1 En Cezarea estis unu viro, nomata Kornelio, centestro de la kohorto nomata la Itala,2 viro pia, kiu timis Dion kune kun sia tuta familio, kaj donis multajn almozojn al la popolo, kaj preĝis al Dio konstante.3 Tiu vidis klare en vizio, ĉirkaŭ la naŭa horo de la tago, anĝelon de Dio, alvenantan al li, kaj dirantan al li:Kornelio.4 Kaj ĉi tiu, fikse rigardante lin kaj timante, diris:Kio estas, Sinjoro? Kaj li diris al li:Viaj preĝoj kaj viaj almozoj supreniris kiel memoraĵo antaŭ Dio.5 Kaj nun sendu virojn al Jafo, kaj venigu Simonon, kiu estas alnomata Petro;6 li gastas ĉe unu Simon, tanisto, kies domo estas apud la marbordo.7 Kaj kiam foriris la anĝelo, kiu parolis al li, li alvokis du el siaj domservantoj, kaj pian soldaton el tiuj, kiuj ĉiam deĵoris apud li;8 kaj klariginte ĉion al ili, li sendis ilin al Jafo.9 Kaj en la sekvanta tago, kiam ili vojaĝis kaj alproksimiĝis al la urbo, Petro supreniris sur la tegmenton, por preĝi, ĉirkaŭ la sesa horo;10 kaj li fariĝis malsata, kaj deziris manĝi; sed dum oni pretigis, falis sur lin ekstazo;11 kaj li vidis la ĉielon malfermitan, kaj ian ujon malsuprenirantan, kvazaŭ grandan tukon, mallevatan per la kvar anguloj sur la teron;12 kaj en ĝi troviĝis ĉiaj kvarpiedaj bestoj kaj rampaĵoj de la tero kaj birdoj de la ĉielo.13 Kaj venis voĉo al li:Leviĝu, Petro; buĉu kaj manĝu.14 Sed Petro diris:Ho ne, Sinjoro, ĉar mi neniam manĝis ion profanan aŭ malpuran.15 Kaj voĉo venis al li denove duan fojon:Kion Dio purigis, tion vi ne nomu profana.16 Kaj tio estis farita trifoje; kaj la ujo estis tuj prenita for en la ĉielon.17 Kaj dum Petro spirite embarasiĝis, kia povas esti la vizio, kiun li vidis, jen la viroj senditaj de Kornelio, eldemandinte pri la domo de Simon, staris antaŭ la pordo,18 kaj vokis kaj demandis, ĉu Simon, kiu estas alnomata Petro, tie gastas.19 Kaj dum Petro pripensis pri la vizio, la Spirito diris al li:Jen tri viroj vin serĉas.20 Sed leviĝu, kaj malsupreniru, kaj vojaĝu kun ili, tute ne hezitante; ĉar mi ilin sendis.21 Kaj Petro malsupreniris al la viroj, kaj diris:Jen mi estas tiu, kiun vi serĉas; kia estas la kaŭzo, pro kiu vi venis?22 Kaj ili diris:Kornelio, centestro, viro justa kaj timanta Dion, kaj bone atestata de la tuta nacio de la Judoj, estas avertita de sankta anĝelo, ke li venigu vin al sia domo kaj aŭdu parolojn de vi.23 Tial li envokis kaj gastigis ilin. Kaj en la sekvanta tago li leviĝis, kaj foriris kun ili, kaj iuj fratoj el Jafo lin akompanis.24 Kaj la morgaŭan tagon ili eniris en Cezarean. Kaj Kornelio atendis ilin, kunvokinte siajn parencojn kaj intimajn amikojn.25 Kaj kiam Petro estis eniranta, Kornelio lin renkontis, kaj, falinte antaŭ liaj piedoj, adorkliniĝis