Joel 2

1 Blovu per korno en Cion, kaj kriu alarmon sur Mia sankta monto; ektremu ĉiuj loĝantoj de la lando; ĉar venas la tago de la Eternulo, ĝi estas jam proksima; 2 tago de mallumo kaj senlumeco, tago de nuboj kaj nebulo; simile al la matena ĉielruĝo disvastiĝas sur la montoj popolo grandnombra kaj forta; tia neniam ekzistis ĝis nun, kaj ankaŭ post ĝi ne plu ekzistos tia, en iu ajn generacio. 3 Antaŭ ĝi ekstermas fajro, kaj post ĝi bruligas flamo; antaŭ ĝi la lando estas kiel la Edena ĝardeno, kaj post ĝi absoluta dezerto; kaj neniu saviĝos de ĝi. 4 Ili aspektas kiel ĉevaloj, ili kuras kiel rajdantoj. 5 Ili saltas sur la montoj, kiel bruantaj ĉaroj, kiel krakado de fajro, kiam ĝi ekstermas pajlon, kiel popolo potenca, pretiĝinta por batalo. 6 Popoloj tremas antaŭ ĝi, ĉiuj vizaĝoj paliĝas. 7 Kiel herooj ili kuras, kiel kuraĝaj batalistoj ili grimpas sur la muregon; ĉiu iras sian vojon, ne foreraras de sia vojo. 8 Unu alian ne puŝas, ĉiu iras en sia vico; sur la glavojn ili sin ĵetas, sed restas sendifektaj. 9 Ili trakuras la urbon, kuras sur la muregoj, eniras en la domojn, grimpas tra la fenestroj, kiel ŝtelisto. 10 Antaŭ ili skuiĝas la tero, tremas la ĉielo; la suno kaj la luno senlumiĝas, kaj la steloj perdas sian brilon. 11 Kaj la Eternulo ektondras per Sia voĉo antaŭ Sia armeo; ĉar Lia militistaro estas tre granda, kaj la plenumantoj de Lia vorto estas potencaj; ĉar granda kaj tre timinda estos la tago de la Eternulo; kiu povos ĝin elteni? 12 Sed eĉ nun ankoraŭ la Eternulo diras: Returnu vin al Mi per via tuta koro, kun fastado, plorado, kaj ĝemegado; 13 disŝiru vian koron, ne viajn vestojn, kaj returnu vin al la Eternulo, via Dio; ĉar Li estas favorkora kaj kompatema, longepacienca kaj indulgema, kaj Li bedaŭras malfeliĉon. 14 Kiu scias? eble Li denove bedaŭros, eble Li restigos post Si benon, farunoferojn kaj verŝoferojn al la Eternulo, via Dio.

15 Blovu per korno en Cion, sanktigu faston, proklamu solenan kunvenon. 16 Kunvenigu la popolon, sanktigu la komunumon, invitu la maljunulojn, kolektu la malgrandajn infanojn kaj suĉinfanojn; fianĉo eliru el sia ĉambro, kaj fianĉino el sub sia baldakeno. 17 Inter la portiko kaj la altaro ploru la pastroj, servistoj de la Eternulo, kaj ili diru: Indulgu, ho Eternulo, Vian popolon, kaj ne kovru per honto Vian heredaĵon, la nacioj ne moku ilin; por kio oni diru inter la popoloj: Kie estas ilia Dio?

18 Tiam la Eternulo fariĝos fervora por Sia lando kaj indulgos Sian popolon. 19 Kaj la Eternulo respondos kaj diros al Sia popolo: Jen Mi sendas al vi grenon kaj moston kaj oleon, kaj vi satiĝu per ili; kaj Mi ne plu permesos al la nacioj malhonori vin. 20 Kaj la nordulon Mi malproksimigos de vi, kaj forpelos lin en landon senakvan kaj dezertan, lian antaŭan parton al la maro orienta, kaj lian malantaŭan parton al la maro okcidenta; kaj li putros kaj malbonodoros, ĉar li faris multe da malbono. 21 Ne timu, ho tero, ĝoju kaj estu gaja, ĉar la Eternulo faros ion grandan. 22 Ne timu, ho bestoj de la kampo, ĉar verdiĝos la paŝtejoj de la stepoj; la arboj portos siajn fruktojn, la figarbo kaj vinberujo donos sian riĉaĵon. 23 Kaj vi, ho infanoj de Cion, ĝoju kaj estu gajaj pri la Eternulo, via Dio; ĉar Li donos al vi instruanton pri virteco, kaj Li sendos al vi pluvon, fruan kaj malfruan, kiel antaŭe. 24 La grenejoj pleniĝos de greno, kaj la premejoj superpleniĝos de mosto kaj de oleo. 25 Kaj Mi rekompencos vin pro tiuj jaroj, kiam ĉion formanĝis la akridoj, skaraboj, vermoj, kaj raŭpoj, Mia granda armeo, kiun Mi sendis sur vin. 26 Kaj vi povos manĝi sate, kaj vi gloros la nomon de la Eternulo, via Dio, kiu agis kun vi mirinde; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron. 27 Kaj vi ekscios, ke Mi estas meze de Izrael, ke Mi, la Eternulo, estas via Dio, kaj alia ne ekzistas; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron.

