1 Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.2 Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.3 Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.4 La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.5 Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.6 Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.7 Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.8 Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:9 Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;10 Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;11 Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.12 Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.13 Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?14 Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.15 En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,16 Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,17 Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,18 Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.19 Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.20 Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.21 Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.22 Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.23 Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,24 Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.25 Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.26 Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.27 Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;28 Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.29 Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,30 Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.31 Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.32 Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.33 Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.

1 Howbeit, Job, I pray thee, hear mine utterances, and hearken to all my words.2 Behold now, I have opened my mouth, my tongue speaketh in my palate,3 My words shall be of the uprightness of my heart, and my lips shall utter knowledge purely.4 The Spirit of *God hath made me, and the breath of the Almighty hath given me life.5 If thou canst, answer me; array {thy words} before me: take thy stand.6 Behold, before *God I am as thou; I also am formed out of the clay.7 Behold, my terror shall not make thee afraid, nor my burden be heavy upon thee.8 Surely thou hast spoken in my hearing, and I have heard the voice of {thy} words: -9 I am clean without transgression; I am pure, and there is no iniquity in me;10 Lo, he findeth occasions of hostility against me, he counteth me for his enemy;11 He putteth my feet in the stocks, he marketh all my paths.12 Behold, I will answer thee in this, thou art not right; for +God is greater than man.13 Why dost thou strive against him? for he giveth not account of any of his matters.14 For *God speaketh once, and twice, -{and man} perceiveth it not-15 In a dream, in a vision of the night, when deep sleep falleth upon men, in slumberings upon the bed;16 Then he openeth men's ears, and sealeth their instruction,17 That he may withdraw man {from his} work, and hide pride from man.18 He keepeth back his soul from the pit, and his life from passing away by the sword.19 He is chastened also with pain upon his bed, and with constant strife in his bones;20 And his life abhorreth bread, and his soul dainty food;21 His flesh is consumed away from view, and his bones that were not seen stick out;22 And his soul draweth near to the pit, and his life to the destroyers.23 If there be a messenger with him, an interpreter, one among a thousand, to shew unto man his duty;24 Then he will be gracious unto him, and say, Deliver him from going down to the pit: I have found a ransom.25 His flesh shall be fresher than in childhood; he shall return to the days of his youth.26 He shall pray unto +God, and he will receive him with favour; and he shall see his face with shoutings, and he will render unto man his righteousness.27 He will sing before men, and say, I have sinned, and perverted what was right, and it hath not been requited to me;28 He hath delivered my soul from going into the pit, and my life shall see the light.29 Lo, all these {things} worketh *God twice, thrice, with man,30 To bring back his soul from the pit, that he may be enlightened with the light of the living.31 Mark well, Job, hearken unto me; be silent, and I will speak.32 If thou hast anything to say, answer me; speak, for I desire to justify thee.33 If not, hearken thou unto me; be silent, and I will teach thee wisdom.