2 Pedro 3

1 Jam ĉi tiun duan epistolon, amataj, mi skribas al vi; en ambaŭ mi instigas vian sinceran menson per rememorigo; 2 por ke vi memoru la antaŭdirojn de la sanktaj profetoj, kaj la ordonon de la Sinjoro kaj Savanto per viaj apostoloj; 3 unue sciante, ke en la lastaj tagoj mokemuloj venos kun mokado, irante laŭ siaj propraj voluptoj, 4 kaj dirante: Kie estas la anonco de lia alveno? ĉar de kiam la patroj endormiĝis, ĉio restas kiel de post la komenco de la kreo. 5 Ĉar ili volonte forgesas, ke ĉielo ekzistis de antikve, kaj tero kunmetita el akvo kaj meze de akvo, laŭ la vorto de Dio; 6 per kio la tiama mondo, diluvite, pereis; 7 sed la nuna ĉielo kaj la tero per la sama vorto estas destinitaj por fajro, rezervate ĝis la tago de juĝo kaj pereo de malpiuloj.

8 Sed ne forgesu ĉi tiun unu aferon, amataj, ke ĉe la Sinjoro unu tago estas kiel mil jaroj, kaj mil jaroj kiel unu tago. 9 La Sinjoro ne malrapidas pri la promeso, kiel iuj malrapidecon kalkulas; sed paciencas al vi, volante, ne ke iuj pereu, sed ke ĉiuj venu al pento. 10 Sed la tago de la Sinjoro venos, kvazaŭ ŝtelisto; en tiu tago la ĉielo forpasos kun muĝa bruego, kaj la elementoj brulante solviĝos, kaj la tero kaj la faritaĵoj en ĝi forbrulos. 11 Ĉar tiamaniere ĉio tio solviĝos, kiaj homoj vi do devus esti en sankta konduto kaj pieco, 12 atendante kaj akcelante la alvenon de la tago de Dio, pro kio la ĉielo flamanta solviĝos, kaj la elementoj per fajra brulado fluidiĝos? 13 Sed laŭ Lia promeso ni atendas novan ĉielon kaj novan teron, en kiuj loĝas justeco.

14 Tial, amataj, tion atendante, klopodu troviĝi en paco, senmakulaj kaj neriproĉindaj antaŭ Li. 15 Kaj rigardu la paciencon de nia Sinjoro kiel savon; kiel ankaŭ nia amata frato Paŭlo, laŭ la saĝeco donita al li, jam skribis al vi, 16 kiel ankaŭ en ĉiuj siaj epistoloj, parolante en ili pri ĉi tio; en kiuj estas iuj aferoj malfacile kompreneblaj, kiujn la malkleruloj kaj malkonstantuloj tordas, kiel ankaŭ la ceterajn skribaĵojn, al sia propra pereo. 17 Vi do, amataj, ĉi tion antaŭsciante, gardu vin, por ke vi ne forlogiĝu per la eraro de la pekuloj, kaj ne defalu de via propra konstanteco. 18 Sed kresku en graco kaj scio de nia Sinjoro kaj Savanto Jesuo Kristo. Al li estu la gloro nun kaj ĝis la tago de eterneco. Amen.

1 Mes bien-aimés, je vous écris maintenant cette seconde épître. Dans l’une et dans l’autre je réveille par mes avertissements les sentiments purs que vous avez;

2 Afin que vous vous souveniez des choses qui ont été prédites par les saints prophètes, et du commandement que vous avez reçu de nous, qui sommes les apôtres de notre Seigneur et Sauveur.

3 Sachez avant toutes choses, qu’aux derniers jours il viendra des moqueurs, qui se conduiront par leurs propres convoitises,

4 Et qui diront: Où est la promesse de son avénement? Car depuis que nos pères sont morts, toutes choses demeurent dans le même état où elles étaient au commencement de la création.

5 Car ils ignorent volontairement ceci: c’est que les cieux furent autrefois créés par la parole de Dieu aussi bien que la terre, qui fut tirée de l’eau, et qui subsistait parmi l’eau;

6 Et que ce fut par ces choses mêmes que le monde d’alors périt, étant submergé par les eaux du déluge;

7 Mais les cieux et la terre d’à présent sont gardés par la même parole, et réservés pour le feu, au jour du jugement et de la destruction des hommes impies.

8 Mais vous, mes bien-aimés, vous n’ignorez pas une chose, c’est qu’à l’égard du Seigneur un jour est comme mille ans, et que mille ans sont comme un jour.

9 Le Seigneur ne retarde point l’exécution de sa promesse, comme quelques-uns croient qu’il y ait du retardement; mais il use de patience envers nous, ne voulant point qu’aucun périsse, mais voulant que tous viennent à la repentance.

10 Mais le jour du Seigneur viendra comme un larron vient durant la nuit; et en ce jour les cieux passeront avec le bruit d’une effroyable tempête, et les éléments embrasés seront dissous, et la terre sera entièrement brûllée avec tout ce qu’elle contient.

11 Puis donc que toutes ces choses doivent se dissoudre, quels ne devez-vous pas être par une sainte conduite, et par des œuvres de piété,

12 En attendant, et en vous hâtant pour la venue du jour de Dieu, auquel les cieux enflammés seront dissous, et les éléments embrasés se fondront?

13 Or, nous attendons, selon sa promesse, de nouveaux cieux et une nouvelle terre, où la justice habite.

14 C’est pourquoi, mes bien-aimés, en attendant ces choses, faites tous vos efforts, afin qu’il vous trouve sans tache et sans reproche dans la paix.

15 Et croyez que la longue patience de notre Seigneur est pour votre salut, comme Paul notre frère bien-aimé vous l’a aussi écrit, selon la sagesse qui lui a été donnée;

16 Ainsi qu’il le fait dans toutes ses épîtres, où parle de ces choses; entre lesquelles il y en a de difficiles à entendre, que les ignorants et ceux qui sont mal assurés tordent, comme les autres écritures, à leur propre perdition.

17 Vous donc, mes bien-aimés, puisque vous en êtes avertis, soyez sur vos gardes, de peur qu’étant entraînés avec les autres par la séduction de ces abominables, vous ne veniez à déchoir de votre fermeté.

18 Mais croissez dans la grâce et dans la connaissance de notre Seigneurs et Sauveur Jésus-Christ. A lui soit gloire, et maintenant, et dans toute l’éternité. Amen.