28 Post tio Mi elverŝos Mian spiriton sur ĉiun karnon; viaj filoj kaj viaj filinoj profetos, viaj maljunuloj havos sonĝojn, viaj junuloj havos viziojn. 29 Eĉ sur la sklavojn kaj sur la sklavinojn Mi en tiu tempo elverŝos Mian spiriton. 30 Kaj Mi donos miraklajn signojn en la ĉielo kaj sur la tero: sangon, fajron, kaj kolonojn da fumo. 31 La suno fariĝos malluma, kaj la luno fariĝos sanga, antaŭ ol venos la granda kaj timinda tago de la Eternulo. 32 Kaj ĉiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, saviĝos; ĉar sur la monto Cion kaj en Jerusalem estos savo, kiel diris la Eternulo, ankaŭ por la restintoj, kiujn la Eternulo alvokos.

1 Whakatangihia te tētere ki Hiona;

hei whakaoho ki tōku maunga tapu!

Kia wiri ngā tāngata katoa o te whenua;

kei te haere mai hoki te rā o Ihowā, kua tata –

2 he rā pōuri, he rā tukupū,

he rā kapua, he pōuri kerekere!

Ānō ko te ata kua hōrapa noa atu i runga i ngā maunga;

he iwi nui, kaha,

kāhore ōna rite i mua,

kāhore hoki he pērā i ngā wā

i muri ā taea noatia ngā tau o ngā whakatupuranga maha.

3 I mua i a rātou ko te ahi e kai ana,

i muri i a rātou ko te mura e ngiha ana.

Ko te whenua i mua i a rātou me te mea ko te kāri o Erene,

ā, i muri i a rātou he koraha ururua;

āe rā, kāhore he mea i puta i a rātou.

4 Ko tō rātou āhua kei tō ngā hōiho;

ko tā rātou oma rite tonu ki tā te kaieke hōiho.

5 E peke ana rātou, ānō ko te haruru o ngā hāriata

i runga i ngā tihi o ngā maunga,

ānō ko te haruru o te mura ahi

e kai ana i te kakau wīti,

ki te iwi kaha

kua oti te whakarārangi mō te whawhai.

6 Ka mamae ngā iwi i tō rātou aroaro;

ka kōmā ngā kanohi katoa.

7 Ko tā rātou oma rite tonu ki tā ngā mārohirohi;

ko tā rātou piki i te taiepa rite tonu ki tā ngā tāngata whawhai.

Haere tonu rātou i tōna ara, i tōna ara,

kāhore ō rātou ara e korara.

8 Kāhore tētahi e tutetute i tōna hoa;

ka haere rātou i tōna ara, i tōna ara;

ā, ka huaki rātou mā roto i ngā rākau o te riri,

ā, kāhore e tapeka i tō rātou ara.

9 Ka peke rātou ki runga ki te pā;

ka oma rātou i runga i te taiepa.

Ka piki rātou ki roto ki ngā whare;

ka tomo rātou i ngā matapihi, ānō he tāhae.

10 Rū ana te whenua i tō rātou aroaro;

wiri ana ngā rangi.

Ko te rā me te marama, pōuri tonu,

ka mutu anō te titi o ngā whetū.

11 Nā, ka puaki te reo o Ihowā

i te aroaro o tāna ope;

nui atu hoki tāna puni!

He kaha hoki ia e mahi nei i tāna kupu.

He nui nei hoki te rā o Ihowā,

he wehi rawa;

ko wai e kaha ake ki reira?

He Karanga ki te Rīpenetā

12 "Otiia ināianei nei anō," e ai tā Ihowā,

"tahuri koutou ki ahau, ō koutou ngākau katoa,

i runga anō i te nohopuku, i te tangi, i te auē."

13 Haea hoki ō koutou ngākau,

hāunga ō koutou kākahu.

Ā, tahuri ki a Ihowā, ki tō koutou Atua,

he aroha hoki tōna, he mahi tohu,

he pūhoi ki te riri, he nui tōna atawhai,

ā, e rīpenetā ana ia ki te kino.

