Joel 2

1 Blovu per korno en Cion, kaj kriu alarmon sur Mia sankta monto; ektremu ĉiuj loĝantoj de la lando; ĉar venas la tago de la Eternulo, ĝi estas jam proksima; 2 tago de mallumo kaj senlumeco, tago de nuboj kaj nebulo; simile al la matena ĉielruĝo disvastiĝas sur la montoj popolo grandnombra kaj forta; tia neniam ekzistis ĝis nun, kaj ankaŭ post ĝi ne plu ekzistos tia, en iu ajn generacio. 3 Antaŭ ĝi ekstermas fajro, kaj post ĝi bruligas flamo; antaŭ ĝi la lando estas kiel la Edena ĝardeno, kaj post ĝi absoluta dezerto; kaj neniu saviĝos de ĝi. 4 Ili aspektas kiel ĉevaloj, ili kuras kiel rajdantoj. 5 Ili saltas sur la montoj, kiel bruantaj ĉaroj, kiel krakado de fajro, kiam ĝi ekstermas pajlon, kiel popolo potenca, pretiĝinta por batalo. 6 Popoloj tremas antaŭ ĝi, ĉiuj vizaĝoj paliĝas. 7 Kiel herooj ili kuras, kiel kuraĝaj batalistoj ili grimpas sur la muregon; ĉiu iras sian vojon, ne foreraras de sia vojo. 8 Unu alian ne puŝas, ĉiu iras en sia vico; sur la glavojn ili sin ĵetas, sed restas sendifektaj. 9 Ili trakuras la urbon, kuras sur la muregoj, eniras en la domojn, grimpas tra la fenestroj, kiel ŝtelisto. 10 Antaŭ ili skuiĝas la tero, tremas la ĉielo; la suno kaj la luno senlumiĝas, kaj la steloj perdas sian brilon. 11 Kaj la Eternulo ektondras per Sia voĉo antaŭ Sia armeo; ĉar Lia militistaro estas tre granda, kaj la plenumantoj de Lia vorto estas potencaj; ĉar granda kaj tre timinda estos la tago de la Eternulo; kiu povos ĝin elteni? 12 Sed eĉ nun ankoraŭ la Eternulo diras: Returnu vin al Mi per via tuta koro, kun fastado, plorado, kaj ĝemegado; 13 disŝiru vian koron, ne viajn vestojn, kaj returnu vin al la Eternulo, via Dio; ĉar Li estas favorkora kaj kompatema, longepacienca kaj indulgema, kaj Li bedaŭras malfeliĉon. 14 Kiu scias? eble Li denove bedaŭros, eble Li restigos post Si benon, farunoferojn kaj verŝoferojn al la Eternulo, via Dio.

15 Blovu per korno en Cion, sanktigu faston, proklamu solenan kunvenon. 16 Kunvenigu la popolon, sanktigu la komunumon, invitu la maljunulojn, kolektu la malgrandajn infanojn kaj suĉinfanojn; fianĉo eliru el sia ĉambro, kaj fianĉino el sub sia baldakeno. 17 Inter la portiko kaj la altaro ploru la pastroj, servistoj de la Eternulo, kaj ili diru: Indulgu, ho Eternulo, Vian popolon, kaj ne kovru per honto Vian heredaĵon, la nacioj ne moku ilin; por kio oni diru inter la popoloj: Kie estas ilia Dio?

18 Tiam la Eternulo fariĝos fervora por Sia lando kaj indulgos Sian popolon. 19 Kaj la Eternulo respondos kaj diros al Sia popolo: Jen Mi sendas al vi grenon kaj moston kaj oleon, kaj vi satiĝu per ili; kaj Mi ne plu permesos al la nacioj malhonori vin. 20 Kaj la nordulon Mi malproksimigos de vi, kaj forpelos lin en landon senakvan kaj dezertan, lian antaŭan parton al la maro orienta, kaj lian malantaŭan parton al la maro okcidenta; kaj li putros kaj malbonodoros, ĉar li faris multe da malbono. 21 Ne timu, ho tero, ĝoju kaj estu gaja, ĉar la Eternulo faros ion grandan. 22 Ne timu, ho bestoj de la kampo, ĉar verdiĝos la paŝtejoj de la stepoj; la arboj portos siajn fruktojn, la figarbo kaj vinberujo donos sian riĉaĵon. 23 Kaj vi, ho infanoj de Cion, ĝoju kaj estu gajaj pri la Eternulo, via Dio; ĉar Li donos al vi instruanton pri virteco, kaj Li sendos al vi pluvon, fruan kaj malfruan, kiel antaŭe. 24 La grenejoj pleniĝos de greno, kaj la premejoj superpleniĝos de mosto kaj de oleo. 25 Kaj Mi rekompencos vin pro tiuj jaroj, kiam ĉion formanĝis la akridoj, skaraboj, vermoj, kaj raŭpoj, Mia granda armeo, kiun Mi sendis sur vin. 26 Kaj vi povos manĝi sate, kaj vi gloros la nomon de la Eternulo, via Dio, kiu agis kun vi mirinde; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron. 27 Kaj vi ekscios, ke Mi estas meze de Izrael, ke Mi, la Eternulo, estas via Dio, kaj alia ne ekzistas; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron.

