Judas 1

1 Judas, servisto de Jesuo Kristo kaj frato de Jakobo, al la alvokitoj, amataj en Dio, la Patro, kaj konservitaj por Jesuo Kristo: 2 Kompato al vi kaj paco kaj amo pligrandiĝu.

3 Amataj, kiam mi faris ĉian diligentecon, por skribi al vi pri nia komuna savo, mi deviĝis skribi al vi, por kuraĝigi vin batali por la kredo, jam per unu fojo transdonita al la sanktuloj. 4 Ĉar enŝteliĝis iuj homoj, jam antaŭ longe destinitaj por ĉi tiu kondamno, malpiuloj, ŝanĝante la gracon de nia Dio en diboĉecon, kaj malkonfesante la solan Estron kaj nian Sinjoron Jesuo Kristo.

5 Mi do volas rememorigi vin, kvankam vi jam per unu fojo sciiĝis pri ĉio, ke la Sinjoro, savinte popolon el la Egipta lando, poste pereigis la nekredantojn. 6 Kaj anĝelojn, kiuj ne konservis sian regadon, sed forlasis sian propran loĝejon, Li rezervis sub mallumo en katenoj ĉiamaj ĝis la juĝo en la granda tago. 7 Kiel ankaŭ Sodom kaj Gomora kaj la ĉirkaŭaj urboj tiel same, kiel ĉi tiuj, malĉastiĝinte kaj foririnte post fremdan karnon, estas elmontritaj kiel ekzemplo, suferante la punon de eterna fajro. 8 Tamen tiel same ankaŭ ĉi tiuj en siaj sonĝadoj malpurigas la karnon, malestimas aŭtoritaton, kaj insultas honorojn. 9 Sed Miĥael, la ĉefanĝelo, kiam en kontraŭstaro al la diablo li disputis pri la korpo de Moseo, ne kuraĝis lin akuzi insulte, sed diris: La Sinjoro vin riproĉu. 10 Sed tiuj insultas ja ĉion, kion ili ne scias; sed kion ili per naturo komprenas, kiel la bestoj senprudentaj, en tio ili malvirtiĝas. 11 Ve al ili! ĉar ili iris sur la vojo de Kain, kaj forĵetis sin en la eraron de Bileam por dungopago, kaj pereis en la kontraŭdirado de Koraĥ. 12 Ili estas la subakvaj rokoj en viaj agapoj, kun vi kunfestenante, sentime sin paŝtante; nuboj senakvaj, per vento disportataj; aŭtunaj arboj senfruktaj, dufoje mortintaj, elradikigitaj; 13 sovaĝaj marondoj, elŝaŭmantaj siajn hontindaĵojn; steloj vagantaj, por kiuj la nigreco de mallumo por eterne estas rezervata. 14 Kaj al ili ankaŭ Ĥanoĥ, la sepa post Adam, profetis, dirante: Jen la Sinjoro venis kun Siaj sanktaj miriadoj, 15 por fari juĝon kontraŭ ĉiuj, kaj por kondamni ĉiujn malpiulojn pri ĉiuj malpiaĵoj, kiujn ili malpie faris, kaj pri ĉiuj obstinaj paroloj, kiujn malpiaj pekuloj parolis kontraŭ Li. 16 Ili estas murmuremuloj, plendemuloj, irantaj laŭ siaj voluptoj (dum ilia buŝo parolas fanfaronaĵojn) kaj favorantaj personojn pro profito.

17 Sed vi, amataj, memoru la dirojn antaŭe parolitajn de la apostoloj de nia Sinjoro Jesuo Kristo; 18 nome, ke ili diris al vi: En la lasta tempo estos mokemuloj, irantaj laŭ siaj propraj voluptoj malpiaj. 19 Tiuj estas la apartigantoj, laŭsentaj, ne havantaj la Spiriton. 20 Sed vi, amataj, konstruante vin sur via plej sankta fido, preĝante en la Sankta Spirito, 21 konservu vin en la amo al Dio, atendante la kompaton de nia Sinjoro Jesuo Kristo por eterna vivo. 22 Kaj unujn, kiuj ŝanceliĝas, indulgu; 23 kaj unujn savu, eltirante ilin el la fajro; kaj aliajn kompatu kun timo; malamante eĉ la veston makulitan de la karno.

24 Kaj al Tiu, kiu povas vin gardi senfalaj, kaj starigi vin senriproĉaj antaŭ Sia gloro en granda ĝojo, 25 al la sola Dio, nia Savanto, per Jesuo Kristo, nia Sinjoro, estu gloro, majesto, potenco, kaj aŭtoritato, antaŭ ĉiu mondaĝo, kaj nun, kaj ĝis la eterneco. Amen.