al li.26 Sed Petro lin levis, dirante:Stariĝu; mi mem ankaŭ estas homo.27 Kaj interparolante kun li, li eniris, kaj trovis multajn kunvenintajn;28 kaj li diris al ili:Vi mem scias, kiel kontraŭleĝe estas por Judo kamaradiĝi aŭ aliri al alinaciano; sed Dio min admonis, ke mi ne nomu ian homon profana aŭ malpura;29 tial, kiam mi estis vokita, mi alvenis sen kontraŭdiro. Mi do demandas, por kio vi min venigis?30 Kaj Kornelio diris:Antaŭ kvar tagoj ĝis ĉi tiu horo, mi preĝis la naŭahoran preĝon en mia domo; kaj jen antaŭ mi staris viro hele vestita,31 kaj diris:Kornelio, via preĝo estas aŭdita, kaj viaj almozoj estas memoritaj antaŭ Dio.32 Sendu do al Jafo, kaj invitu al vi Simonon, kiu estas alnomata Petro; li gastas en la domo de Simon, tanisto, apud la marbordo.33 Tial mi tuj sendis al vi; kaj vi bone faris, ke vi venis. Nun do ni ĉiuj alestas ĉi tie antaŭ Dio, por aŭdi ĉion, kio estas ordonita al vi de la Sinjoro.34 Kaj Petro malfermis sian buŝon, kaj diris: Vere mi ekkomprenas, ke Dio ne privilegias personojn;35 sed en ĉiu nacio tiu, kiu timas Lin kaj agas juste, estas akceptata de Li.36 Vi konas tiun vorton, kiun Li sendis al la Izraelidoj, predikante la evangelion de paco per Jesuo Kristo (li estas Sinjoro de ĉiuj);37 vi konas tiun diron, kiu estas disvastigita tra la tuta Judujo, komencante de Galileo, post la bapto, kiun predikis Johano-38 Jesuon, la Nazaretanon, kiun Dio sanktoleis per la Sankta Spirito kaj potenco; li ĉirkaŭiris, bonfarante kaj sanigante ĉiujn premegatajn de la diablo, ĉar Dio estis kun li.39 Kaj ni estas atestantoj pri ĉio, kion li faris en la lando de la Judoj kaj en Jerusalem; lin oni mortigis, pendigante lin sur lignaĵo.40 Lin Dio levis en la tria tago, kaj donis, ke li estu videbla,41 ne al la tuta popolo, sed al atestantoj, kiuj estis elektitaj antaŭe de Dio, al ni, kiuj manĝis kaj trinkis kun li post lia releviĝo el la mortintoj.42 Kaj li ordonis al ni prediki al la popolo, kaj atesti, ke li estas la difinito de Dio, por esti la juĝisto de la vivantoj kaj de la mortintoj.43 Pri li ĉiuj profetoj atestas, ke per lia nomo ĉiu kredanta al li ricevos pardonadon de pekoj.44 Dum Petro parolis tiujn vortojn, la Sankta Spirito falis sur ĉiujn, kiuj aŭdis la diron.45 Kaj ĉiuj el la cirkumcido kredantoj, kiuj venis kun Petro, miregis pri tio, ke ankaŭ sur la nacianojn estis surverŝata la donaco de la Sankta Spirito.46 Ĉar ili aŭdis ilin paroli per lingvoj kaj glori Dion. Tiam respondis Petro:47 Ĉu iu povas malpermesi la akvon, ke ne baptiĝu ĉi tiuj, kiuj ricevis la Sanktan Spiriton tiel same, kiel ni?48 Kaj li ordonis, ke ili baptiĝu en la nomo de Jesuo Kristo. Tiam ili petis, ke li restu ankoraŭ kelkajn tagojn.

