12 Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμόν, ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται*35 C [98.5%] RP,HF,OC,TR,CP ¦ λημψεται 𝕻23ℵA,B [1.5%] NU τὸν στέφανον τῆς ζωῆς ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος*35 (89%) RP,HF,OC,TR,CP ¦ 2 C (4.8%) ¦ 1 θεος (3.6%) ¦ --- 𝕻23ℵA,B (2%) NU ¦ 1 αψευδης θεος (0.6%) (The Alexandrian omission of the subject of the verb produces an inferior text; to use the ‘harder reading’ canon to foist the inferior reading on James I consider to be unfair and illegitimate.) τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. 13 Μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι «Ἀπὸ*35 A,B,C [93%] RP,HF,OC,CP,NU ¦ υπο ℵ [2.5%] ¦ 1 του [4%] TR ¦ παρα [0.5%] Θεοῦ πειράζομαι,» ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστιν κακῶν, πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα. 14 Ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας, ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος. 15 Εἶτα ἡ ἐπιθυμία, συλλαβοῦσα, τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα, ἀποκύει θάνατον.