1 Kaj Saŭlo konsentis al lia mortigo. Kaj en tiu tago komenciĝis granda persekutado kontraŭ la eklezio, kiu estis en Jerusalem; kaj ĉiuj estis dispelitaj tra la regionoj de Judujo kaj Samario, kun escepto de la apostolaro.2 Kaj piuloj enterigis Stefanon, kaj faris pri li grandan funebron.3 Sed Saŭlo atakis la eklezion, enirante en ĉiun domon, kaj li trenis virojn kaj virinojn, kaj transdonis ilin en malliberejon.4 Sed la dispelitoj trairis, predikante la vorton.5 Kaj Filipo, malsuprenirinte en la urbon Samario, proklamis al ili la Kriston.6 Kaj la homamaso unuanime atentis la parolojn de Filipo, kiam ili lin aŭdis kaj vidis la signojn, kiujn li faris.7 Ĉar el multaj el ili, kiuj havis malpurajn spiritojn, ĉi tiuj elvenis, kriante per laŭta voĉo; kaj multaj paralizuloj kaj lamuloj resaniĝis.8 Kaj estis granda ĝojo en tiu urbo.9 Sed unu viro, nome Simon, jam antaŭe faradis magion en la urbo kaj sorĉadis la popolon de Samario, dirante, ke li estas iu granda;10 al li atentadis ili ĉiuj, de la malgrandaj ĝis la grandaj, dirante:Ĉi tiu homo estas la granda potenco de Dio.11 Kaj ili atentadis lin, ĉar li jam de longe sorĉis ilin per magiaĵoj.12 Sed kiam ili kredis al Filipo, predikanta la evangelion pri la regno de Dio kaj la nomo de Jesuo Kristo, ili baptiĝis, viroj kaj virinoj.13 Kaj Simon mem ankaŭ kredis; kaj kiam li baptiĝis, li forte aliĝis al Filipo, kaj vidante signojn kaj grandajn miraklojn farataj, li konfuziĝis.14 Kaj la apostoloj en Jerusalem, aŭdinte, ke Samario akceptis la vorton de Dio, sendis al ili Petron kaj Johanon;15 kiuj, alveninte, preĝis por ili, ke ili ricevu la Sanktan Spiriton,16 ĉar ankoraŭ sur neniun el ili li falis; ili nur baptiĝis en la nomon de la Sinjoro Jesuo.17 Tiam ili metis la manojn sur ilin, kaj ili ricevis la Sanktan Spiriton.18 Kaj kiam Simon vidis, ke la Sankta Spirito estis donata per la surmetado de la manoj de la apostoloj, li proponis al ili monon,19 kaj diris:Donu ankaŭ al mi ĉi tiun rajton, por ke ĉiu ajn, sur kiun mi metos la manojn, ricevu la Sanktan Spiriton.20 Sed Petro diris al li:Via arĝentaĵo iru kun vi en pereon, ĉar vi pensis ricevi per mono la donacon de Dio.21 Vi havas nek parton nek loton en tiu afero, ĉar via koro ne estas rekta antaŭ Dio.22 Pentu do pri tiu via malboneco, kaj preĝu al la Eternulo, se eble la penso de via koro estu pardonita al vi.23 Ĉar mi vidas, ke vi estas en la galo de maldolĉeco kaj en la kateno de maljusteco.24 Kaj Simon responde diris:Preĝu vi al la Eternulo por mi, ke trafu min neniom el tio, pri kio vi parolis.25 Ili do, atestinte kaj parolinte la vorton de la Sinjoro, revenis al Jerusalem, kaj predikis la evangelion al multaj vilaĝoj de la Samarianoj.26 Sed anĝelo de la Eternulo parolis al Filipo, dirante:Leviĝu, kaj iru suden ĝis la vojo, kiu kondukas de Jerusalem al Gaza; tio estas dezerto.27 Kaj li leviĝis, kaj ekiris; kaj jen viro, Etiopo, eŭnuko, potenculo sub Kandake, reĝino de la Etiopoj, kaj kiu estis super ŝia tuta trezoro, jam venis al Jerusalem, por adorkliniĝi;28 tiu vojaĝis returne, kaj, sidante en sia ĉaro, legis la profeton Jesaja.29 Kaj la Spirito diris al Filipo:Aliru, kaj aliĝu al tiu ĉaro.30 Kaj Filipo alkuris, kaj aŭdis lin legi la profeton Jesaja, kaj diris:Ĉu vi komprenas tion, kion vi legas?31 Kaj tiu diris:Kiel mi povas, se neniu min gvidas? Kaj li petis Filipon, ke li supreniru kaj sidiĝu kun li.32 La peco de la Skribo, kiun li legis, estis jena: Li estis kondukata kiel ŝafo al la buĉo; Kaj kiel ŝafido muta antaŭ sia tondanto, Li ne malfermis sian buŝon;33 En lia humiliĝo lia juĝo estis deprenita; Pri lia generacio kiu rakontos? Ĉar lia vivo estas prenita for de la tero.34 Kaj la eŭnuko responde al Filipo diris:Mi petas vin, pri kiu parolis la profeto ĉi tion? ĉu pri si, aŭ pri iu alia?35 Kaj Filipo malfermis sian buŝon, kaj komencante de tiu Skribo, predikis al li Jesuon.36 Kaj dum ili iris sur la vojo, ili alvenis al iu akvo; kaj la eŭnuko diris:Jen estas akvo; kio malhelpas min baptiĝi?37 Kaj Filipo diris:Se vi kredas per via tuta koro, tio estas permesata. Kaj li respondis:Mi kredas, ke Jesuo Kristo estas la Filo de Dio.38 Kaj li ordonis, ke la ĉaro haltu, kaj ili ambaŭ malsupreniris en la akvon, Filipo kaj la eŭnuko; kaj li baptis lin.39 Kaj kiam ili supreniris el la akvo, la Spirito de la Eternulo forkaptis Filipon; kaj la eŭnuko ne plu lin vidis, kaj li iris sian vojon, ĝojante.40 Sed Filipo troviĝis en Aŝdod; kaj trapasante, li predikis la evangelion en ĉiuj urboj, ĝis li alvenis en Cezarean.

