1 Jam alproksimiĝis la festo de macoj, kiu estas nomata la Pasko.2 Kaj la ĉefpastroj kaj la skribistoj serĉis, kiamaniere ili povu mortigi lin, ĉar ili timis la popolon.3 Kaj Satano eniris en Judason, nomatan Iskariota, kiu estis el la nombro de la dek du.4 Kaj li foriris kaj interparolis kun la ĉefpastroj kaj kapitanoj, kiamaniere transdoni lin al ili.5 Kaj ili ĝojis, kaj konsentis doni al li monon.6 Kaj li promesis, kaj serĉis okazon transdoni lin al ili, for de la homamaso.7 Kaj venis la tago de macoj, kiam oni devis buĉi la Paskon.8 Kaj li sendis Petron kaj Johanon, dirante:Iru kaj pretigu por ni la Paskon, por ke ni ĝin manĝu.9 Kaj ili diris al li:Kie vi volas, ke ni pretigu?10 Kaj li diris al ili:Jen kiam vi estos enirintaj en la urbon, vin renkontos viro, portanta kruĉon da akvo; lin sekvu en la domon, en kiun li eniros.11 Kaj vi diros al la domomastro:La Majstro diras:Kie estas la gastoĉambro, en kiu mi manĝos la Paskon kun miaj disĉiploj?12 Kaj li montros al vi grandan supran ĉambron aranĝitan; tie pretigu.13 Kaj ili iris kaj trovis tiel, kiel li diris al ili; kaj ili pretigis la Paskon.14 Kaj kiam alvenis la horo, li sidiĝis, kaj la apostoloj kun li.15 Kaj li diris al ili:Kun deziro mi deziris manĝi ĉi tiun Paskon kun vi, antaŭ ol mi suferos;16 ĉar mi diras al vi:Mi ne manĝos ĝin, antaŭ ol ĝi plenumiĝos en la regno de Dio.17 Kaj ricevinte kalikon, kaj doninte dankon, li diris:Ĉi tion prenu kaj dividu inter vi;18 ĉar mi diras al vi:De nun mi ne trinkos el la frukto de la vinberarbo, ĝis venos la regno de Dio.19 Kaj li prenis panon, kaj doninte dankon, li ĝin dispecigis kaj donis al ili, dirante:Ĉi tio estas mia korpo, kiu estas donita por vi; ĉi tion faru por memorigo pri mi.20 Sammaniere ankaŭ la kalikon post la vespermanĝo, dirante:Ĉi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango, kiu estas elverŝata por vi.21 Sed jen la mano de tiu, kiu min perfidas, estas apud mi sur la tablo.22 Ĉar la Filo de homo ja iros, laŭ la antaŭdecido; sed ve al tiu viro, de kiu li estos perfidata!23 Kaj ili komencis diskuti inter si:kiu el ili faros tion.24 Kaj fariĝis ankaŭ inter ili disputo:kiun el ili oni opinias la plej granda.25 Kaj li diris al ili:La reĝoj de la nacianoj faras sin sinjoroj super ili; kaj tiujn, kiuj potencas inter ili, oni nomas Bonfarantoj.26 Sed vi ne estu tiaj; sed kiu estas la pli granda el vi, tiu fariĝu kiel la pli juna; kaj tiu, kiu estas ĉefa, kiel la servanto.27 Ĉar kiu estas la pli granda, la sidanto ĉe manĝo, aŭ la servanto? ĉu ne la sidanto ĉe manĝo? sed mi estas meze de vi kiel la servanto.28 Sed vi estas tiuj, kiuj restadis apud mi en miaj tentoj;29 kaj mi difinas por vi regnon, kiel mia Patro difinis por mi;30 por ke vi manĝu kaj trinku ĉe mia tablo en mia regno, kaj sidu sur tronoj, juĝante la dek du tribojn de Izrael.31 Simon, Simon, jen Satano postulis vin ĉiujn, por kribri kiel tritikon;32 sed mi preĝis por vi, ke via fido ne ŝanceliĝu; kaj vi, kiam vi konvertiĝos, firmigu viajn fratojn.33 Kaj li diris al li:Sinjoro, vin mi estas preta akompani eĉ al malliberejo kaj al morto.34 Kaj li diris:Mi diras al vi, Petro, koko ne krios hodiaŭ, antaŭ ol vi trifoje malkonfesos, ke vi min konas.35 Kaj li diris al ili:Kiam mi vin elsendis sen monujo kaj sako kaj ŝuoj, ĉu io mankis al vi?36 Kaj ili diris:Nenio. Kaj li diris al ili:Sed nun kiu havas monujon, tiu prenu ĝin, kaj ankaŭ sakon; kaj kiu ne havas, tiu vendu sian mantelon kaj aĉetu glavon.37 Ĉar mi diras al vi, ke tio, kio estas skribita, devas plenumiĝi pri mi:Kaj li estis alkalkulita al krimuloj; ĉar tio, kio rilatas