1 Kial la Plejpotenculo ne destinis tempojn, Kaj Liaj konantoj ne vidas Liajn tagojn?2 Oni forŝovas la limojn; Oni rabas la ŝafaron kaj paŝtas ĝin.3 Oni forkondukas la azenon de orfoj, Oni prenas kiel garantiaĵon la bovon de vidvino.4 Oni forpuŝas malriĉulojn de la vojo; La suferantoj sur la tero devas sin kaŝi.5 Jen kiel sovaĝaj azenoj ili eliras al sia laboro, por serĉi kaptaĵon; La stepo donas al ili panon por iliaj infanoj.6 Sur fremda kampo ili rikoltas, Kaj en vinberĝardeno de malpiulo ili kolektas berojn.7 Nudaj ili tradormas la nokton, ĉar ili ne havas veston, Kaj dum la frosto ili havas nenion, por sin kovri.8 De la pluvego de la montoj ili malsekiĝas, Kaj pro nehavado de rifuĝejo ili ĉirkaŭprenas rokon.9 Oni forŝiras orfon de la mamoj, Kaj oni ruinigas malriĉulon.10 Ili iras nudaj, sen vestoj, Kaj malsataj ili portas garbojn;11 Inter iliaj muroj oni pretigas oleon; Oni devigas ilin treti en vinpremejoj, dum ili mem estas soifantaj.12 El la urbo aŭdiĝas ĝemoj de homoj, Kaj la animoj de mortigatoj krias; Sed Dio ne atentas tiun blasfemadon.13 Tiuj homoj estas kontraŭuloj de la lumo; Ili ne konas Liajn vojojn, Ne revenas al Lia irejo.14 Antaŭ tagiĝo leviĝas la mortigisto, Mortigas malriĉulon kaj senhavulon, Kaj en la nokto li estas kiel ŝtelisto.15 La okulo de adultulo atendas la krepuskon, Dirante:Neniu okulo min vidu; Kaj li kovras sian vizaĝon.16 En mallumo oni faras subfoson sub domoj; Dum la tago oni kaŝas sin ĉe si, ne konante lumon.17 Ĉar la mallumo estas mateno por ili ĉiuj, Ĉar ili interkonatiĝis kun la teruroj de la mallumo.18 Tia homo estas malpeza sur la supraĵo de akvo; Malgranda estas lia parto sur la tero; Li ne iras laŭ la vojo de vinberĝardenoj.19 Kiel seka tero kaj varmego englutas neĝan akvon, Tiel Ŝeol englutas la pekulojn.20 Forgesu lin la interno de lia patrino; La vermoj frandu lin; Oni lin ne plu rememoru; Li rompiĝu kiel malbona arbo-21 Li, kiu premas seninfanulinon, kiu ne naskis, Kaj kiu ne faras bonon al vidvino.22 Kiu eĉ potenculojn maltrankviligas per sia forto, Tiel ke oni ne estas certa pri sia vivo, kiam li leviĝis.23 Dio donas al ili sendanĝerecon kaj apogon, Kaj Liaj okuloj estas super iliaj vojoj.24 Ili leviĝis alte; sed subite ili ne plu ekzistas; Ili falas kaj estas forkaptataj kiel ĉiuj, Kaj kiel la kapo de spiko ili dehakiĝas.25 Ĉu ne estas tiel? Kiu pruvos, ke mi mensogas, kaj senvalorigos mian parolon?

1 Why are not times treasured up with the Almighty? why do not they that know him see his days?2 They remove the landmarks; they violently take away the flocks and pasture them;3 They drive away the ass of the fatherless, they take the widow's ox for a pledge;4 They turn the needy out of the way: the afflicted of the land all hide themselves.5 Lo, {as} wild asses in the desert, they go forth to their work, seeking early for the prey: the wilderness {yieldeth} them food for {their} children.6 They reap in the field the fodder thereof, and they gather the vintage of the wicked;7 They pass the night naked without clothing, and have no covering in the cold;8 They are wet with the showers of the mountains, and for want of a shelter embrace the rock...9 They pluck the fatherless from the breast, and take a pledge of the poor:10 These go naked without clothing, and, hungry, they bear the sheaf;11 They press out oil within their walls, they tread their winepresses, and suffer thirst.12 Men groan from out of the city, and the soul of the wounded crieth out; and +God imputeth not the impiety.13 There are those that rebel against the light; they know not the ways thereof, nor abide in the paths thereof.14 The murderer riseth with the light, killeth the afflicted and needy, and in the night is as a thief.15 And the eye of the adulterer waiteth for the twilight, saying, No eye shall see me; and he putteth a covering on {his} face.16 In the dark they dig through houses; by day they shut themselves in; they know not the light:17 For the morning is to them all {as} the shadow of death; for they are familiar with the terrors of the shadow of death.18 He is swift on the face of the waters; their portion is cursed on the earth: he turneth not unto the way of the vineyards.19 Drought and heat consume snow waters; so doth Sheol those that have sinned.20 The womb forgetteth him; the worm feedeth sweetly on him: he shall be no more remembered; and unrighteousness is broken as a tree, -21 He that despoileth the barren that beareth not, and doeth not good to the widow:22 He draweth also the mighty with his power; he riseth up, and no {man} is sure of life.23 {God} setteth him in safety, and he resteth thereon; but his eyes are upon their ways.24 They are exalted for a little, and are no more; they are laid low; like all {other} are they gathered, and are cut off as the tops of the ears of corn.25 If it be not so now, who will make me a liar, and make my speech nothing worth?