Joel 1

1 Vorto de la Eternulo, kiu aperis al Joel, filo de Petuel.

2 Aŭskultu ĉi tion, ho maljunuloj, kaj atentu, ho ĉiuj loĝantoj de la lando! Ĉu estis ĉi tio en via tempo, aŭ en la tempo de viaj patroj? 3 Rakontu pri tio al viaj infanoj, kaj viaj infanoj al siaj infanoj, kaj iliaj infanoj al la sekvanta generacio. 4 Kio restis de la raŭpoj, tion manĝis la akridoj; kio restis de la akridoj, tion manĝis la skaraboj; kaj kio restis de la skaraboj, tion manĝis la vermoj. 5 Vekiĝu, ho ebriuloj, kaj ploru, ĝemu vi, ĉiuj drinkantoj, pri la suko vinbera, kiu estas prenita for de via buŝo. 6 Ĉar venis sur mian landon nacio forta kaj nekalkulebla; ĝiaj dentoj estas dentoj de leono, kaj makzelojn de leonino ĝi havas. 7 Ĝi dezertigis mian vinberujon, ĉirkaŭŝiris mian figarbon, tute senŝeligis ĝin kaj forĵetis; blankiĝis ĝiaj branĉoj. 8 Ĝemu, kiel junulino, kiu metis sur sin sakaĵon pro sia fianĉo. 9 For estas la farunoferoj kaj verŝoferoj el la domo de la Eternulo; funebras la pastroj, servistoj de la Eternulo. 10 Dezertigita estas la kampo, funebras la tero; ĉar ekstermita estas la greno, elsekiĝis la mosto, velkis la olivoj. 11 Konsternitaj estas la plugistoj, plorĝemas la vinberkultivistoj, pro la tritiko kaj hordeo, pro la pereo de la rikolto sur la kampo. 12 Elsekiĝis la vinberbranĉo, velkis la figarbo; la granatarbo, la palmo, kaj la pomarbo, ĉiuj arboj de la kampo elsekiĝis; malaperis gajeco ĉe la homoj. 13 Zonu vin kaj ploru, ho pastroj; ĝemegu, ho servistoj de la altaro; iru kaj kuŝu en sakaĵoj, ho servistoj de mia Dio; ĉar malaperis el la domo de via Dio la farunoferoj kaj verŝoferoj. 14 Sanktigu faston, proklamu solenan kunvenon, kunvoku la maljunulojn kaj ĉiujn loĝantojn de la lando en la domon de la Eternulo, via Dio, kaj kriu al la Eternulo: 15 Ho ve, kia tago! Ĉar proksima estas la tago de la Eternulo; kiel katastrofo ĝi venos de la Plejpotenculo. 16 Antaŭ niaj okuloj ja malaperis la manĝaĵo, el la domo de nia Dio la ĝojo kaj gajeco. 17 Forputris la grajnoj sub siaj terbuloj, malpleniĝis la grenejoj, detruitaj estas la garbejoj, ĉar la greno difektiĝis. 18 Ho, kiel ĝemas la brutoj, kiel suferas la bovaroj! ĉar ili ne havas paŝtaĵon; ankaŭ la ŝafaroj turmentiĝas. 19 Al Vi, ho Eternulo, mi vokas; ĉar fajro ekstermis la herbejojn de la stepo, kaj flamo bruldifektis ĉiujn arbojn de la kampo. 20 Eĉ la bestoj de la kampo sopiras al Vi; ĉar elsekiĝis la torentoj da akvo, kaj fajro ekstermis la herbejojn de la stepo.

1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Hoera tama a Petuere.

He Tangi mō te Urupatu o ngā Huanga Kai

2 Whakarongo ki tēnei, e ngā kaumātua,

kia whai taringa, e ngā tāngata katoa o te whenua.

I ō koutou rā rānei tēnei,

i ngā rā rānei o ō koutou mātua?