al mi, havas sian finon.38 Kaj ili diris:Sinjoro, jen estas du glavoj; kaj li diris al ili:Sufiĉas.39 Kaj elirinte, li iris laŭ sia kutimo al la monto Olivarba, kaj la disĉiploj lin sekvis.40 Kaj veninte al la loko, li diris al ili:Preĝu, ke vi ne eniru en tenton.41 Kaj li iris for de ili proksimume ŝtonĵeton, kaj li genuis, kaj preĝis,42 dirante:Patro, se Vi volas, formetu de mi ĉi tiun kalikon; tamen plenumiĝu ne mia volo, sed Via.43 Kaj aperis antaŭ li anĝelo el la ĉielo, fortigante lin.44 Kaj estante en agonio, li preĝis pli fervore, kaj lia ŝvito fariĝis kiel gutoj da sango, defalantaj sur la teron.45 Kaj leviĝinte post la preĝo, li venis al la disĉiploj kaj trovis ilin dormantaj de malĝojo,46 kaj diris al ili:Kial vi dormas? leviĝu kaj preĝu, ke vi ne eniru en tenton.47 Dum li ankoraŭ parolis, jen homamaso; kaj tiu, kiu estis nomata Judas, unu el la dek du, iris antaŭ ili, kaj alproksimiĝis al Jesuo, por kisi lin.48 Sed Jesuo diris al li:Judas, ĉu vi perfidas per kiso la Filon de homo?49 Kaj kiam tiuj, kiuj ĉirkaŭis lin, vidis, kio sekvos, ili diris:Sinjoro, ĉu ni frapu per glavo?50 Kaj unu el ili frapis la sklavon de la ĉefpastro, kaj detranĉis lian dekstran orelon.51 Sed Jesuo responde diris:Permesu tiom. Kaj li tuŝis lian orelon kaj sanigis lin.52 Kaj Jesuo diris al la ĉefpastroj kaj kapitanoj de la templo kaj pliaĝuloj, kiuj venis kontraŭ lin:Ĉu vi elvenis kun glavoj kaj bastonoj, kvazaŭ kontraŭ rabiston?53 Kiam mi estis ĉiutage inter vi en la templo, vi ne etendis kontraŭ min viajn manojn; sed ĉi tiu estas via horo, kaj la potenco de mallumo.54 Kaj ili kaptis lin, kaj forkondukinte, venigis lin en la domon de la ĉefpastro. Sed Petro sekvis malproksime.55 Kaj kiam oni ekbruligis fajron meze de la korto kaj sidis kune, Petro sidiĝis meze de ili.56 Kaj unu servantino, vidante lin sidantan en la fajrolumo, kaj fikse rigardinte lin, diris:57 Ĉi tiu ankaŭ estis kun li. Sed li malkonfesis, dirante:Virino, mi lin ne konas.58 Kaj post iom da tempo alia vidis lin, kaj diris:Vi ankaŭ estas el ili. Sed Petro diris:Viro, mi ne estas.59 Kaj post la daŭro de unu horo proksimume, alia asertis persiste, dirante:Vere, ĉi tiu ankaŭ estis kun li, ĉar li estas Galileano.60 Sed Petro diris:Viro, mi ne scias, kion vi diras. Kaj tuj, dum li ankoraŭ parolis, la koko kriis.61 Kaj la Sinjoro sin turnis, kaj alrigardis Petron. Kaj Petro ekmemoris la vorton de la Sinjoro, ke li diris al li:Antaŭ ol koko krios hodiaŭ, vi trifoje min malkonfesos.62 Kaj li eliris, kaj maldolĉe ploris.63 Kaj tiuj, kiuj gardis Jesuon, lin mokis kaj batis.64 Kaj ili ĉirkaŭkovris lin, kaj demandis lin, dirante:Profetu, kiu vin frapis?65 Kaj per multaj aliaj insultoj ili parolis kontraŭ li.66 Kaj tuj kiam tagiĝis la pliaĝularo de la popolo kunvenis, kaj ĉefpastroj kaj skribistoj, kaj ili forkondukis lin antaŭ sian sinedrion, kaj diris:67 Se vi estas la Kristo, diru al ni. Sed li diris al ili:Se mi diros al vi, vi ne kredos;68 kaj se mi demandos, vi ne respondos.69 Tamen, de nun la Filo de homo sidos dekstre de la Potenco de Dio.70 Kaj ili ĉiuj demandis:Ĉu vi do estas la Filo de Dio? Kaj li respondis:Vi diras, ke mi estas.71 Kaj ili diris:Pro kio ni bezonas pluan atestadon? ĉar ni mem aŭdis el lia propra buŝo.

