1 Ĉar multaj jam entreprenis aranĝi historion pri la faktoj, kiuj estas konstatitaj inter ni,2 kiel ilin transdonis al ni tiuj, kiuj de la komenco vidis mem kaj estis administrantoj de la vorto,3 ŝajnis bone ankaŭ al mi, esplorinta ĉion atente de la komenco, skribi en ordo al vi, plej eminenta Teofilo,4 por ke vi povu scii la certecon pri la aferoj, pri kiuj vi estas instruita.5 En la tagoj de Herodo, reĝo de Judujo, estis pastro nomata Zeĥarja, el la deĵora grupo de Abija; kaj li havis edzinon el la filinoj de Aaron, kaj ŝia nomo estis Elizabeto.6 Kaj ambaŭ estis justaj antaŭ Dio, irantaj laŭ ĉiuj ordonoj kaj instruoj de la Eternulo sen riproĉo.7 Kaj ili ne havis infanon, ĉar Elizabeto estis senfrukta, kaj ili ambaŭ estis en profunda aĝo.8 Kaj dum li plenumis sian pastradon antaŭ Dio en la vico de sia grupo,9 laŭ la kutimo de la pastra ofico estis lia loto eniri en la sanktejon de la Eternulo kaj incensadi.10 Kaj la tuta amaso de la popolo preĝis ekstere dum la horo de la incensado.11 Kaj aperis antaŭ li anĝelo de la Eternulo, staranta dekstre de la altaro de incensado.12 Kaj Zeĥarja maltrankviliĝis, kiam li vidis lin, kaj sur lin falis timo.13 Sed la anĝelo diris al li:Ne timu, Zeĥarja; ĉar via preĝo estas aŭdita, kaj via edzino Elizabeto naskos al vi filon, kaj vi donos al li la nomon Johano.14 Kaj vi havos ĝojon kaj feliĉon, kaj multaj ĝojos pro lia naskiĝo.15 Ĉar li estos granda antaŭ la Sinjoro, kaj li ne trinkos vinon nek ebriigaĵon; kaj li estos plena de la Sankta Spirito jam de la ventro de sia patrino.16 Kaj multajn el la filoj de Izrael li turnos al la Eternulo, ilia Dio.17 Kaj li iros antaŭ Lia vizaĝo en la spirito kaj potenco de Elija, por turni la korojn de la patroj al la infanoj kaj la malobeemajn al la saĝeco de la justuloj, por pretigi por la Sinjoro popolon preparitan.18 Kaj Zeĥarja diris al la anĝelo:Per kio mi scios tion? ĉar mi estas maljunulo, kaj mia edzino havas profundan aĝon.19 Kaj la anĝelo responde diris al li:Mi estas Gabriel, kiu staras antaŭ Dio; kaj mi estas sendita, por paroli al vi kaj fari al vi tiun bonan sciigon.20 Kaj jen vi silentos kaj estos ne kapabla paroli, ĝis la tago, kiam tio okazos, ĉar vi ne kredis miajn vortojn, kiuj plenumiĝos siatempe.21 Kaj la popolo atendis Zeĥarjan, kaj miris pro lia restado en la sanktejo.22 Kaj kiam li elvenis, li ne povis paroli al ili; kaj ili eksciis, ke li vidis vizion en la sanktejo; kaj li faradis signojn al ili, kaj restis muta.23 Kaj kiam finiĝis la tagoj de lia pastrado, li foriris en sian domon.24 Kaj post tiuj tagoj lia edzino Elizabeto gravediĝis, kaj kaŝis sin kvin monatojn, dirante:25 Tiamaniere agis la Eternulo rilate al mi en la tagoj, kiam Li favore rigardis min, por forpreni mian riproĉon inter homoj.26 Kaj en la sesa monato la anĝelo Gabriel estis sendita de Dio en urbon de Galileo, nomatan Nazaret,27 al virgulino fianĉinigita kun viro, kies nomo estis Jozef, el la domo de David; kaj la nomo de la virgulino estis Maria.28 Kaj li venis al ŝi, kaj diris:Saluton al vi la grace favorita, la Eternulo estas kun vi.29 Sed ŝi tre maltrankviliĝis ĉe tiu diro, kaj konsideris, kia povas esti tiu saluto.30 Kaj la anĝelo diris al ŝi:Ne timu, Maria; ĉar vi trovis gracon antaŭ Dio.31 Kaj jen vi gravediĝos en via ventro kaj naskos filon, kaj vi nomos lin JESUO.32 Li estos granda, kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo; kaj Dio, la Eternulo, donos al li la tronon de lia patro David;33 kaj li reĝos super la domo de Jakob eterne, kaj lia regno ne havos finon.34 Kaj Maria diris al la anĝelo:Kiel estos tio, ĉar mi ne konas viron?35 Kaj la anĝelo responde diris al ŝi:La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankaŭ la naskotaĵo estos nomata sankta, la Filo de Dio.36 Kaj jen via parencino Elizabeto ankaŭ gravediĝis je filo en sia maljuneco, kaj la nuna monato estas la sesa por ŝi, kiun oni nomis senfrukta.37 Ĉar ĉe Dio nenio estas neebla.38 Kaj Maria diris:Jen la sklavino de la Eternulo; estu al mi laŭ via