1 Ĉar Bileam vidis, ke al la Eternulo plaĉas beni Izraelon, li ne iris, kiel antaŭe, por aŭguri, sed li turnis sian vizaĝon al la dezerto. 2 Kaj Bileam levis siajn okulojn, kaj ekvidis Izraelon, starantan laŭ siaj triboj; kaj la spirito de Dio venis sur lin. 3 Kaj li ekparolis sian inspiritaĵon, kaj diris:

Parolas Bileam, filo de Beor,

Kaj parolas viro kun malfermita okulo;

4 Parolas tiu, kiu aŭdas la vortojn de Dio,

Kaj kiu vidas la vizion de la Plejpotenculo;

Li falas, sed malfermitaj estas liaj okuloj.

5 Kiel belaj estas viaj tendoj, ho Jakob,

Viaj loĝejoj, ho Izrael!

6 Kiel valoj ili etendiĝas,

Kiel ĝardenoj apud rivero,

Kiel arboj aloaj, plantitaj de la Eternulo,

Kiel cedroj apud akvo.

7 Fluos akvo el liaj siteloj,

Kaj lia semo estos ĉe multaj akvoj;

Superos Agagon lia reĝo,

Kaj altiĝos lia regno.

8 Dio, kiu elkondukis lin el Egiptujo,

Estas por li kiel la forto de bubalo;

Li formanĝas la popolojn, kiuj estas malamikaj al li,

Kaj iliajn ostojn li frakasas

Kaj per siaj sagoj disbatas.

9 Li genuiĝis, li kuŝiĝis,

Kiel leono kaj kiel leonino;

Kiu lin levos?

Viaj benantoj estas benataj,

Kaj viaj malbenantoj estas malbenataj.

10 Tiam ekflamis la kolero de Balak kontraŭ Bileam, kaj li kunefrapis siajn manojn; kaj Balak diris al Bileam: Por malbeni miajn malamikojn mi vokis vin, kaj vi nun benis ilin jam tri fojojn! 11 Kaj nun foriĝu sur vian lokon; mi intencis honori vin, sed jen la Eternulo senigis vin je la honoro. 12 Kaj Bileam diris al Balak: Ĉu eĉ al viaj senditoj, kiujn vi sendis al mi, mi ne parolis jene: 13 Se Balak eĉ donus al mi sian plenan domon da arĝento kaj oro, mi ne povus malobei la ordonon de la Eternulo, farante bonon aŭ malbonon laŭ mia deziro? kion diros la Eternulo, tion mi diros. 14 Kaj nun mi iras al mia popolo; venu, mi sciigos al vi, kion faros tiu popolo al via popolo en la malproksima venonta tempo. 15 Kaj li ekparolis sian inspiritaĵon, kaj diris:

Parolas Bileam, filo de Beor,

Kaj parolas viro kun malfermita okulo;

16 Parolas tiu, kiu aŭdas la vortojn de Dio

Kaj scias la penson de la Plejaltulo,

Kaj kiu vidas la vizion de la Plejpotenculo;

Li falas, sed malfermitaj estas liaj okuloj.

17 Mi vidas lin, sed ne nun;

Mi rigardas lin, sed ne proksime.

Eliros stelo el Jakob,

Kaj leviĝos sceptro el Izrael,

Detruos la randojn de Moab

Kaj frakasos ĉiujn filojn de malordo.

18 Kaj Edom estos submetito,

Kaj Seir estos submetito de siaj malamikoj;

Sed Izrael havos venkon.

19 Kaj la reganto eliros el Jakob,

Kaj li pereigos la restintojn el la urbo.

20 Kaj li ekvidis Amalekon, kaj li ekparolis sian inspiritaĵon, kaj diris:

La unua el la popoloj estis Amalek,

Sed lia fino estos pereo.

21 Kaj li ekvidis la Kenidojn, kaj li ekparolis sian inspiritaĵon, kaj diris:

Fortika estas via loĝejo,

Kaj aranĝita sur roko estas via nesto;

22 Sed ruinigita estos Kain,

Baldaŭ Aŝur vin kaptos. 23 Kaj li ekparolis sian inspiritaĵon, kaj diris:

Ve! kiu vivos, kiam Dio tion faros?

