Apocalipse 7

1 Post tio mi vidis kvar anĝelojn starantajn sur la kvar anguloj de la tero, retenantajn la kvar ventojn de la tero, por ke ne blovu vento sur la teron, nek sur la maron, nek sur ian arbon. 2 Kaj mi vidis alian anĝelon suprenirantan de la sunleviĝo, havantan sigelilon de la vivanta Dio; kaj li ekkriis per granda voĉo al la kvar anĝeloj, al kiuj estis donite difekti la teron kaj la maron, 3 dirante: Ne difektu la teron, nek la maron, nek la arbojn, antaŭ ol ni sigelos sur iliaj fruntoj la servistojn de nia Dio. 4 Kaj mi aŭdis la nombron de la sigelitoj, cent kvardek kvar miloj, sigelitaj el ĉiuj triboj de la Izraelidoj:

5 El la tribo de Jehuda estis sigelitaj dek du miloj;

El la tribo de Ruben, dek du miloj;

El la tribo de Gad, dek du miloj;

6 El la tribo de Aŝer, dek du miloj;

El la tribo de Naftali, dek du miloj;

El la tribo de Manase, dek du miloj;

7 El la tribo de Simeon, dek du miloj;

El la tribo de Levi, dek du miloj;

El la tribo de Isaĥar, dek du miloj;

8 El la tribo de Zebulun, dek du miloj;

El la tribo de Jozef, dek du miloj;

El la tribo de Benjamen estis sigelitaj dek du miloj.

9 Post tio mi rigardis, kaj jen granda homamaso, kiun neniu povis kalkuli, el ĉiu nacio, kaj el ĉiuj triboj kaj popoloj kaj lingvoj, starantaj antaŭ la trono kaj antaŭ la Ŝafido, vestitaj per blankaj roboj, kaj kun palmoj en iliaj manoj; 10 kaj ili kriis per granda voĉo, dirante: Savo al nia Dio, la sidanta sur la trono, kaj al la Ŝafido. 11 Kaj ĉiuj anĝeloj staris ĉirkaŭ la trono kaj la presbiteroj kaj la kvar kreitaĵoj; kaj ili falis sur sian vizaĝon antaŭ la trono, kaj adorkliniĝis al Dio, 12 dirante: Amen; La laŭdo kaj la gloro kaj la saĝeco kaj la danko kaj la honoro kaj la potenco kaj la forto estu al nia Dio por ĉiam kaj eterne. Amen. 13 Kaj respondis unu el la presbiteroj, dirante al mi: Kiuj estas ĉi tiuj per blankaj roboj vestitaj, kaj de kie ili venis? 14 Kaj mi diris al li: Mia sinjoro, vi scias. Kaj li diris al mi: Ĉi tiuj estas la venantoj el la granda afliktado, kaj ili lavis siajn robojn, kaj blankigis ilin en la sango de la Ŝafido. 15 Tial ili estas antaŭ la trono de Dio; kaj ili servas al Li tage kaj nokte en Lia templo; kaj la Sidanto sur la trono etendos super ili Sian tabernaklon. 16 Ili ne plu malsatos, nek plu soifos; ne frapos ilin la suno nek ia varmego; 17 ĉar la Ŝafido, kiu estas meze de la trono, paŝtos ilin kaj kondukos ilin al akvofontoj de vivo; kaj Dio forviŝos de iliaj okuloj ĉiun larmon.

De etthundrafyrtiofyra tusen

1 *Hes 7:2, 37:9, Dan 7:2. Sedan såg jag fyra änglar stå vid jordens fyra hörn och hålla tillbaka jordens fyra vindar så att ingen vind skulle blåsa över jorden eller havet eller något träd. 2 Och jag såg en annan ängel som kom upp från öster med den levande Gudens sigill*7:2den levande Gudens sigillMarkerar ägande och beskydd (jfr Joh 6:27, Ef 1:13).. Han ropade med stark röst till de fyra änglarna som hade fått makt att skada jorden och havet: 3 *Hes 9:4f, Upp 9:4. "Skada inte jorden eller havet eller träden förrän vi har satt sigill på vår Guds tjänares pannor!"

4 *Upp 14:1. Och jag hörde antalet av dem som hade fått sigillet, etthundrafyrtiofyra tusen*7:4etthundrafyrtiofyra tusenSannolikt ett symboliskt tal (12 x 12 x 1000): en oöverskådlig mängd (1000) innesluten i apostlarnas (12) och Israels stammars (12) församling. från Israels alla stammar:

5 av Juda stam tolv tusen

som fått sigillet,

av Rubens stam tolv tusen,

av Gads stam tolv tusen,

6 av Ashers stam tolv tusen,

av Naftalis stam tolv tusen,

av Manasses stam tolv tusen,

7 av Simeons stam tolv tusen,

av Levis stam tolv tusen,

av Isaskars stam tolv tusen,

8 av Sebulons stam tolv tusen,

av Josefs stam tolv tusen

och av Benjamins stam tolv tusen

som fått sigillet.

Den stora vitklädda skaran

9 *Joh 12:13, Upp 5:9. Därefter såg jag, och se: en stor skara som ingen kunde räkna, av alla folk och stammar och länder och språk. De stod inför tronen och inför Lammet, klädda i vita kläder och med palmblad*7:9palmbladEn symbol för högtidsglädje som användes vid lövhyddohögtiden (3 Mos 23:40) och vid Jesu intåg i Jerusalem (Joh 12:13). i sina händer, 10 *Jes 43:11, Upp 4:2. och de ropade med stark röst:

"Frälsningen tillhör vår Gud,

som sitter på tronen,

och Lammet!"

11 *Upp 5:11f. Och alla änglarna stod runt tronen och de äldste och de fyra varelserna, och de föll ner på sina ansikten inför tronen och tillbad Gud 12 och sade:

"Amen!

Lovsången, härligheten,

visheten, tacksägelsen,

äran, makten och kraften

tillhör vår Gud

i evigheters evighet.

Amen."

13 *Upp 3:4. En av de äldste frågade mig: "Dessa som är klädda i vita kläder, vilka är de och varifrån kommer de?" 14 *Dan 12:1, Matt 24:21f, Upp 22:14. Jag svarade: "Min herre, du vet det."

Då sade han till mig: "Det är de som kommer ur den stora nöden. De har tvättat sina kläder och gjort dem vita i Lammets blod. 15 *Jes 4:5f, Upp 21:3. Därför står de inför Guds tron och tjänar honom dag och natt i hans tempel, och han som sitter på tronen ska slå upp sitt tält*7:15boningSyftar på Israels tabernakel eller tälthelgedom. Se not till Hebr 8:2. över dem. 16 *Ps 121:6, Jes 49:10. De ska aldrig mer hungra och aldrig mer törsta, och varken solen eller någon annan hetta ska drabba dem, 17 *Ps 23:1f, Jes 25:8, Hes 34:23, Upp 21:4. för Lammet mitt på tronen*7:17mitt på tronenAnnan översättning: "mitt för tronen". ska vara deras herde. Han ska leda dem till livets vattenkällor, och Gud ska torka alla tårar från deras ögon."