3 Kōrerotia taua mea ki ā koutou tamariki,

mā ā koutou tamariki anō hoki e kōrero ki ā rātou tamariki,

ā, mā ā rātou tamariki e kōrero ki tētahi atu whakatupuranga.

4 Ko te toenga a te whangawhanga

pau ake i te māwhitiwhiti;

ko te toenga a te māwhitiwhiti

pau ake i te tātarakihi;

ā, ko te toenga a te tātarakihi

pau ake i te moka.

5 E ara, e te hunga haurangi, e tangi;

auē, e ngā kaiinu wāina katoa,

ki te wāina hou;

kua whakakorea nei hoki mā ō koutou māngai.

6 Kei te haere mai tētahi iwi ki tōku whenua,

he kaha, e kore e taea te tatau;

ko ōna niho he niho raiona,

he niho pūrākau ōna nō te raiona kātua.

7 Kore ake i a ia tāku wāina,

ko tāku piki tīhorea ake e ia;

poto rawa te peha i a ia, ākiri rawa;

ko ōna manga meinga ana kia mā.

8 E tangi, kia rite ki te tamahine kua oti te whītiki ki te kākahu taratara,

e tangi ana ki te makau o tōna tamāhinetanga.

9 Kua whakakāhoretia te whakahere totokore me te ringihanga

i roto i te whare o Ihowā.

Kei te tangi ngā tohunga,

ngā minita a Ihowā.

10 Kua hē te māra,

kei te tangi te oneone;

nō te mea kua mate te wīti,

kua maroke te wāina hou,

kua kahakore te hinu.

11 Kia whakamā, e ngā kaingaki whenua;

auē, e ngā kaimahi wāina,

mō te wīti, mō te pārei;

kua kore nei hoki ngā hua o te māra.

12 Kua maroke te wāina,

kua pūtokitoki te piki;

ko te pamekaranete, ko te nīkau, ko te āporo –

ko ngā rākau katoa o te whenua, kua maroke;

kua maroke nei hoki te koa

i roto i ngā tamariki a te tangata.

He Karanga ki te Rēpenatā me te Īnoi

13 Tātua i a koutou ki te kākahu taratara, e tangi, e koutou e ngā tohunga;

auē, e ngā minita o te āta.

Haere mai, hei te mea taratara he kākahu mō koutou i te pō,

e ngā minita o tōku Atua.

Kua kore nei hoki te whakahere totokore

me te ringihanga i roto i te whare o tō koutou Atua.

14 Whakatapua he nohopuku,

karangatia he hui nui.

Whakaminea ngā kaumātua,

ngā tāngata katoa o te whenua,

ki te whare o Ihowā, o tō koutou Atua,

ka karanga ki a Ihowā.

15 Auē te mate o taua rā nei!

Kua tata hoki te rā o Ihowā,

ka rite hoki tōna putanga mai

ki te whakangaromanga a te Kaha Rawa.

16 He teka ianei kua hātepea atu te kai

i mua atu i ō tātou kanohi,

āe rā, te koa, me te whakamanamana

i roto i te whare o tō tātou Atua?

17 Kua pirau te purapura i raro i ngā pōkurukuru;

kua takoto kau ngā whare kai,

kua pākarukaru ngā whare wīti;

nō te mea kua ngingio te wīti.

18 Anō te auē o ngā kararehe!

Raruraru ana ngā kāhui kau

i te kore wāhi kai mā rātou;

āe rā, ko ngā kāhui hipi he noa iho.

19 E Ihowā, ka karanga ahau ki a koe.

Kua pau hoki i te ahi

ngā wāhi kai o te koraha,

kua wera i te mura

ngā rākau katoa o te pārae.

20 Āe rā, kei te tangi hoki ngā kararehe o te pārae ki a koe;

nō te mea kua maroke ngā awa wai,

kua pau hoki i te ahi

ngā wāhi kai o te koraha.