28 Post tio Mi elverŝos Mian spiriton sur ĉiun karnon; viaj filoj kaj viaj filinoj profetos, viaj maljunuloj havos sonĝojn, viaj junuloj havos viziojn. 29 Eĉ sur la sklavojn kaj sur la sklavinojn Mi en tiu tempo elverŝos Mian spiriton. 30 Kaj Mi donos miraklajn signojn en la ĉielo kaj sur la tero: sangon, fajron, kaj kolonojn da fumo. 31 La suno fariĝos malluma, kaj la luno fariĝos sanga, antaŭ ol venos la granda kaj timinda tago de la Eternulo. 32 Kaj ĉiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, saviĝos; ĉar sur la monto Cion kaj en Jerusalem estos savo, kiel diris la Eternulo, ankaŭ por la restintoj, kiujn la Eternulo alvokos.

Herrens dag

1 *Jes 13:9f, Joel 1:15, Sef 1:16. Blås i basun på Sion,

låt larmet ljuda

på mitt heliga berg

så att alla som bor i landet darrar,

för Herrens dag kommer,

den är nära,

2 *2 Mos 10:14, 11:6, Joel 1:6, Amos 5:18, 20, Sef 1:15. en dag av mörker och töcken,

en dag av moln och dimma.

Som gryningen

breder ut sig över bergen

kommer ett stort

och mäktigt folk,

vars like inte har funnits

och aldrig ska uppstå igen

under kommande släkten.

3 Framför dem

går en förtärande eld,

bakom dem

en brännande låga.

Landet framför dem

var som Edens lustgård,

bakom dem är öde öken.

Ingen kommer undan dem.

4 De liknar hästar,

de rusar fram som stridshästar.

5 De spränger fram

över bergens toppar

med ett muller som av vagnar,

med ett dån som när eldens lågor

förtär strå,

som ett mäktigt folk,

ordnat till strid.

6 *Jes 13:8, Nah 2:10. Framför dem grips folken av skräck,

alla ansikten bleknar*2:6bleknarOklar betydelse. Annan översättning: "blossar röda"..

7 Som hjältar jagar de fram,

som stridsmän stiger de upp

på murarna.

Var och en går sin väg rakt fram,

ingen viker av från sin bana.

8 Den ene tränger inte den andre,

var och en går sitt givna spår.

Mitt igenom vapnen störtar de fram

utan att hejdas*2:8utan att hejdasGrundtextens innebörd är osäker..

9 *Jer 9:21. De stormar in i staden,

rusar fram på murarna,

klättrar upp på husen,

går in genom fönstren

som tjuvar.

10 *Jes 13:10, Jer 10:10, Hes 32:7, Joel 3:15, Matt 24:29, Luk 21:25, Upp 6:12. Inför dem darrar jorden,

himlen bävar,

solen och månen förmörkas

och stjärnorna mister sitt sken.

11 *Ps 103:20f, Jer 30:7, Sef 1:14f, Mal 3:2.Herren låter sin röst höras

framför sin här.

Mycket stor är hans armé,

stark är den som utför

hans order,

för Herrens dag är stor

och mycket skrämmande.

Vem kan uthärda den?

Kallelse till omvändelse

12 *Ords 28:13, Jes 45:22, Hes 33:11, Hos 12:7, 14:2, Mal 3:7. Men nu, säger Herren,

vänd om till mig

av hela ert hjärta,

med fasta, gråt och klagan.

13 *2 Mos 34:6f, 4 Mos 14:18, 1 Sam 15:29, Neh 9:17, Ps 51:19, 86:5, 15, 103:8, 145:8f, Jona 4:2. Riv sönder era hjärtan,

inte era kläder,

och vänd om till Herren er Gud,

för han är nådig och barmhärtig,

sen till vrede och stor i nåd,

och han ångrar det onda.

14 *Jer 18:8, Joel 1:9, 13, Jona 3:9, Hagg 2:19. Vem vet?