1 Jude, serviteur de Jésus-Christ, et frère de Jacques, à ceux qui sont appelés, qui sont sanctifiés en Dieu le Père, et conservés par Jésus-Christ.

2 La miséricorde, la paix et la charité vous soient multipliées.

3 Mes bien-aimés, comme j’ai fort à cœur de vous écrire touchant le salut qui nous est commun, je me sens obligé de le faire, pour vous exhorter à combattre pour la foi qui a été donnée une fois aux saints.

4 Car il s’est glissé parmi vous certaines personnes, dont la condamnation est écrite depuis longtemps; gens sans piété, qui changent la grâcede notre Dieu en dissolution, et qui renoncent à Dieu, le seul Dominateur, et à Jésus-Christ, notre Seigneur.

5 Or, je veux vous faire ressouvenir d’une chose que vous avez déjà apprise, c’est que le Seigneur ayant délivré son peuple du pays d’Egypte, détruisit ceux qui ne crurent pas;

6 Et qu’il a réservé dans des liens éternels et dans les ténèbres, pour le jugement du grand jour, les anges qui n’ont pas gardé leur origine, mais qui ont quitté leur propre demeure.

7 Et comme Sodome et Gomorre, aussi bien que les villes voisines, qui s’étaient abandonnées aux mêmes impuretés, et à d’abominables débordements, ont été mises pour servir d’exemple, en souffrant la peine d’un feu éternel;

8 Ceux-ci de même, étant endormis, d’un côté, souillent leur corps; et de l’autre, ils méprisent les puissances et parlent mal des dignités.

9 Toutefois, Michel l’archange, lorsqu’il contestait avec le diable touchant le corps de Moïse, n’osa pas prononcer contre lui une sentence de malédiction; mais il dit seulement: Que le Seigneur te reprenne.

10 Mais ceux-ci parlent mal de tout ce qu’ils ne connaissent pas; et ils se corrompent en tout ce qu’ils savent naturellement, comme les bêtes destituées de raison.

11 Malheur à eux, parce qu’ils ont suivi la voie de Caïn; et que, séduits par le gain, comme Balaam, ils se sont abandonnés à toutes sortes de déréglements; et qu’imitant la rébellion de Coré, ils périront comme lui.

12 Ce sont des taches dans vos repas de charité, lorsqu’ils mangent avec vous, se repaissant sans aucune retenue; ce sont des nuées sans eau, emportées çà et là par les vents; ce sont des arbres pourris et sans fruit, deux fois morts et déracinés;

13 Ce sont des vagues furieuses de la mer, qui jettent l’écume de leurs impuretés; ce sont des étoiles errantes, auxquelles l’obscurité des ténèbres est réservée pour l’éternité.

14 C’est d’eux qu’Enoch le septième homme depuis Adam, a prophétisé, en disant:

15 Voici, le Seigneur est venu avec des milliers de ses saints pour exercer le jugement contre tous les hommes, et pour convaincre tous les impies d’entre eux, de toutes les actions d’impiété qu’ils ont commises et de toutes les paroles injurieuses que les pécheurs impies ont proférées contre lui.

16 Ce sont des gens qui ne font que murmurer, qui se plaignent toujours, qui marchent suivant leurs convoitises, qui prononcent des paroles d’orgueil, et qui admirent, pour leur profit, les personnes qui ont de l’apparence.

17 Mais vous, mes bien-aimés, souvenez-vous des choses qui ont été dites ci-devant par les apôtres de notre Seigneur Jésus-Christ;

18 Qui vous disaient qu’il y aurait au dernier temps des moqueurs, qui marcheraient suivant leurs convoitises impies.

19 Ce sont des hommes qui se séparent eux-mêmes, ce sont des gens sensuels, et en qui il n’y a rien de spirituel.

20 Mais vous, mes bien-aimés, vous élevant vous-mêmes comme un édifice sur votre très sainte foi, et priant par le Saint-Esprit,

21 Conservez-vous dans l’amour de Dieu, attendant la miséricorde de notre Seigneur Jésus-Christ, pour obtenir la vie éternelle.

22 Ayez pitié des uns, en usant de discernement;

23 Et sauvez les autres par la frayeur, comme les arrachant du feu, haïssant jusqu’au vêtement qui a été souillé par la chair.

24 Or, à celui qui peut vous préserver de toute chute et vous faire paraître sans tache et comblés de joie en sa glorieuse présence;

25 A Dieu, seul sage et notre Sauveur, soit gloire et magnificence, force et puissance, maintenant et dans tous les siècles. Amen.