diro. Kaj la anĝelo foriris de ŝi.39 Kaj en tiuj tagoj Maria leviĝis kaj senprokraste vojaĝis en la montan regionon, en urbon de Judujo;40 kaj enirinte en la domon de Zeĥarja, ŝi salutis Elizabeton.41 Kaj kiam Elizabeto aŭdis la saluton de Maria, la infaneto eksaltis en ŝia ventro; kaj Elizabeto pleniĝis de la Sankta Spirito,42 kaj ŝi levis sian voĉon per laŭta krio, kaj diris:Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via ventro.43 Kaj pro kio okazas al mi ĉi tio, ke la patrino de mia Sinjoro venas al mi?44 Ĉar jen kiam la voĉo de via saluto venis en miajn orelojn, la infaneto ĝoje eksaltis en mia ventro.45 Kaj feliĉa estas ŝi, kiu kredis, ĉar plenumiĝos tio, kio estas dirita al ŝi de la Eternulo.46 Kaj Maria diris: Mia animo altigas la Eternulon,47 Kaj mia spirito ĝojis en Dio, mia Savanto,48 Ĉar Li rigardis la humilecon de Sia sklavino; Ĉar jen de nun ĉiuj generacioj nomos min feliĉa.49 Ĉar la Potenculo faris al mi grandaĵojn, Kaj sankta estas Lia nomo.50 Kaj Lia boneco estas por ĉiuj generacioj Al tiuj, kiuj Lin timas.51 Li montris forton per Sia brako, Li dispelis fierulojn en la penso de ilia koro.52 Li malaltigis potenculojn de iliaj tronoj, Kaj Li altigis humilulojn.53 Malsatulojn Li plenigis per bonaĵo, Kaj riĉulojn Li forsendis malplenaj.54 Li helpis Sian servanton Izrael, Memorante Sian korfavoron.55 Kiel Li parolis al niaj patroj, Al Abraham kaj al lia idaro eterne.56 Kaj Maria loĝis ĉi ŝi tri monatojn, kaj reiris al sia domo.57 Kaj venis por Elizabeto la tempo, en kiu ŝi devis naski; kaj ŝi naskis filon.58 Kaj ŝiaj najbaroj kaj ŝiaj parencoj aŭdis, ke la Eternulo pligrandigis Sian bonecon al ŝi; kaj ili ĝojis kun ŝi.59 Kaj en la oka tago oni venis, por cirkumcidi la infaneton; kaj ili eknomis lin Zeĥarja, laŭ la nomo de lia patro.60 Kaj lia patrino responde diris:Tute ne; sed li estos nomata Johano.61 Kaj ili diris al ŝi:El via parencaro estas neniu, kiu estas nomata per tiu nomo.62 Kaj ili faris signojn al lia patro pri tio, kiel li volas, ke li estu nomata.63 Kaj li petis tabuleton, kaj skribis jene:Lia nomo estas Johano. Kaj ĉiuj miris.64 Kaj tuj lia buŝo malfermiĝis, kaj lia lango liberiĝis; kaj li parolis, glorante Dion.65 Kaj timo venis sur ĉiujn, kiuj loĝis ĉirkaŭ ili, kaj tra la tuta monta regiono de Judujo disvastiĝis rakonto pri ĉio tio.66 Kaj ĉiuj aŭdantoj konservis tion en sia koro, dirante:Kia do estos ĉi tiu knabeto? Ĉar la mano de la Eternulo estis kun li.67 Kaj lia patro Zeĥarja pleniĝis de la Sankta Spirito, kaj profetis, dirante:68 Benata estu la Eternulo, la Dio de Izrael, Ĉar Li vizitis Sian popolon kaj faris por ili elaĉeton,69 Kaj levis kornon de savo por ni En la domo de Sia servanto David,70 Kiel Li parolis per la buŝo de Siaj sanktaj profetoj, de post la komenco de la mondo,71 Savadon el niaj malamikoj kaj el la mano de ĉiuj niaj malamantoj;72 Por montri Sian bonecon ĉe niaj patroj, Kaj por memori Sian sanktan interligon;73 La ĵuron, kiun Li ĵuris al nia patro Abraham;74 Ke Li donos al ni, ke, liberigite el la mano de niaj malamikoj, Ni servu Lin sentime,75 En sankteco kaj justeco antaŭ Li ĉiujn niajn tagojn.76 Kaj vi, infano, estos nomata profeto de la Plejaltulo, Ĉar vi iros antaŭ la vizaĝo de la Sinjoro, por pretigi liajn vojojn,77 Por doni al lia popolo scion de savo En la pardonado de iliaj pekoj,78 Pro la kompata koro de nia Dio, Per kiu nin vizitis la sunleviĝo de supre,79 Por lumi sur tiujn, kiuj sidas en mallumo kaj en la ombro de morto, Por gvidi niajn piedojn en la vojojn de paco.80 Kaj kreskis la infano kaj fortiĝis en spirito, kaj estis en la dezertoj ĝis la tago de sia ekmontriĝo al Izrael.