14 Ko wai ka tohu, tērā pea ka tahuri,

ka puta kē ōna whakaaro,

ā, ka mahue he manaaki i muri i a ia,

arā he whakahere totokore, he ringihanga

mā Ihowā, mā tō koutou Atua?

15 Whakatangihia te tētere ki Hiona,

whakatapua he nohopuku,

karangatia he hui nui;

16 whakaminea te iwi,

whakatapua te whakaminenga,

tāwhiua mai ngā kaumātua,

whakaminea ngā tamariki,

rātou ko ngā mea ngote ū.

Kia puta te tāne mārena hou i roto i tōna rūma,

te wahine mārena hou i roto i tōna whare moenga.

17 Kia tangi ngā tohunga, ngā minita a Ihowā,

ki te takiwā o te whakamahau, o te āta.

Me te kī atu anō, "Tohungia, e Ihowā, tāu iwi,

kaua anō tōu kāinga tupu e tukua ki te ingoa kino,

kia meinga ko ngā tauiwi hei rangatira mō rātou.

Kia kōrerotia hei aha i roto i ngā iwi,

‘Kei hea tō rātou Atua?’ "

Ka Whakahokia e Ihowā te Mōmonatanga ki te Whenua

18 Kātahi ka hae a Ihowā ki tōna whenua,

ka manawapā ki tāna iwi.

19 Ā, ka whakahoki mai a Ihowā,

ka kī mai ki tāna iwi:

"Tēnei ahau te tuku atu nei

i te wīti ki a koutou, i te wāina, i te hinu,

e mākona ai koutou;

e kore anō e tuku i a koutou ā muri nei

hei ingoa kino i roto i ngā tauiwi.

20 "Engari, ka mea ahau kia matara atu i a koutou te ope o te raki,

ka āia atu anō ia e ahau ki te whenua waikore, maroke rawa;

ko tōna mata, anga tonu ki te moana i te rāwhiti,

ko tōna tuarā ki te moana i te uru;

ā, ka puta ake tōna piro,

ka puta ake anō tōna haunga kino,

he nui hoki nō āna mahi."

21 Kaua e wehi, e te oneone;

whakamanamana, kia koa;

nō te mea he nunui ngā mahi a Ihowā!

22 Kaua e wehi, e ngā kararehe o te pārae;

ka pihi hoki ngā tarutaru o te koraha,

ka hua te rākau i ōna hua,

e tukua mai anō tōna kaha e te piki, e te wāina.

23 Nā, whakamanamana, e ngā tama a Hiona,

kia koa ki a Ihowā, ki tō koutou Atua;

ka tika hoki tāna hōmai i tō mua ua ki a koutou,

ā, ka meinga e ia te ua, tō mua ua, me tō muri ua,

kia heke iho mā koutou i te marama tuatahi.

24 Ā, ka kapi ngā patunga wīti i te wīti;

ko te wāina anō me te hinu o ngā waka, pūrena tonu.

25 "Ā, ka whakahokia mai e ahau ki a koutou

ngā tau i kainga e te māwhitiwhiti,

e te tātarakihi, e te moka, e te whangawhanga,

e tāku ope nui i tukua atu e ahau ki a koutou.

26 "Ka kai noa atu anō koutou, ka mākona,

ka whakamoemiti hoki ki te ingoa o Ihowā, o tō koutou Atua,

mō tāna mahi whakamīharo ki a koutou.

E kore anō tāku iwi e whakamā ā ake ake.

27 Ā, ka mōhio koutou kei waenga ahau i a Īharaira,

ko Ihowā hoki ahau, ko tō koutou Atua, kāhore atu hoki.

E kore anō tāku iwi

e whakamā, ā ake ake."

Ka Ringihia te Wairua o Ihowā

28 "Nā, tēnei ake,

ka ringihia e ahau tōku wairua ki ngā kikokiko katoa,

ā, e poropiti ā koutou tama, ā koutou tamāhine,

ka moemoeā ō koutou kaumātua,

ā, ka kitea te kitenga e ā koutou taitamariki.

29 I aua rā anō ka ringihia e ahau tōku wairua

ki ngā pononga tāne, ki ngā pononga wāhine.

30 Ka hoatu anō e ahau he mea whakamīharo i te rangi,

i te whenua, he toto,

he kāpura, he pou paowa.

31 Ka rerekē te rā, ka pōuri,

ka whakatoto te marama,

i te mea kīanō i puta mai te rā nui, te rā wehi o Ihowā.

32 Nā, ko te hunga katoa e karanga ana

ki te ingoa o Ihowā, ka mawhiti.

Nō te mea hei Maunga Hiona, hei Hiruhārama,

ētahi e mawhiti ana,

pērā me tā Ihowā i kī ai,

ā, i roto anō i ngā mōrehu

ētahi e karangatia ana e Ihowā."