Naum 3

1 Ve al la urbo sangavida, kiu estas plena de trompoj kaj raboj, kaj ne volas ĉesigi la rabadon! 2 Oni aŭdas la sonadon de vipoj, la sonadon de bruantaj radoj; blekas ĉevalo, saltas ĉaro; 3 moviĝas rajdantoj, brilas glavoj, fulmas lancoj; estas multe da mortigitoj kaj amasoj da kadavroj; sennombraj estas la kadavroj, oni falpuŝiĝas sur ili. 4 Tio estas pro la granda malĉastado de la malĉastistino, kiu ĉarmas per sia beleco, estas lerta sorĉistino, kaj vendas naciojn per sia malĉastado kaj gentojn per sia sorĉado. 5 Jen Mi iras kontraŭ vin, diras la Eternulo Cebaot, kaj Mi levos ĝis via vizaĝo la randojn de via vesto, kaj Mi montros al la nacioj vian nudecon kaj al la regnoj vian malhonoron. 6 Mi ĵetos sur vin abomenindaĵojn, Mi malhonoros vin kaj faros vin mokataĵo. 7 Ĉiu, kiu vidos vin, forkuros de vi, kaj diros: Ruinigita estas Nineve; kiu bedaŭros ĝin? kie mi povas serĉi por vi konsolantojn? 8 Ĉu vi estas pli bona ol No-Amon, kiu troviĝas inter riveroj, estas ĉirkaŭata de akvo, kaj kies forto kaj murego estis la maro? 9 Etiopujo kaj la senfina Egiptujo estis ĝia forto, la Putidoj kaj Luboj donadis al vi helpon; 10 tamen ĝi ankaŭ estas elpatrujigita kaj forkaptita; eĉ ĝiaj malgrandaj infanoj estas frakasitaj en la komenco de ĉiuj stratoj; pri ĝiaj eminentuloj oni lotis, kaj ĉiujn ĝiajn altrangulojn oni katenis. 11 Tiel ankaŭ vi ebriiĝos kaj kaŝos vin kaj serĉos defendon kontraŭ la malamikoj. 12 Ĉiuj viaj fortikaĵoj estas kiel figarboj kun maturaj fruktoj; se oni ekskuas ilin, ili falas en la buŝon de manĝonto. 13 Jen via popolo estas ĉe vi kiel virinoj; al viaj malamikoj larĝe malfermiĝos la pordegoj de via lando; fajro ekstermos viajn riglilojn. 14 Provizu al vi akvon por la tempo de sieĝo; fortigu viajn fortikaĵojn; iru en kalkon, knedu argilon, faru fortajn brikojn. 15 Tamen tie la fajro vin konsumos, glavo vin ekstermos, formanĝos vin kiel skarabo, se vi eĉ estus grandnombra kiel skaraboj, grandnombra kiel akridoj. 16 Vi havas pli da komercistoj, ol la steloj de la ĉielo; sed ili diskuros kiel akridoj kaj forflugos. 17 Viaj taĉmentoj estas kiel akridoj, kaj viaj taĉmentestroj estas kiel lokustoj, kiuj dum la malvarmo kaŝas sin en fendoj, kaj kiam la suno ekbrilas, ili disflugas tiel, ke oni ne scias, kie ili estas. 18 Dormas viaj paŝtistoj, ho reĝo de Asirio, kuŝas viaj fortuloj; via popolo estas disĵetita sur la montoj, kaj troviĝas neniu, kiu ĝin kolektus. 19 Ne resaniĝas via vundo, doloriga estas via ulcero; ĉiu, kiu aŭdas la sciigon pri vi, aplaŭdas pri vi; ĉar kiun ne trafis senĉese via malboneco?

A total ruína de Nínive

1 Ai da cidade ensanguentada!

Ela está toda cheia

de mentiras e de rapina;

não se aparta dela o roubo.

2 Estrépito de açoite há,

e o barulho do ruído das rodas;

e os cavalos atropelam,

e carros vão saltando.

3 O cavaleiro levanta

a espada flamejante,

como a lança relampejante,

e ali haverá uma multidão

de mortos,

e abundância de cadáveres,

e não terão fim os defuntos;

tropeçarão nos seus corpos;

4 Por causa da multidão dos pecados

da meretriz mui graciosa,

da mestra das feitiçarias,

que vendeu as nações

com as suas fornicações,

e as famílias

pelas suas feitiçarias.

5 Eis que eu estou contra ti,

diz o Senhor dos Exércitos;

e levantarei a tua saia

sobre a tua face,

e às nações mostrarei

a tua nudez,

e aos reinos a tua vergonha.

6 E lançarei sobre ti

coisas abomináveis,

e envergonhar-te-ei,

e pôr-te-ei como espetáculo.

7 E há de ser que,

todos os que te virem,

fugirão de ti, e dirão:

Nínive está destruída,

quem terá compaixão dela?

Donde te buscarei

consoladores?

8 És tu melhor do que Nô-Amom,

que está assentada entre os canais,

cercada de águas,

tendo por esplanada o mar,

e ainda o mar por muralha?

9 Etiópia e Egito

eram a sua força,

e não tinha fim;

Pute e Líbia

foram o seu socorro.

10 Todavia foi levada cativa

para o desterro;

também os seus filhos

foram despedaçados

nas entradas de todas as ruas,

e sobre os seus nobres

lançaram sortes,

e todos os seus grandes

foram presos com grilhões.

11 Tu também serás embriagada,

e te esconderás;

também buscarás força

por causa do inimigo.

12 Todas as tuas fortalezas serão

como figueiras

com figos temporãos;

se os sacodem, caem na boca

do que os há de comer.

13 Eis que o teu povo no meio de ti

são como mulheres;

as portas da tua terra

estarão de todo abertas

aos teus inimigos;

o fogo consumirá

os teus ferrolhos.

14 Tira águas para o cerco,

reforça as tuas fortalezas;

entra no lodo, e pisa o barro,

pega a forma para os tijolos.

15 O fogo ali te consumirá,

a espada te exterminará;

consumir-te-á, como a locusta.

Multiplica-te como a locusta,

multiplica-te como os gafanhotos.

16 Multiplicaste os teus negociantes

mais do que as estrelas do céu;

a locusta se espalhará e voará.

17 Os teus príncipes são

como os gafanhotos,

e os teus capitães

como os gafanhotos grandes,

que se acampam nas sebes

nos dias de frio;

em subindo o sol voam,

de sorte que não se sabe mais

o lugar onde estão.

18 Os teus pastores dormirão,

ó rei da Assíria,

os teus ilustres repousarão,

o teu povo se espalhará

pelos montes,

sem que haja quem o ajunte.

19 Não há cura para a tua ferida,

a tua chaga é dolorosa.

Todos os que ouvirem a tua fama

baterão as palmas sobre ti;

porque, sobre quem não passou

continuamente a tua malícia?