1 Forasmuch as many have undertaken to draw up a relation concerning the matters fully believed among us,2 as those who from the beginning were eye-witnesses of and attendants on the Word have delivered them to us,3 it has seemed good to *me* also, accurately acquainted from the origin with all things, to write to thee with method, most excellent Theophilus,4 that thou mightest know the certainty of those things in which thou hast been instructed.5 There was in the days of Herod, the king of Judaea, a certain priest, by name Zacharias, of the course of Abia, and his wife of the daughters of Aaron, and her name Elizabeth.6 And they were both just before God, walking in all the commandments and ordinances of the Lord blameless.7 And they had no child, because Elizabeth was barren, and they were both advanced in years.8 And it came to pass, as he fulfilled his priestly service before God in the order of his course,9 it fell to him by lot, according to the custom of the priesthood, to enter into the temple of the Lord to burn incense.10 And all the multitude of the people were praying without at the hour of incense.11 And an angel of {the} Lord appeared to him, standing on the right of the altar of incense.12 And Zacharias was troubled, seeing {him}, and fear fell upon him.13 But the angel said to him, Fear not, Zacharias, because thy supplication has been heard, and thy wife Elizabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John.14 And he shall be to thee joy and rejoicing, and many shall rejoice at his birth.15 For he shall be great before {the} Lord, and he shall drink no wine nor strong drink; and he shall be filled with {the} Holy Spirit, even from his mother's womb.16 And many of the sons of Israel shall he turn to {the} Lord their God.17 And *he* shall go before him in {the} spirit and power of Elias, to turn hearts of fathers to children, and disobedient ones to {the} thoughts of just {men}, to make ready for {the} Lord a prepared people.18 And Zacharias said to the angel, How shall I know this, for *I* am an old man, and my wife advanced in years?19 And the angel answering, said to him, *I* am Gabriel, who stand before God, and I have been sent to speak to thee, and to bring these glad tidings to thee;20 and behold, thou shalt be silent and not able to speak, till the day in which these things shall take place, because thou hast not believed my words, the which shall be fulfilled in their time.21 And the people were awaiting Zacharias, and they wondered at his delaying in the temple.22 But when he came out he could not speak to them, and they recognised that he had seen a vision in the temple. And he was making signs to them, and continued dumb.23 And it came to pass, when the days of his service were completed, he departed to his house.24 Now after these days, Elizabeth his wife conceived, and hid herself five months, saying,25 Thus has {the} Lord done to me in {these} days in which he looked upon {me} to take away my reproach among men.26 But in the sixth month, the angel Gabriel was sent of God to a city of Galilee, of which {the} name {was} Nazareth,27 to a virgin betrothed to a man whose name {was} Joseph, of the house of David; and the virgin's name {was} Mary.28 And the angel came in to her, and said, Hail, {thou} favoured one! the Lord {is} with thee: {blessed art *thou* amongst women}.29 But she, {seeing} {the angel}, was troubled at his word, and reasoned in her mind what this salutation might be.30 And the angel said to her, Fear not, Mary, for thou hast found favour with God;31 and behold, thou shalt conceive in the womb and bear a son, and thou shalt call his name Jesus.32 *He* shall be great, and shall be called Son of {the} Highest; and {the} Lord God shall give him the throne of David his father;33 and he shall reign over the house of Jacob for the ages, and of his kingdom there shall not be an end.34 But Mary said to the angel, How shall this be, since I know not a man?35 And the angel answering said to her, {The} Holy Spirit shall come upon thee, and power of {the} Highest overshadow thee, wherefore the holy thing also which shall be born shall be called Son of God.36 And behold, Elizabeth, thy kinswoman, she also has conceived a son in her old age, and this is the sixth month to her that was called barren:37 for nothing