Gálatas 4

1 Kaj mi sciigas vin, ke tiel longe, kiel la heredanto estas infano, li neniel malsimilas sklavon, kvankam li estas estro de ĉio; 2 sed li estas sub guvernantoj kaj administrantoj, ĝis la templimo difinita de la patro. 3 Tiel ankaŭ ni, dum ni estis infanoj, estis en sklaveco sub la elementoj de la mondo; 4 sed kiam venis la pleneco de la tempo, Dio elsendis Sian Filon, el virino naskitan, sub leĝo naskitan, 5 por reaĉeti tiujn, kiuj estas sub la leĝo, por ke ni ricevu la filadopton. 6 Kaj ĉar vi estas filoj, Dio elsendis la Spiriton de Sia Filo en niajn korojn, kriantan, Aba, Patro! 7 Tiel ke ĉiu el vi estas jam ne sklavo, sed filo; kaj se filo, ankaŭ heredanto per Dio.

8 Tamen, tiam ne konante Dion, vi estis en sklaveco al tiuj, kiuj nature ne estas dioj; 9 sed jam nun konante Dion, aŭ pli ĝuste, de Dio konate, kial vi returniĝas al la malfortaj kaj mizeraj elementoj, al kiuj vi deziras denove sklaviĝi? 10 Vi observas tagojn kaj monatojn kaj tempojn kaj jarojn. 11 Mi timas pri vi, ke eble mi vane laboris ĉe vi.

12 Mi petegas vin, fratoj, estu kiel mi, ĉar mi ankaŭ estas kiel vi. Vi neniel al mi malbonfaris; 13 sed vi scias, ke pro malforteco de la karno mi la unuan fojon predikis al vi la evangelion; 14 kaj vian elprovon en mia karno vi ne malestimis nek abomenis, sed kvazaŭ anĝelon de Dio vi akceptis min, kvazaŭ Kriston Jesuon. 15 Kie do estas via singratulado? mi atestas al vi, ke se estus eble, vi estus elŝirintaj viajn okulojn kaj donintaj ilin al mi. 16 Ĉu mi do per verdirado fariĝis al vi malamiko? 17 Ili fervore serĉas vin, ne bone; ili eĉ volas elŝlosi vin, por ke vi serĉu ilin. 18 Sed estas bone esti fervore serĉata ĉiam en bona afero, kaj ne nur tiam, kiam mi estas ĉe vi. 19 Miaj infanetoj, pro kiuj mi denove suferas naskodoloron, ĝis Kristo formiĝos en vi, 20 mi tute deziris esti ĉe vi nun, kaj ŝanĝi mian voĉon; ĉar vere mi dubas pri vi.

21 Diru al mi, vi, kiuj volas esti sub la leĝo, ĉu vi ne aŭskultas la leĝon? 22 Ĉar estas skribite, ke Abraham havis du filojn, unu el la sklavino kaj unu el la liberulino. 23 Tamen tiu el la sklavino naskiĝis laŭ la karno, sed ĉi tiu el la liberulino naskiĝis per promeso. 24 Ĉi tio enhavas alegorion; ĉar la du virinoj estas du interligoj, unu el la monto Sinaj, por sklaveco naskante, kiu estas Hagar. 25 Ĉar tiu Hagar estas la monto Sinaj en Arabujo, kaj prezentas la nunan Jerusalemon, ĉar ŝi estas sklavigita kune kun siaj infanoj. 26 Sed la supera Jerusalem estas libera, kiu estas patrino nia. 27 Estas ja skribite:

Ĝoju, ho senfruktulino, kiu ne naskis,

Sonigu kanton kaj ĝojkriu, ho vi, kiu ne suferas naskodoloron;

Ĉar la forlasitino havos pli da infanoj, ol la havanta edzon.

28 Sed ni, fratoj, estas filoj de promeso tiel same, kiel Isaak. 29 Sed kiel tiam la laŭ karno naskita persekutis la laŭspiritulon, tiel estas ankaŭ nuntempe. 30 Sed kion diras la Skribo? Forpelu la sklavinon kaj ŝian filon; ĉar la filo de la sklavino ne heredos kun la filo de la liberulino. 31 Tial, fratoj, ni estas filoj ne de sklavino, sed de la liberulino.

1 Ko tāku kupu ia tēnei: I te mea he tamariki tonu te tangata mōna te kāinga, kāhore ia e rerekē i te pononga, ahakoa ko te rangatira ia o ngā mea katoa; 2 engari, e meatia ana e ngā kaitohutohu, e ngā kaititiro, kia taea rā anō te wā i whakaritea e te pāpā. 3 Waihoki ko tātou, i te mea e tamariki ana, he pononga tātou nā ngā mea tīmatanga o te ao. 4 Ā, nō ka tutuki te tāima, ka tonoa mai e te Atua tāna Tama, i whānau i te wahine, i whānau i raro i te ture, 5 hei hoko i te hunga i raro i te ture, kia whiwhi ai tātou ki te whakatamarikitanga.