1 Now the feast of unleavened bread, which {is} called the passover, drew nigh,2 and the chief priests and the scribes sought how they might kill him; for they feared the people.3 And Satan entered into Judas, who was surnamed Iscariote, being of the number of the twelve.4 And he went away and spoke with the chief priests and captains as to how he should deliver him up to them.5 And they were rejoiced, and agreed to give him money.6 And he came to an agreement to do it, and sought an opportunity to deliver him up to them away from the crowd.7 And the day of unleavened bread came, in which the passover was to be killed.8 And he sent Peter and John, saying, Go and prepare the passover for us, that we may eat {it}.9 But they said to him, Where wilt thou that we prepare {it}?10 And he said to them, Behold, as ye enter into the city a man will meet you, carrying an earthen pitcher of water; follow him into the house where he goes in;11 and ye shall say to the master of the house, The Teacher says to thee, Where is the guest-chamber where I may eat the passover with my disciples?12 And *he* will shew you a large upper room furnished: there make ready.13 And having gone they found it as he had said to them; and they prepared the passover.14 And when the hour was come, he placed himself at table, and the {twelve} apostles with him.15 And he said to them, With desire I have desired to eat this passover with you before I suffer.16 For I say unto you, that I will not eat any more at all of it until it be fulfilled in the kingdom of God.17 And having received a cup, when he had given thanks he said, Take this and divide it among yourselves.18 For I say unto you, that I will not drink at all of the fruit of the vine until the kingdom of God come.19 And having taken a loaf, when he had given thanks, he broke {it}, and gave {it} to them, saying, This is my body which is given for you: this do in remembrance of me.20 In like manner also the cup, after having supped, saying, This cup {is} the new covenant in my blood, which is poured out for you.21 Moreover, behold, the hand of him that delivers me up {is} with me on the table;22 and the Son of man indeed goes as it is determined, but woe unto that man by whom he is delivered up.23 And *they* began to question together among themselves who then it could be of them who was about to do this.24 And there was also a strife among them which of them should be held to be {the} greatest.25 And he said to them, The kings of the nations rule over them, and they that exercise authority over them are called benefactors.26 But *ye* {shall} not {be} thus; but let the greater among you be as the younger, and the leader as he that serves.27 For which {is} greater, he that is at table or he that serves? {Is} not he that is at table? But *I* am in the midst of you as the one that serves.28 But *ye* are they who have persevered with me in my temptations.29 And *I* appoint unto you, as my Father has appointed unto me, a kingdom,30 that ye may eat and drink at my table in my kingdom, and sit on thrones judging the twelve tribes of Israel.31 And the Lord said, Simon, Simon, behold, Satan has demanded to have you, to sift {you} as wheat;32 but *I* have besought for thee that thy faith fail not; and *thou*, when once thou hast been restored, confirm thy brethren.33 And he said to him, Lord, with thee I am ready to go both to prison and to death.34 And he said, I tell thee, Peter, {the} cock shall not crow to-day before that thou shalt thrice deny that thou knowest me.35 And he said to them, When I sent you without purse and scrip and sandals, did ye lack anything? And they said, Nothing.36 He said therefore to them, But now he that has a purse let him take {it}, in like manner also a scrip, and he that has none let him sell his garment and buy a sword;37 for I say unto you, that this that is written must yet be accomplished in