shall be impossible with God.38 And Mary said, Behold the bondmaid of {the} Lord; be it to me according to thy word. And the angel departed from her.39 And Mary, rising up in those days, went into the hill country with haste, to a city of Judah,40 and entered into the house of Zacharias, and saluted Elizabeth.41 And it came to pass, as Elizabeth heard the salutation of Mary, the babe leaped in her womb; and Elizabeth was filled with {the} Holy Spirit,42 and cried out with a loud voice and said, Blessed {art} *thou* amongst women, and blessed the fruit of thy womb.43 And whence {is} this to me, that the mother of my Lord should come to me?44 For behold, as the voice of thy salutation sounded in my ears, the babe leaped with joy in my womb.45 And blessed {is} she that has believed, for there shall be a fulfilment of the things spoken to her from {the} Lord.46 And Mary said, My soul magnifies the Lord,47 and my spirit has rejoiced in God my Saviour.48 For he has looked upon the low estate of his bondmaid; for behold, from henceforth all generations shall call me blessed.49 For the Mighty One has done to me great things, and holy {is} his name;50 and his mercy {is} to generations and generations to them that fear him.51 He has wrought strength with his arm; he has scattered haughty {ones} in the thought of their heart.52 He has put down rulers from thrones, and exalted the lowly.53 He has filled the hungry with good things, and sent away the rich empty.54 He has helped Israel his servant, in order to remember mercy,55 (as he spoke to our fathers,) to Abraham and to his seed for ever.56 And Mary abode with her about three months, and returned to her house.57 But the time was fulfilled for Elizabeth that she should bring forth, and she gave birth to a son.58 And her neighbours and kinsfolk heard that {the} Lord had magnified his mercy with her, and they rejoiced with her.59 And it came to pass on the eighth day they came to circumcise the child, and they called it after the name of his father, Zacharias.60 And his mother answering said, No; but he shall be called John.61 And they said to her, There is no one among thy kinsfolk who is called by this name.62 And they made signs to his father as to what he might wish it to be called.63 And having asked for a writing-table, he wrote saying, John is his name. And they all wondered.64 And his mouth was opened immediately, and his tongue, and he spake, blessing God.65 And fear came upon all who dwelt round about them; and in the whole hill-country of Judaea all these things were the subject of conversation.66 And all who heard them laid them up in their heart, saying, What then will this child be? And {the} Lord's hand was with him.67 And Zacharias his father was filled with {the} Holy Spirit, and prophesied, saying,68 Blessed be {the} Lord the God of Israel, because he has visited and wrought redemption for his people,69 and raised up a horn of deliverance for us in the house of David his servant;70 as he spoke by {the} mouth of his holy prophets, who have been since the world began;71 deliverance from our enemies and out of the hand of all who hate us;72 to fulfil mercy with our fathers and remember his holy covenant,73 {the} oath which he swore to Abraham our father,74 to give us, that, saved out of the hand of our enemies, we should serve him without fear75 in piety and righteousness before him all our days.76 And *thou*, child, shalt be called {the} prophet of {the} Highest; for thou shalt go before the face of {the} Lord to make ready his ways;77 to give knowledge of deliverance to his people by {the} remission of their sins78 on account of {the} bowels of mercy of our God; wherein {the} dayspring from on high has visited us,79 to shine upon them who were sitting in darkness and in {the} shadow of death, to guide our feet into {the} way of peace.80 -And the child grew and was strengthened in spirit; and he was in the deserts until the day of his shewing to Israel.