6 Nā, i te mea he tamariki koutou, kua tonoa mai e te Atua te Wairua o tāna Tama ki roto ki ō koutou ngākau, e karanga ana, "E Apa, e Pā!" 7 Heoi, kua mutu tōu ponongatanga, engari kua tama koe; ā, ki te mea he tama, nā mōu ngā mea i roto i te Atua.

Te Māharahara o Pāora ki te Hunga Karatia

8 Heoi i reira, i te mea kīhai koutou i mātau ki te Atua, he pononga koutou nā ngā mea ehara nei i te atua tupu. 9 Ināianei ia, i te mea ka mātau nei koutou ki te Atua, arā, ka mātauria nei koutou e te Atua, he aha koutou ka tahuri ai anō ki aua mea ngoikore, rawakore, ki ngā mea tīmatanga, e hokia nā e tō koutou hiahia, kia waiho koutou hei pononga mā aua mea? 10 E mau ana koutou ki ngā rā, ki ngā marama, ki ngā wā, ki ngā tau. 11 E manawapā ana ahau ki a koutou, kei kore he hua mō tāku i mahi ai i roto i a koutou.

12 E ōku tēina, ko tāku tohe tēnei ki a koutou, kia rite ki ahau; e rite ana hoki ahau ki a koutou. Kāhore ā koutou mahi hē ki ahau. 13 E mātau ana koutou he mea nā te ngoikore e tōku kikokiko tāku kauwhau i te rongopai ki a koutou i te tuatahi. 14 Heoi, kīhai koutou i whakahāwea, i whakakino ki tōku whakamātautauranga i tōku kikokiko; nā, tahuri mai ana koutou ki ahau, ānō he anahera ahau nā te Atua, me te mea ānō ko Īhu Karaiti. 15 Kei hea rā tērā hari o koutou? He kaiwhakaatu hoki ahau mō tā koutou, me i taea kua tīkarohia e koutou ō koutou kanohi, ā, kua hōmai ki ahau. 16 Koia, kua hoariritia rānei ahau ki a koutou, mōku i kōrero i te pono ki a koutou?

17 Ko tā rātou whaiwhai i a koutou ehara i te pai; engari, e mea ana rātou kia tūtakina mai koutou, kia whai ai ko koutou ki a rātou. 18 He mea pai ia kia matenuitia i runga i te pai i ngā wā katoa, kauaka hoki i tōku nohoanga anake ki a koutou. 19 E āku tamariki, ka mamae nei anō ahau mō koutou, kia whai āhua rā anō a te Karaiti i roto i a koutou, 20 ko tāku hiahia me i konā ahau i a koutou nā āianei, kia puta kē anō tōku reo; nō te mea e ruarua ana ahau ki a koutou.

Te Tauira o Hakara rāua ko Hera

21 Kī mai ki ahau, e te hunga e hiahia ana kia noho i raro i te ture, kāhore ianei koutou e rongo ki tā te ture? 22 Kua oti hoki te tuhituhi, tokorua ngā tama a Āperahama, kotahi nā te wahine pononga, kotahi nā te wahine rangatira. 23 Ko tā te pononga nō te kikokiko tōna whānautanga. Ko tā te wahine rangatira ia he mea kōrero mai i mua.

24 He mea whakarite aua mea: ko ngā wāhine nei ngā kawenata e rua; kotahi nō Maunga Hinai, whānau ake ana hei taurekareka, ko Hakara tēnei. 25 Nā, ko tēnei Hakara ko Maunga Hinai i Arāpia, e rite ana hoki ki Hiruhārama onāianei, he pononga nei hoki ia, rātou ko āna tamariki. 26 Tēnā, ko te Hiruhārama i runga he mea herekore, ko ia tō tātou whaea. 27 Kua oti hoki te tuhituhi:

"Kia hari, e te pākoko

kāhore nei e whānau!

Hāmama, karanga,

e te mea kāhore nei kia whakamamae;

he tini kē hoki ngā tamariki

a te mea mahue i ā te mea whai tāne."

28 Nā, ko tātou nei, e ōku tēina, e rite ana ki a Īhaka, he tamariki nā te kupu whakaari. 29 Engari e rite ana anō ki tō mua, ko te mea nō te kikokiko nei tōna whānautanga, whakatoia ana e ia te tama nō te Wairua nei tōna; e pērā ana anō ināianei. 30 Heoi, e pēhea ana tā te karaipiture? "Peia atu te wahine pononga rāua ko tāna tama; e kore hoki te tama a te wahine pononga e whiwhi tahi me te tama a te wahine rangatira ki te taonga." 31 Nā, ehara tātou, e ōku tēina, i te tamariki nā te wahine pononga, engari nā te wahine rangatira.