me, And he was reckoned with {the} lawless: for also the things concerning me have an end.38 And they said, Lord, behold here are two swords. And he said to them, It is enough.39 And going forth he went according to his custom to the mount of Olives, and the disciples also followed him.40 And when he was at the place he said to them, Pray that ye enter not into temptation.41 And he was withdrawn from them about a stone's throw, and having knelt down he prayed,42 saying, Father, if thou wilt remove this cup from me: -but then, not my will, but thine be done.43 And an angel appeared to him from heaven strengthening him.44 And being in conflict he prayed more intently. And his sweat became as great drops of blood, falling down upon the earth.45 And rising up from his prayer, coming to the disciples, he found them sleeping from grief.46 And he said to them, Why sleep ye? rise up and pray that ye enter not into temptation.47 As he was yet speaking, behold, a crowd, and he that was called Judas, one of the twelve, went on before them, and drew near to Jesus to kiss him.48 And Jesus said to him, Judas, deliverest thou up the Son of man with a kiss?49 And they who were around him, seeing what was going to follow, said {to him}, Lord, shall we smite with {the} sword?50 And a certain one from among them smote the bondman of the high priest and took off his right ear.51 And Jesus answering said, Suffer thus far; and having touched his ear, he healed him.52 And Jesus said to the chief priests and captains of the temple and elders, who were come against him, Have ye come out as against a robber with swords and sticks?53 When I was day by day with you in the temple ye did not stretch out your hands against me; but this is your hour and the power of darkness.54 And having laid hold on him, they led him {away}, and they led {him} into the house of the high priest. And Peter followed afar off.55 And they having lit a fire in the midst of the court and sat down together, Peter sat among them.56 And a certain maid, having seen him sitting by the light, and having fixed her eyes upon him, said, And this {man} was with him.57 But he denied {him}, saying, Woman, I do not know him.58 And after a short time another seeing him said, And *thou* art of them. But Peter said, Man, I am not.59 And after the lapse of about one hour another stoutly maintained it, saying, In truth this {man} also was with him, for also he is a Galilaean.60 And Peter said, Man, I know not what thou sayest. And immediately, while he was yet speaking, {the} cock crew.61 And the Lord, turning round, looked at Peter; and Peter remembered the word of the Lord, how he said to him, Before {the} cock crow thou shalt deny me thrice.62 And Peter, going forth without, wept bitterly.63 And the men who held him mocked him, beating {him};64 and covering him up, asked him saying, Prophesy, who is it that struck thee?65 And they said many other injurious things to him.66 And when it was day, the elderhood of the people, both {the} chief priests and scribes, were gathered together, and led him into their council, saying,67 If *thou* art the Christ, tell us. And he said to them, If I tell you, ye will not at all believe;68 and if I should ask {you}, ye would not answer me at all, nor let me go;69 but henceforth shall the Son of man be sitting on the right hand of the power of God.70 And they all said, *Thou* then art the Son of God? And he said to them, *Ye* say that I am.71 And they said, What need have we any more of witness, for we have heard ourselves out of his mouth?