1 And Saul was consenting to his being killed. And on that day there arose a great persecution against the assembly which was in Jerusalem, and all were scattered into the countries of Judaea and Samaria except the apostles.2 And pious men buried Stephen and made great lamentation over him.3 But Saul ravaged the assembly, entering into the houses one after another, and dragging off both men and women delivered them up to prison.4 Those then that had been scattered went through {the countries} announcing the glad tidings of the word.5 And Philip, going down to a city of Samaria, preached the Christ to them;6 and the crowds with one accord gave heed to the things spoken by Philip, when they heard {him} and saw the signs which he wrought.7 For from many who had unclean spirits they went out, crying with a loud voice; and many that were paralysed and lame were healed.8 And there was great joy in that city.9 But a certain man, by name Simon, had been before in the city, using magic arts, and astonishing the nation of Samaria, saying that himself was some great one.10 To whom they had all given heed, from small to great, saying, This is the power of God which is called great.11 And they gave heed to him, because that for a long time he had astonished them by his magic arts.12 But when they believed Philip announcing the glad tidings concerning the kingdom of God and the name of Jesus Christ, they were baptised, both men and women.13 And Simon also himself believed; and, having been baptised, continued constantly with Philip; and, beholding the signs and great works of power which took place, was astonished.14 And the apostles who were in Jerusalem, having heard that Samaria had received the word of God, sent to them Peter and John;15 who, having come down, prayed for them that they might receive {the} Holy Spirit;16 for he was not yet fallen upon any of them, only they were baptised to the name of the Lord Jesus.17 Then they laid their hands upon them, and they received {the} Holy Spirit.18 But Simon, having seen that by the laying on of the hands of the apostles the {Holy} Spirit was given, offered them money,19 saying, Give to me also this power, in order that on whomsoever I may lay hands he may receive {the} Holy Spirit.20 And Peter said to him, Thy money go with thee to destruction, because thou hast thought that the gift of God can be obtained by money.21 Thou hast neither part nor lot in this matter, for thy heart is not upright before God.22 Repent therefore of this thy wickedness, and supplicate the Lord, if indeed the thought of thy heart may be forgiven thee;23 for I see thee to be in the gall of bitterness, and bond of unrighteousness.24 And Simon answering said, Supplicate *ye* for me to the Lord, so that nothing may come upon me of the things of which ye have spoken.25 They therefore, having testified and spoken the word of the Lord, returned to Jerusalem, and announced the glad tidings to many villages of the Samaritans.26 But {the} angel of {the} Lord spoke to Philip, saying, Rise up and go southward on the way which goes down from Jerusalem to Gaza: the same is desert.27 And he rose up and went. And lo, an Ethiopian, a eunuch, a man in power under Candace queen of the Ethiopians, who was over all her treasure, who had come to worship at Jerusalem,28 was returning and sitting in his chariot: and he was reading the prophet Esaias.29 And the Spirit said to Philip, Approach and join this chariot.30 And Philip, running up, heard him reading the prophet Esaias, and said, Dost thou then know what thou art reading of?31 And he said, How should I then be able unless some one guide me? And he begged Philip to come up and sit with him.32 And the passage of the scripture which he read was this: He was led as a sheep to slaughter, and as a lamb is dumb in presence of him that shears him, thus he opens not his mouth.33 In his humiliation his judgment has been taken away, and who shall declare his generation? for his life is taken from the earth.34 And the eunuch answering Philip said, I pray thee, concerning whom does the prophet say this? of himself or of some other?35 And Philip, opening his mouth and beginning from that scripture, announced the glad tidings of Jesus to him.36 And as they went along the way, they came upon a certain water, and the eunuch says, Behold water; what hinders my being baptised?37 38 And he commanded the chariot to stop. And they went down both to the water, both Philip and the eunuch, and he baptised him.39 But when they came up out of the water {the} Spirit of {the} Lord caught away Philip, and the eunuch saw him no longer, for he went on his way rejoicing.40 And Philip was found at Azotus, and passing through he announced the glad tidings to all the cities till he came to Caesarea.