pekon. 9 Aŭskultu ĉi tion, ho ĉefoj de la domo de Jakob kaj estroj de la domo de Izrael, kiuj abomenas juron kaj kurbigas ĉion rektan, 10 kiuj konstruas Cionon per sango kaj Jerusalemon per maljustaĵoj. 11 Ĝiaj ĉefoj juĝas pro subaĉeto, ĝiaj pastroj instruas pro pago, kaj ĝiaj profetoj antaŭdiras pro mono; tamen ili apogas sin sur la Eternulo, kaj diras: La Eternulo estas ja meze de ni, ne trafos nin malfeliĉo. 12 Tial pro vi Cion estos plugita kiel kampo, Jerusalem fariĝos ruinaĵo, kaj la monto de la templo fariĝos arbara altaĵo.

Juízos contra os maus governantes e os falsos profetas

1 E disse eu:

Ouvi, peço-vos,

ó chefes de Jacó,

e vós, príncipes da casa de Israel;

não é a vós que pertence

saber o juízo?

2 A vós que odiais o bem,

e amais o mal,

que arrancais a pele de cima deles,

e a carne de cima

dos seus ossos;

3 E que comeis a carne

do meu povo,

e lhes arrancais a pele,

e lhes esmiuçais os ossos,

e os repartis como para a panela

e como carne dentro

do caldeirão.

4 Então clamarão ao Senhor,

mas não os ouvirá;

antes esconderá deles

a sua face naquele tempo,

visto que eles fizeram mal

nas suas obras.

5 Assim diz o Senhor

acerca dos profetas

que fazem errar o meu povo,

que mordem com os seus dentes,

e clamam paz;

mas contra aquele que nada

lhes dá na boca

preparam guerra.

6 Portanto, se vos fará noite

sem visão,

e tereis trevas

sem adivinhação,

e pôr-se-á o sol

sobre os profetas,

e o dia sobre eles

se enegrecerá.

7 E os videntes se envergonharão,

e os adivinhadores

se confundirão;

sim, todos eles cobrirão

os seus lábios,

porque não haverá

resposta de Deus.

8 Mas eu estou cheio do poder

do Espírito do Senhor,

e de juízo e de força,

para anunciar a Jacó

a sua transgressão

e a Israel o seu pecado.

9 Ouvi agora isto,

vós, chefes da casa de Jacó,

e príncipes da casa de Israel,

que abominais o juízo

e perverteis tudo o que é direito,

10 Edificando a Sião com sangue,

e a Jerusalém com iniquidade.

11 Os seus chefes dão

as sentenças por suborno,

e os seus sacerdotes ensinam

por interesse,

e os seus profetas adivinham

por dinheiro;

e ainda se encostam ao Senhor,

dizendo:

Não está o Senhor

no meio de nós?

Nenhum mal nos sobrevirá.

12 Portanto, por causa de vós,

Sião será lavrada

como um campo,

e Jerusalém se tornará

em montões de pedras,

e o monte desta casa como

os altos de um bosque.