3 João 1

1 La presbitero al Gajo, la amata, kiun mi amas en la vero.

2 Amato, mi preĝas, ke al vi prosperu ĉio, kaj vi bonsanu tiel same, kiel prosperas al via animo. 3 Ĉar mi treege ĝojis, kiam fratoj venis kaj atestis pri via vereco, kiel vi iradas en la vero. 4 Pli grandan ĝojon mi ne havas, ol aŭdi pri miaj infanoj iradantaj en la vero.

5 Amato, vi faras fidele rilate al ĉiuj viaj klopodoj por la fratoj kaj tiuj fremduloj, 6 kiuj atestis vian amon antaŭ la eklezio; kaj vi faros bone, tiujn antaŭenigante dece je Dio, 7 ĉar pro la Nomo ili eliris, akceptante nenion de la nacianoj. 8 Ni devas do akcepti tiajn, por ke ni estu kunlaborantoj kun la vero.

9 Mi skribis iom al la eklezio; sed Diotrefes, kiu amas la estrecon inter ili, nin ne akceptas. 10 Tial, se mi venos, mi rememorigos al li la farojn, kiujn li faras, per malbonaj paroloj babilante kontraŭ ni; kaj ne kontenta je tio, li mem ne akceptas la fratojn, nek tion permesas al tiuj, kiuj volas, kaj ilin el la eklezio elpelas. 11 Amato, imitu ne la malbonon, sed la bonon. Bonfaranto estas el Dio; malbonfaranto ne vidis Dion. 12 Pri Demetrio estas atestite de ĉiuj, kaj de la vero mem; kaj ni ja atestas; kaj vi scias, ke nia atesto estas vera.

13 Mi havis multon por skribi al vi; sed mi ne volas skribi al vi per inko kaj kano; 14 sed mi esperas vidi vin baldaŭ, kaj ni parolos vizaĝon kontraŭ vizaĝo. Paco al vi. Salutas vin la amikoj. Salutu laŭ nomo la amikojn.

1 L’ancien, à Gaïus mon bien-aimé, que j’aime dans la vérité.

2 Mon très cher, je souhaite que tu te portes bien, et que tu sois à tous égards en aussi bon état que tu l’es à l’égard de ton âme.

3 Car j’ai eu bien de la joie du témoignage que nos frères, qui sont arrivés ici, ont rendu à ta fidélité, et à la manière dont tu marches dans la vérité.

4 Je n’ai point de plus grande joie que d’apprendre que mes enfants marchent dans la vérité.

5 Mon très cher, tu agis fidèlement dans tout ce que tu fais à l’égard des frères, et à l’égard des étrangers;

6 Qui ont rendu témoignage à ta charité en présence de l’Eglise; tu feras bien de les faire conduire et assister dans leur voyage, d’une manière digne de Dieu.

7 Car ils se sont mis en chemin pour son nom, sans rien prendre des Gentils.

8 Nous devons donc recevoir de telles personnes, afin d’aider à l’avancement de la vérité.

9 J’ai écrit à l’Eglise, mais Diotrèphe, qui aime à être le premier parmi eux, ne nous reçoit point.

10 C’est pourquoi, si je vais chez vous, je le ferai souvenir de ce qu’il fait, en tenant des discours malins contre nous; et ne se contentant pas de cela, non-seulement il ne reçoit pas lui-même les frères, mais il empêche ceux qui voudraient les recevoir, et les chasse de l’Eglise.

11 Mon très-cher, n’imite pas ce qui est mauvais, mais imite ce qui est bon. Celui qui fait le bien, est de Dieu; mais celui qui fait le mal n’a point vu Dieu.

12 Tous rendent un bon témoignage à Démétrius, et la vérité elle-même le lui rend; nous le lui rendons aussi, et vous savez que notre témoignage est véritable.

13 J’avais plusieurs choses à te dire, mais je ne veux pas le faire avec la plume et l’encre;

14 Car j’espère de te voir bientôt, et nous parlerons bouche à bouche.

15 La paix soit avec toi. Les amis te saluent. Salue les amis, chacun en particulier.