João 10

1 Vere, vere, mi diras al vi: Kiu eniras en la ŝafejon ne tra la pordo, sed aliloke suprengrimpas, tiu estas ŝtelisto kaj rabisto. 2 Sed kiu eniras tra la pordo, tiu estas la paŝtisto de la ŝafoj. 3 Al tiu la pordisto malfermas; kaj la ŝafoj aŭskultas lian voĉon, kaj li alvokas laŭ nomoj siajn proprajn ŝafojn, kaj elkondukas ilin. 4 Kaj kiam li kondukis eksteren siajn ŝafojn, li iras antaŭ ili, kaj la ŝafoj lin sekvas, ĉar ili konas lian voĉon. 5 Kaj fremdulon ili ne sekvos, sed forkuros de li, ĉar ili ne konas la voĉon de fremduloj. 6 Tiun alegorion Jesuo diris al ili; sed ili ne komprenis, kiajn aferojn li parolas al ili.

7 Jesuo do diris denove al ili: Vere, vere, mi diras al vi: Mi estas la pordo de la ŝafoj. 8 Ĉiuj, kiuj venis pli frue ol mi, estas ŝtelistoj kaj rabistoj; sed la ŝafoj ne aŭskultis ilin. 9 Mi estas la pordo; se iu tra mi eniras, tiu estos savita; kaj li eniros kaj eliros, kaj trovos paŝtaĵon. 10 La ŝtelisto ne venas, krom por ŝteli kaj buĉi kaj pereigi; mi venis, por ke ili havu vivon, kaj havu ĝin abunde. 11 Mi estas la bona paŝtisto; la bona paŝtisto demetas sian vivon por la ŝafoj. 12 La dungito, kaj tiu, kiu ne estas paŝtisto, kies propraĵo la ŝafoj ne estas, ekvidas la lupon venanta kaj lasas la ŝafojn kaj forkuras; kaj la lupo ilin kaptas kaj dispelas; 13 li forkuras tial, ke li estas dungito kaj ne zorgas pri la ŝafoj. 14 Mi estas la bona paŝtisto, kaj mi konas la miajn, kaj la miaj min konas 15 tiel same, kiel la Patro min konas, kaj mi konas la Patron; kaj mi demetas mian vivon por la ŝafoj. 16 Kaj aliajn ŝafojn mi havas, kiuj ne estas de ĉi tiu gregejo; ilin ankaŭ mi devas alkonduki, kaj ili aŭskultos mian voĉon; kaj estos unu grego, unu paŝtisto. 17 Pro tio la Patro min amas, ke mi demetas mian vivon, por ke mi ĝin reprenu. 18 Neniu ĝin forprenas de mi, sed mi ĝin demetas memvole. Mi havas la rajton ĝin demeti, kaj mi havas la rajton ĝin repreni. Ĉi tiun ordonon mi ricevis de mia Patro.

19 Denove fariĝis malkonsento inter la Judoj pro tiuj diroj. 20 Kaj multaj el ili diris: Li havas demonon kaj estas freneza; kial vi lin aŭskultas? 21 Aliaj diris: Tiuj ne estas diroj de demonhavanto. Ĉu demono povas malfermi la okulojn de blinduloj?

22 Okazis la festo de inaŭguro en Jerusalem, kaj estis vintro; 23 kaj Jesuo promenis en la templo, en la portiko de Salomono. 24 La Judoj do ĉirkaŭis lin, kaj diris al li: Ĝis kiam vi tenas en dubo nian animon? Se vi estas la Kristo, diru al ni malkaŝe. 25 Jesuo respondis al ili: Mi diris al vi, kaj vi ne kredas; la faroj, kiujn mi faras en la nomo de mia Patro, atestas pri mi. 26 Sed vi ne kredas, ĉar vi ne estas el miaj ŝafoj. 27 Miaj ŝafoj aŭskultas mian voĉon, kaj mi ilin konas, kaj ili min sekvas; 28 kaj mi donas al ili eternan vivon; kaj ili neniam pereos, kaj neniu ilin forkaptos el mia mano. 29 Mia Patro, kiu donis ilin al mi, superas ĉion; kaj neniu povas ion forkapti el la mano de mia Patro. 30 Mi kaj la Patro estas unu. 31 Tiam la Judoj denove prenis ŝtonojn, por ŝtonmortigi lin. 32 Jesuo respondis al ili: Multajn bonajn farojn mi montris al vi de mia Patro; pro kiu el ili vi volas ŝtonmortigi min? 33 La Judoj respondis: Ne pro bona faro ni volas ŝtonmortigi vin, sed pro blasfemo, kaj ĉar vi, estante homo, pretendas esti Dio. 34 Jesuo respondis: Ĉu ne estas skribite en via leĝo: Mi diris: Vi estas dioj? 35 Se li nomis dioj tiujn, al kiuj venis la vorto de Dio (kaj la Skribo ne povas esti nuligita), 36 ĉu vi diras pri tiu, kiun la Patro konsekris kaj sendis en la mondon: Vi blasfemas; ĉar mi diris: Mi estas Filo de Dio? 37 Se mi ne faras la farojn de mia Patro, ne kredu al mi. 38 Sed se mi faras ilin, kvankam vi ne kredas al mi, kredu la farojn, por ke vi sciu kaj komprenu, ke la Patro estas en mi, kaj mi en la Patro. 39 Ili denove celis kapti lin, sed li iris for de ilia mano.