Kanske vänder han om

och ångrar sig

och lämnar kvar en välsignelse

efter sig

till matoffer och drickoffer

åt Herren er Gud.

15 *4 Mos 10:2, Joel 1:14, Jona 3:5. Blås i basun på Sion,

pålys en helig fasta,

utropa en helig sammankomst.

16 *Ps 8:3. Samla folket,

helga församlingen,

kalla samman de äldste,

samla de små barnen,

också dem som diar vid bröstet.

Låt brudgummen komma ut

ur sitt rum

och bruden ur sin kammare.

17 *2 Mos 32:12, Ps 42:4, 11, 79:9f, 115:2, Joel 1:9, Mika 7:10. Låt prästerna, Herrens tjänare,

gråta mellan förhuset och altaret

och säga:

"Herre, skona ditt folk

och låt inte din arvedel hånas

och bli en nidvisa

bland hednafolken.

Varför ska det få sägas bland folken:

Var är deras Gud?"

Herrens svar

18 Då fylldes Herren

av lidelse för sitt land,

och han förbarmade sig

över sitt folk.

19 *5 Mos 28:11f.Herren svarade

och sade till sitt folk:

Se, jag ska sända er

säd och vin och olja

så att ni blir mätta.

Och jag ska inte

låta hednafolken håna er längre.

20 *Jer 1:13f, 4:6. Fienden från norr

ska jag driva långt bort ifrån er,

jag ska driva ut honom

till ett torrt och öde land,

hans förtrupp till havet i öster

och hans eftertrupp till havet

i väster.*2:20havet i öster … havet i västerDöda havet och Medelhavet.

Stank ska stiga från honom,

ja, vidrig lukt ska stiga

från honom,

för han har gjort stora ting.

21 Var inte rädd, du land!

Jubla och gläd dig,

för Herren har gjort stora ting.

22 *3 Mos 26:4, 20, Joel 1:12, 20, Sak 8:12. Var inte rädda, ni markens djur,

för ödemarkens beten grönskar

och träden bär sin frukt,

fikonträden och vinstockarna

ger sin rikedom.

23 *5 Mos 11:14, Jer 5:24, Matt 23:10, Joh 3:2, Rom 3:21f. Jubla, ni Sions barn,

gläd er i Herren er Gud,

för han ger er Läraren*2:23 Läraren till rättfärdighetAnnan översättning: "höstregnet i rätt tid". Gud gav det livsnödvändiga regnet när förbundet efterlevdes (3 Mos 26:4, 5 Mos 11:14).

till rättfärdighet.

Han ska sända er rikligt med regn,

både höstregn och vårregn

som tidigare.

24 *Ords 3:10. Så ska tröskplatserna fyllas med säd

och pressarna flöda över

av vin och olja.

25 Jag ska gottgöra er för åren

som åts upp av gräshopporna

och gräsbitarna,

av gräsätarna och gräsgnagarna,

den stora här

som jag sände ut mot er.

26 Ni ska äta och bli mätta,

och ni ska lova*2:26äta … bli mätta … lovaAnspelning på den utlovade välsignelsen i 5 Mos 8:10.

Herren er Guds namn,

han som har handlat

så underbart med er,

och mitt folk ska aldrig mer

komma på skam.

27 *Jes 45:5, 46:9. Ni ska förstå att jag är mitt i Israel,

att jag är Herren er Gud

och ingen annan.

Och mitt folk ska aldrig mer

komma på skam.

28 *Jes 44:3, Apg 2:17f, Gal 4:6f. Och det ska ske därefter

att jag utgjuter min Ande

över allt kött.

Era söner och era döttrar

ska profetera,

era gamla ska ha drömmar

och era unga ska se syner.*2:28f Citeras av Petrus i Apg 2:17f som profetia om Andens utgjutelse på pingstdagen.

29 Ja, över tjänare och tjänarinnor

ska jag i de dagarna

utgjuta min Ande.

30 Och jag ska göra tecken

på himlen och på jorden,

blod, eld och rökpelare.

31 Solen ska vändas i mörker

och månen i blod

innan Herrens dag kommer,

den stora och skrämmande.

32 *Jes 2:3, Ob v 17, Rom 10:13. Och det ska ske att var och en

som åkallar Herrens namn

ska bli frälst.

På Sions berg och i Jerusalem

ska det finnas en räddad skara,

så som Herren har sagt,

bland de överlevande

som Herren kallar.*2:32 Citeras av Paulus i Rom 10:13 som profetia om frälsning genom tro på Kristus.