Naum 2

1 Disĵetanto iras kontraŭ vin; fortikigu viajn fortikaĵojn, gardu la vojon, armu viajn lumbojn, fortigu vin kiel eble plej potence. 2 Ĉar la Eternulo restarigos la majeston de Jakob, kiel ankaŭ la majeston de Izrael; ĉar la ruinigantoj ilin ruinigis kaj ekstermis iliajn vinberbranĉojn. 3 La ŝildo de liaj herooj estas ruĝigita; liaj militistoj estas kiel en purpuro; kiel fajro brilas la ĉaroj en la tago de lia armiĝo; la lancoj ŝanceliĝas. 4 Sur la stratoj rapide ruliĝas la ĉaroj, bruas sur la placoj; ili aspektas kiel torĉoj, brilas kiel fulmoj. 5 Li vokas siajn fortulojn, sed ili falpuŝiĝos dum sia irado; ili rapidas al la murego kaj preparas defendon. 6 La pordegoj ĉe la akvo malfermiĝos, kaj la palaco cedos. 7 Decidita estas ĝia kapto kaj forkonduko, kaj ĝiaj sklavinoj ĝemos kiel kolomboj kaj batos sian bruston. 8 Nineve estas de ĉiam kiel baseno da akvo; sed nun ĝi forkuras: Haltu, haltu! sed neniu revenas. 9 Disrabu arĝenton, disrabu oron; senfinaj estas la trezoroj, estas multege da diversaj valoraĵoj. 10 Prirabita kaj plene ruinigita ĝi estos; la koro svenas, la genuoj tremas; ĉies lumboj senfortiĝis, kaj ĉies vizaĝoj nigriĝis. 11 Kie nun estas la loĝejo de la leonoj, kaj tiu paŝtejo de leonidoj, kie iradis leono, leonino, kaj leonidoj, kaj neniu ilin timigis? 12 La leono disŝiradis sufiĉon por siaj idoj, sufokadis por siaj leoninoj, plenigadis siajn kavernojn per kaptaĵo kaj siajn nestegojn per disŝiritaĵo. 13 Jen Mi iras kontraŭ vin, diras la Eternulo Cebaot, kaj Mi forbruligos en fumo viajn ĉarojn, kaj glavo ekstermos viajn leonidojn; Mi ĉesigos sur la tero vian disŝiradon, kaj oni ne plu aŭdos la voĉon de viaj sendatoj.

A ruína de Nínive

1 O destruidor subiu contra ti.

Guarda tua fortaleza,

vigia o caminho,

fortalece os lombos,

reforça muito o teu poder.

2 Porque o Senhor restaurará

a excelência de Jacó

como a excelência de Israel;

porque os saqueadores

os despojaram,

e destruíram os seus ramos.

3 Os escudos dos seus fortes

serão vermelhos,

os homens valorosos

estarão vestidos de escarlate,

os carros como tochas flamejantes

no dia da sua preparação,

e os ciprestes serão

terrivelmente abalados.

4 Os carros correrão furiosamente

nas ruas,

colidirão um contra o outro

nos largos caminhos;

o seu aspecto será

como o de tochas,

correrão como relâmpagos.

5 Ele se lembrará dos seus valentes;

eles, porém, tropeçarão

na sua marcha;

apressar-se-ão

para chegar ao seu muro,

quando o amparo for preparado.

6 As portas dos rios se abrirão,

e o palácio será dissolvido.

7 É decretado:

ela será levada cativa,

conduzida para cima;

e as suas servas

a acompanharão,

gemendo como pombas,

batendo em seus peitos.

8 Nínive desde que existiu

tem sido como um tanque de águas,

porém elas agora vazam.

Parai, parai, clamar-se-á;

mas ninguém olhará para trás.

9 Saqueai a prata,

saqueai o ouro,

porque não têm fim as provisões,

riquezas há de todo o gênero

de bens desejáveis.

10 Vazia, esgotada

e devastada está;

derrete-se o coração,

e tremem os joelhos,

e em todos os lombos há dor,

e os rostos de todos eles

se enegrecem.

11 Onde está agora

o covil dos leões,

e as pastagens dos leõezinhos,

onde passeava o leão velho,

e o filhote do leão,

sem haver ninguém

que os espantasse?

12 O leão arrebatava o que bastava

para os seus filhotes,

e estrangulava a presa

para as suas leoas,

e enchia de presas

as suas cavernas,

e os seus covis de rapina.

13 Eis que eu estou contra ti,

diz o Senhor dos Exércitos,

e queimarei na fumaça

os teus carros,

e a espada devorará

os teus leõezinhos,

e arrancarei da terra

a tua presa,

e não se ouvirá mais a voz

dos teus mensageiros.