40 Li foriris denove trans Jordanon tien, kie Johano unue baptis, kaj tie li restadis. 41 Kaj multaj venis al li, kaj diris: Johano ja ne faris signon; sed ĉio, kion Johano diris pri ĉi tiu, estis vera. 42 Kaj tie multaj kredis al li.

1 En vérité, en vérité je vous dis, que celui qui n’entre pas par la porte dans la bergerie des brebis, mais qui y monte par un autre endroit, est un larron et un voleur.

2 Mais celui qui entre par la porte est le berger des brebis.

3 Le portier lui ouvre, les brebis entendent sa voix, et il appelle ses propres brebis par leur nom, et les mène dehors.

4 Et quand il a mis dehors ses propres brebis, il marche devant elles, et les brebis le suivent, parce qu’elles connaissent sa voix.

5 Mais elles ne suivront point un étranger; au contraire, elles le fuiront, parce qu’elles ne connaissent point la voix des étrangers.

6 Jésus leur dit cette similitude, mais ils ne comprirent point ce qu’il leur voulait dire.

7 Jésus donc leur dit encore: En vérité, en vérité je vous dis, que je suis la porte des brebis.

8 Tous ceux qui sont venus avant moi ont été des larrons et des voleurs, et les brebis ne les ont point écoutés.

9 Je suis la porte; si quelqu’un entre par moi, il sera sauvé; il entrera et sortira, et trouvera de la pâture.

10 Le larron ne vient que pour dérober, pour tuer et pour détruire; mais moi, je suis venu, afin que mes brebis aient la vie, et qu’elles l’aient même avec abondance.

11 Je suis le bon berger; le bon berger donne sa vie pour ses brebis.

12 Mais le mercenaire, celui qui n’est point le berger, et à qui les brebis n’appartiennent pas, voit venir le loup, et il abandonne les brebis et s’enfuit; et le loup ravit les brebis et les disperse.

13 Le mercenaire s’enfuit, parce qu’il est mercenaire, et qu’il ne se soucie point des brebis.

14 Je suis le bon berger, et je connais mes brebis, et mes brebis me connaissent;

15 Comme mon père me connaît, et comme je connais mon Père; et je donne ma vie pour mes brebis.

16 J’ai encore d’autres brebis qui ne sont pas de cette bergerie; il faut aussi que je les amène; et elles entendront ma voix, et il n’y aura qu’un seul troupeau et un seul berger.

17 C’est pour cela que mon Père m’aime, parce que je donne ma vie, pour la reprendre.

18 Personne ne me l’ôte, mais je la donne de moi-même; j’ai le pouvoir de la quitter, et j’ai le pouvoir de la reprendre; j’ai reçu cet ordre de mon Père.

19 Alors il y eut encore de la division entre les Juifs, à cause de ce discours.

20 Et plusieurs d’entre eux disaient: Il est possédé du démon, et il est hors de sens, pourquoi l’écoutez-vous?

21 Les autres disaient: Ce ne sont pas là les discours d’un démoniaque. Le démon peut-il ouvrir les yeux des aveugles?

22 Or, on célébrait à Jérusalem la fête de la dédicace, et c’était l’hiver.

23 Comme Jésus se promenait au temple, dans le portique de Salomon,

24 Les Juifs s’assemblèrent autour de lui, et lui dirent: Jusqu’à quand nous tiendras-tu l’esprit en suspens? Si tu es le Christ, dis-le-nous franchement.

25 Jésus leur répondit: Je vous l’ai dit, et vous ne le croyez pas; les œuvres que je fais au nom de mon Père rendent témoignage de moi.

26 Mais vous ne croyez pas, parce que vous n’êtes point de mes brebis, comme je vous l’ai dit.

27 Mes brebis entendent ma voix, et je les connais, et elles me suivent.

28 Je leur donne la vie éternelle, elles ne périront jamais, et nul ne les ravira de ma main.

29 Mon père, qui me les a données, est plus grand que tous; et personne ne les peut ravir de la main de mon Père.

30 Moi et mon Père, nous ne sommes qu’un.

31 Alors les Juifs prirent encore des pierres, pour le lapider.

32 Jésus leur répondit: J’ai fait devant vous plusieurs bonnes œuvres de la part de mon Père; pour laquelle me lapidez-vous?

33 Les Juifs lui répondirent: Ce n’est point pour une bonne œuvre que nous te lapidons, mais c’est à cause de ton blasphème, et parce qu’étant homme, tu te fais Dieu.

34 Jésus leur répondit: N’est-il pas écrit dans votre loi: J’ai dit: Vous êtes des dieux?

35 Si elle a appelé dieux ceux à qui la parole de Dieu était adressée, et si l’Ecriture ne peut être rejetée,

36 Dites-vous que je blasphème, moi que le Père a sanctifié et qu’il a envoyé dans le monde, parce que j’ai dit: Je suis le Fils de Dieu?

37 Si je ne fais pas les œuvres de mon Père, ne me croyez point.

38 Mais si je les fais, et que vous ne vouliez pas me croire, croyez à mes œuvres, afin que vous connaissiez, et que vous croyiez que le Père est en moi, et que je suis en lui.

39 Ils cherchaient donc encore à se saisir de lui; mais il échappa de leurs mains.

40 Et il s’en alla de nouveau au delà du Jourdain, au lieu où Jean avait d’abord baptisé; et il demeura là.

41 Et il vint à lui beaucoup de gens qui disaient: Jean n’a fait aucun miracle; mais tout ce que Jean a dit de cet homme-ci était vrai.

42 Et il y en eut là plusieurs qui crurent en lui.