1 But a certain man in Caesarea, -by name Cornelius, a centurion of the band called Italic,2 pious, and fearing God with all his house, {both} giving much alms to the people, and supplicating God continually,3 -saw plainly in a vision, about the ninth hour of the day, an angel of God coming unto him, and saying to him, Cornelius.4 But he, having fixed his eyes upon him, and become full of fear, said, What is it, Lord? And he said to him, Thy prayers and thine alms have gone up for a memorial before God.5 And now send men to Joppa and fetch Simon, who is surnamed Peter.6 He lodges with a certain Simon, a tanner, whose house is by the sea.7 And when the angel who was speaking to him had departed, having called two of his household and a pious soldier of those who were constantly with him,8 and related all things to them, he sent them to Joppa.9 And on the morrow, as these were journeying and drawing near to the city, Peter went up on the house to pray, about the sixth hour.10 And he became hungry and desired to eat. But as they were making ready an ecstasy came upon him:11 and he beholds the heaven opened, and a certain vessel descending, as a great sheet, {bound} by {the} four corners {and} let down to the earth;12 in which were all the quadrupeds and creeping things of the earth, and the fowls of the heaven.13 And there was a voice to him, Rise, Peter, slay and eat.14 And Peter said, In no wise, Lord; for I have never eaten anything common or unclean.15 And {there was} a voice again the second time to him, What God has cleansed, do not *thou* make common.16 And this took place thrice, and the vessel was straightway taken up into heaven.17 And as Peter doubted in himself what the vision which he had seen might mean, behold also the men who were sent by Cornelius, having sought out the house of Simon, stood at the gate,18 and having called {some one}, they inquired if Simon who was surnamed Peter was lodged there.19 But as Peter continued pondering over the vision, the Spirit said to him, Behold, three men seek thee;20 but rise up, go down, and go with them, nothing doubting, because *I* have sent them.21 And Peter going down to the men said, Behold, *I* am he whom ye seek: what is the cause for which ye come?22 And they said, Cornelius, a centurion, a righteous man, and fearing God, and borne witness to by the whole nation of the Jews, has been divinely instructed by a holy angel to send for thee to his house, and hear words from thee.23 Having therefore invited them in, he lodged them. And on the morrow, rising up he went away with them, and certain of the brethren from Joppa went with him.24 And on the morrow they came to Caesarea. But Cornelius was looking for them, having called together his kinsmen and {his} intimate friends.25 And when Peter was now coming in, Cornelius met him, and falling down did {him} homage.26 But Peter made him rise, saying, Rise up: *I* myself also am a man.27 And he went in, talking with him, and found many gathered together.28 And he said to them, *Ye* know how it is unlawful for a Jew to be joined or come to one of a strange race, and to *me* God has shewn to call no man common or unclean.29 Wherefore also, having been sent for, I came without saying anything against it. I inquire therefore for what reason ye have sent for me.30 And Cornelius said, Four days ago I had been {fasting} unto this hour, and the ninth {I was} praying in my house, and lo, a man stood before me in bright clothing,31 and said, Cornelius, thy prayer has been heard, and thy alms have come in remembrance before God.32 Send therefore to Joppa and fetch Simon, who is surnamed Peter; he lodges in the house of Simon, a tanner, by the sea {who when he is come will speak to thee}.33 Immediately therefore I sent to thee, and *thou* hast well done in coming. Now therefore *we* are all present before God to hear all things that are commanded thee of God.34 And Peter opening his mouth said, Of a truth I perceive that God is no respecter of persons,35 but in every nation he that fears him and works righteousness is acceptable to him.36 The word which he sent to the sons of Israel, preaching peace by Jesus Christ, (*he* is Lord of all things,)37 *ye* know; the testimony which has spread through the whole of Judaea, beginning from Galilee after the baptism which John preached-38 Jesus who {was} of Nazareth: how God anointed him with {the} Holy Spirit and with power; who went through {all quarters} doing good, and healing all that were under the power of the devil, because God was with him.39 *We* also {are} witnesses of all things which he did both in the country of the Jews and in Jerusalem; whom they also slew, having hanged him on a cross.40 This {man} God raised up the third day and gave him to be openly seen,41 not of all the people, but of witnesses who were chosen before of God, *us* who have eaten and drunk with him after he arose from among {the} dead.42 And he commanded us to preach to the people, and to testify that *he* it is who was determinately appointed of God {to be} judge of living and dead.43 To him all the prophets bear witness that every one that believes on him will receive through his name remission of sins.44 While Peter was yet speaking these words the Holy Spirit fell upon all those who were hearing the word.45 And the faithful of the circumcision were astonished, as many as came with Peter, that upon the nations also the gift of the Holy Spirit was poured out:46 for they heard them speaking with tongues and magnifying God. Then Peter answered,47 Can any one forbid water that these should not be baptised, who have received the Holy Spirit as we also {did}?48 And he commanded them to be baptised in the name of the Lord. Then they begged him to stay some days.