Hebreus 1

1 Dio, kiu multafoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj, 2 en tiuj lastaj tagoj parolis al ni en Filo, kiun Li nomis heredanto de ĉio, per kiu ankaŭ Li faris la mondaĝojn, 3 kiu, estante la elbrilo de Lia gloro kaj plena bildo de Lia substanco, kaj subtenante ĉion per la vorto de sia potenco, kaj farinte la elpurigon de niaj pekoj, sidiĝis dekstre de la Majesto en altaĵoj; 4 fariĝinte tiom pli granda ol la anĝeloj, kiom pli bonegan nomon ol ili li heredis. 5 Ĉar al kiu el la anĝeloj Li iam diris:

Vi estas Mia Filo,

Hodiaŭ Mi vin naskis? kaj denove:

Mi estos al li Patro,

Kaj li estos al Mi Filo?

6 Kaj ankoraŭ, kiam Li enkondukas la unuenaskiton en la mondon, Li diras: Kaj kliniĝu antaŭ li ĉiuj anĝeloj de Dio. 7 Kaj pri la anĝeloj Li diras:

Kiu faras la ventojn Liaj senditoj,

Flamantan fajron Liaj servantoj; 8 sed pri la Filo:

Via trono estas Dia trono por ĉiam kaj eterne;

La sceptro de via regno estas sceptro de justeco.

9 Vi amas virton kaj malamas malvirton;

Tial Dio, via Dio, oleis vin per oleo de ĝojo pli ol viajn kamaradojn. 10 Kaj:

En antikveco Vi, ho Eternulo, fondis la teron,

Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.

11 Ili pereos, sed Vi restos;

Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto,

12 Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.

Sed Vi restas la sama,

Kaj Viaj jaroj ne finiĝos. 13 Sed al kiu el la anĝeloj Li iam diris:

Sidu dekstre de Mi,

Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?

14 Ĉu ne estas ili ĉiuj spiritoj servantaj, elsendataj, por servi al tiuj, kiuj estas heredontoj de la savo?

Te Kupu a te Atua i roto i Tāna Tama

1 He maha ngā wāhi, he maha ngā huarahi i kōrero ai te Atua i mua, arā ngā poropiti, ki ngā mātua, 2 i ēnei rā whakamutunga nā tāna Tama āna kōrero ki a tātou, ko tāna hoki tērā i mea ai māna ngā mea katoa, ko tāna kaihanga hoki tērā o ngā ao. 3 Ko ia te kānapatanga o tōna korōria, te tino āhua o tōna pūmautanga, e whakaū nei i ngā mea katoa ki te kupu o tōna kaha, ka oti i a ia ake anō te horoi ō tātou hara, nā noho ana ia i te ringa matau o te Nui i runga rawa.

4 Ā, meinga ana ia kia pai ake i ngā anahera, kia pērā me te ingoa i riro i a ia he nui atu i tō rātou.

Te Nui o te Tama a te Atua

5 Ki a wai hoki o ngā anahera tāna meatanga i mua,

"Ko koe tāku Tama,

nō nāianei koe i whakatupuria ai e ahau"?

Me tēnei anō,

"Ko ahau hei Matua ki a ia,

ko ia hei Tama ki ahau?"

6 I tāna kawenga mai anō hoki i te whānau mātāmua ki te ao, ka mea ia,

"Kia koropiko ngā anahera katoa a te Atua ki a ia."

7 Ko tāna kupu ia mō ngā anahera,

"Meinga ana e ia āna anahera hei wairua,

āna kaimahi hei mura ahi."

8 Mō te Tama ia, i kī ia,

"Pūmau tonu tōu torōna, e te Atua, ake, ake;

ā, ko te hēpeta o te tika te hēpeta o tōu kīngitanga.

9 I arohaina e koe te tika, i kinongia e koe te hara;

nō reira nui atu i tō ōu hoa

te whakawahinga a te Atua,

a tōu Atua, i a koe ki te hinu o te hari."

10 Me tēnei anō,

"Nāu, e te Ariki, i te tīmatanga i whakatakoto te whenua;

he mahi anō ngā rangi nā ōu ringa.

11 Ko ērā e hemo atu, ko koe ia e mau tonu:

ka tawhitotia katoatia hoki ērā me he kākahu.

12 Ka pōkaitia e koe, ānō he koheka,

ka whakaputaia kētia.

Ko koe tonu anō ia koe,

kāhore hoki he mutunga o ōu tau."

13 Ki tēhea hoki o ngā anahera tāna meatanga i mua,

"Hei tōku ringa matau koe noho ai,

kia meinga rā anō e ahau ōu hoariri

hei tūranga waewae mōu"?

14 He teka ianei he wairua kaimahi rātou katoa, he mea tonotono hei minita, he whakaaro ki te hunga mō rātou nei te ora?