1 Tessalonicenses 4

1 Fine do, fratoj, ni petegas kaj admonas vin en la Sinjoro Jesuo, ke kiamaniere vi lernis de ni, kiel vi devus iradi kaj plaĉi al Dio (kaj vi ja tiel iradas), tiamaniere vi pli kaj pli abunde agu. 2 Ĉar vi scias, kian admonon ni donis al vi en la Sinjoro Jesuo. 3 Ĉar jen estas la volo de Dio, via sanktiĝo, ke vi vin detenu de malĉasteco; 4 ke ĉiu el vi sciu preni al si sian propran aĵon en sankteco kaj honoro, 5 ne en la pasio de volupto, kiel la nacianoj, kiuj ne konas Dion; 6 ke neniu peku kaj trompu sian fraton en ĉi tio; ĉar la Eternulo estas venĝanto en ĉio tio, kiel ankaŭ ni antaŭavertis vin kaj atestis. 7 Ĉar Dio nin vokis ne por malpureco, sed por sanktiĝo. 8 Tiu do, kiu malakceptas, malakceptas ne homon, sed Dion, kiu donas al vi Sian Sanktan Spiriton.

9 Sed pri amo al la frataro, vi ne bezonas, ke oni skribu al vi, ĉar vi mem estas instruitaj de Dio ami unu la alian; 10 ĉar vi ja tion faras al ĉiuj fratoj, kiuj estas en la tuta Makedonujo. Sed ni admonas vin, fratoj, ke vi amu pli kaj pli abunde, 11 kaj ke vi celu esti kvietaj, kaj fari viajn proprajn aferojn, kaj labori per viaj manoj, ĝuste kiel ni al vi ordonis; 12 por ke vi iradu konvene antaŭ tiuj, kiuj estas ekstere, kaj por ke nenio al vi manku.

13 Sed ni ne volas, fratoj, ke vi ne sciu pri tiuj, kiuj endormiĝis; por ke vi ne malĝoju, kiel la ceteraj, kiuj havas nenian esperon. 14 Ĉar se ni kredas, ke Jesuo mortis kaj releviĝis, tiel ankaŭ tiujn, kiuj endormiĝis en Jesuo, Dio venigos kun li. 15 Ĉar ni diras al vi per la vorto de la Sinjoro, ke ni, kiuj estos vivaj, restantaj ĝis la alveno de la Sinjoro, tute ne havos lokon antaŭ la endormiĝintoj. 16 Ĉar la Sinjoro mem malsupreniros de la ĉielo, kun signalkrio, kun la voĉo de la ĉefanĝelo, kaj kun la trumpeto de Dio; kaj la mortintoj en Kristo leviĝos la unuaj; 17 poste ni, kiuj vivas, ankoraŭ restantaj, estos kune kun ili suprenkaptitaj en la nubojn, por renkonti la Sinjoron en la aero; kaj tiel ni estos por ĉiam kun la Sinjoro. 18 Tial per tiuj vortoj konsolu unu la alian.

1 Au reste, mes frères, nous vous prions et nous vous conjurons par le Seigneur Jésus, que, comme vous avez appris de nous de quelle manière il faut vous conduire pour plaire à Dieu, voua abondiez en cela de plus en plus.

2 Vous savez quels sont les commandements que nous vous avons donnés de la part du Seigneur Jésus;

3 Et c’est ici la volonté de Dieu, savoir, votre sanctification, et que vous vous absteniez de la fornication;

4 En sorte que chacun de vous sache posséder son corps dans la sainteté et dans l’honnêteté,

5 Sans jamais vous livrer à des passions infâmes, comme font les Gentils, qui ne connaissent point Dieu.

6 Que personne n’offense son frère, et ne s’abandonne à des passions déréglées à cet égard-là; parce que le Seigneur est le vengeur de toutes ces choses, comme nous l’avons déjà dit et protesté.

7 Car Dieu ne nous a point appelés à la souillure, mais il nous appelle à la sainteté.

8 C’est pourquoi, celui qui rejette ceci, ne rejette pas un homme, mais il rejette Dieu, qui a mis son Saint-Esprit en nous.

9 Pour ce qui est de l’amour fraternel, vous n’avez pas besoin qu’on vous en écrive; car vous-mêmes, vous avez appris de Dieu à vous aimer les uns les autres;

10 Et vous le faites aussi envers tous les frères qui sont dans toute la Macédoine; mais, mes frères, nous vous prions d’avancer de plus en plus,

11 Et de vous étudier à vivre paisiblement; de vous occuper de vos propres affaires, et de travailler de vos propres mains, comme nous vous l’avons recommandé;

12 Afin que vous vous conduisiez honnêtement envers ceux de dehors, et que vous n’ayez besoin de rien.

13 Or, mes frères, je ne veux pas que vous soyez dans l’ignorance sur ce qui concerne les morts, afin que vous ne vous affligiez pas, comme font les autres hommes qui n’ont point d’espérance.

14 Car si nous croyons que Jésus est mort, et qu’il est ressuscité, nous devons croire aussi que Dieu ramènera par Jésus ceux qui seront morts, afin qu’ils soient avec lui.

15 Car nous vous déclarons ceci par la parole du Seigneur, c’est que nous qui vivrons et qui resterons sur la terre, à la venue du Seigneur, nous ne préviendrons point ceux qui seront morts.

16 Car le Seigneur lui-même descendra du ciel, dès qu’il aura donné le signal par la voix d’un archange et par la trompette de Dieu; et ceux qui seront morts en Christ ressusciteront premièrement.

17 Ensuite, nous qui vivrons et qui serons restés sur la terre, nous serons enlevés tous ensemble avec eux dans les nuées, au-devant du Seigneur, en l’air, et ainsi nous serons toujours avec le Seigneur.

18 C’est pourquoi consolez-vous les uns les autres par ces paroles.