24 Kaj venos ŝipoj de la lando de la Kitidoj,

Kaj ili humiligos Aŝuron kaj humiligos Eberon;

Sed ankaŭ ili pereos.

25 Kaj Bileam leviĝis, kaj foriris kaj revenis al sia loko; kaj ankaŭ Balak iris sian vojon.

1 E Balaam, vedendo che piaceva all’Eterno di benedire Israele, non ricorse come le altre volte alla magia, ma voltò la faccia verso il deserto. 2 E, alzati gli occhi, Balaam vide Israele accampato tribù per tribù; e lo Spirito di Dio fu sopra lui. 3 E Balaam pronunciò il suo oracolo e disse:

"Così dice Balaam, figlio di Beor, così dice l’uomo che ha l’occhio aperto, 4 così dice colui che ode le parole di Dio, colui che contempla la visione dell’Onnipotente, colui che si prostra e a cui si aprono gli occhi: 5 ‘Come sono belle le tue tende, o Giacobbe, le tue dimore, o Israele! 6 Esse si estendono come valli, come giardini in riva a un fiume, come aloe piantati dall’Eterno, come cedri vicini alle acque. 7 L’acqua trabocca dalle sue secchie, la sua semenza è bene irrigata, il suo re sarà più in alto di Agag, e il suo regno sarà esaltato. 8 Iddio che lo ha fatto uscire dall’Egitto, gli dà il vigore del bufalo. Egli divorerà i popoli che gli sono avversari, frantumerà loro le ossa, li trafiggerà con le sue frecce. 9 Egli si china, si accovaccia come un leone, come una leonessa: chi lo farà alzare? Benedetto chiunque ti benedice, maledetto chiunque ti maledice!’".

10 Allora l’ira di Balac si accese contro Balaam; e Balac, battendo le mani, disse a Balaam: "Io ti ho chiamato per maledire i miei nemici, ed ecco che li hai benedetti già per la terza volta. 11 Ora dunque fuggi a casa tua! Io avevo detto che ti avrei colmato di onori; ma, ecco, l’Eterno ti rifiuta gli onori". 12 E Balaam rispose a Balac: "E non dissi io, fin da principio, agli ambasciatori che mi mandasti: 13 ‘Anche se Balac mi desse la sua casa piena d’argento e d’oro, non potrei trasgredire l’ordine dell’Eterno per fare di mia iniziativa alcun che di bene o di male; ciò che l’Eterno dirà, quello dirò’? 14 E ora, ecco, io me ne vado al mio popolo; vieni, io ti annuncerò ciò che questo popolo farà al popolo tuo nei giorni a venire".

15 Allora Balaam pronunciò il suo oracolo e disse:

"Così dice Balaam, figlio di Beor; così dice l’uomo che ha l’occhio aperto, 16 così dice colui che ode le parole di Dio, che conosce la scienza dell’Altissimo, che contempla la visione dell’Onnipotente, colui che si prostra e a cui si aprono gli occhi: 17 ‘Lo vedo, ma non ora; lo contemplo, ma non vicino: un astro sorge da Giacobbe, e uno scettro si eleva da Israele, colpirà Moab da un capo all’altro e abbatterà tutta quella razza turbolenta. 18 Si impadronirà di Edom, si impadronirà di Seir, suo nemico; Israele farà prodezze. 19 Da Giacobbe verrà un dominatore che sterminerà i superstiti delle città’".

20 Balaam vide anche Amalec e pronunciò il suo oracolo, dicendo:

"Amalec è la prima delle nazioni ma il suo avvenire fa capo alla rovina".

21 Vide anche i Chenei e pronunciò il suo oracolo, dicendo:

"La tua dimora è solida e il tuo nido è posto nella roccia; 22 tuttavia, il Cheneo dovrà essere devastato, finché l’Assiro ti conduca in prigionia".

23 Poi pronunciò di nuovo il suo oracolo e disse:

"Ahimè! Chi sussisterà quando Iddio lo avrà stabilito? 24 Ma delle navi verranno dalle parti di Chittim e umilieranno Assur, umilieranno Eber, ed egli pure finirà per essere distrutto".

25 Poi Balaam si alzò, partì e se ne tornò a casa; e Balac pure se ne andò per la sua strada.