1 Voi uppiniskaista ja saastutettua,
voi väkivaltaista kaupunkia!
2 Jer. 7:28Se ei ole totellut ääntä,
ei huolinut kurituksesta,
ei luottanut Herraan,
ei lähestynyt Jumalaansa.
3 Sananl. 28:15; Hes. 22:6,27; Hab. 1:8Sen päämiehet sen keskellä
ovat ärjyviä leijonia.
Sen tuomarit ovat kuin sudet illalla,
jotka eivät säästä mitään aamuksi.
4 Jer. 23:11,32; Hes. 22:26; Miika 3:11Sen profeetat ovat huikentelijoita,
uskottomia miehiä.
Sen papit saastuttavat pyhän
ja tekevät väkivaltaa laille.
5 5. Moos. 32:4; Jer. 8:12Herra on vanhurskas sen keskellä,
hän ei tee väärin.
Joka aamu hän tuo valoon oikeutensa,
ei se tulematta jää.
Mutta väärintekijä ei tunne häpeätä.
6 Minä olen hävittänyt pakanakansat,
niiden muurinkulmat ovat autioina.
Minä olen tehnyt niiden kadut raunioiksi,
kulkijattomiksi;
niiden kaupungit ovat hävitetyt
ihmisettömiksi, asujattomiksi.
7 Minä olen sanonut:
Ainoastaan pelkää minua ja ota varteen kuritus,
niin ei hävitetä tytär Siionin asumusta,
ei mitään siitä, mitä minä olen hänelle säätänyt.
Kuitenkin he varhaisesta alkaen
ovat aina pahemmin tehneet.
8 Sef. 1:18Sentähden odottakaa minua, sanoo Herra,
odottakaa sitä päivää, jona minä nousen saaliille.
Sillä minun tuomioni on,
että minä kokoan pakanakansat,
saatan kokoon valtakunnat
vuodattaakseni heidän päällensä tuimuuteni,
vihani kaiken hehkun;
sillä minun kiivauteni tuli kuluttaa koko maan.
9 Jes. 6:5Silloin minä muutan puhtaiksi kansain huulet,
niin että ne kaikki rukoilevat Herran nimeä,
palvelevat häntä yksimielisesti.
10 Tuolta puolen Etiopian virtain
tuovat minun rukoilijani —
tytär, minun hajoitettu joukkoni —
minulle ruokauhreja.
11 Sinä päivänä ei sinun tarvitse hävetä
yhtäkään niistä teoistasi,
joilla olet rikkonut minua vastaan,
sillä silloin minä poistan sinun keskuudestasi
sinun ylvääsi, riemuitsevaisesi,
etkä sinä sitten enää ylpeile
minun pyhällä vuorellani.
12 Matt. 5:3Mutta minä jätän jäljelle sinun keskuuteesi
kurjan ja vaivaisen kansan,
ja he luottavat Herran nimeen.
13 Job 11:19; 1. Joh. 5:18Israelin jäännökset eivät tee väärin,
eivät puhu valhetta,
eikä heidän suussaan tavata vilpillistä kieltä.
Sillä he kaitsevat kaittaviansa ja makaavat
kenenkään peloittelematta.
14 Jes. 12:6; Sak. 9:9Iloitse, tytär Siion, puhkea huutoon, Israel;
ihastu ja ratkea riemuun kaikesta sydämestäsi,
tytär Jerusalem.
15 Ps. 23:4Herra on poistanut sinun tuomiosi,
kääntänyt pois sinun vihollisesi.
Israelin kuningas, Herra,
on sinun keskelläsi.
Ei tarvitse sinun enää onnettomuutta nähdä.
16 Sinä päivänä sanotaan Jerusalemille:
"Älä pelkää, Siion, älkööt kätesi hervotko.
17 Jes. 62:5; Jes. 65:19Herra, sinun Jumalasi, on sinun keskelläsi,
sankari, joka auttaa.
Hän ilolla iloitsee sinusta,
hän on ääneti, sillä hän rakastaa sinua,
hän sinusta riemulla riemuitsee."
18 Jotka murehtivat, kaukana juhlakokouksista,
ne minä kokoan: nehän ovat sinusta,
niitä häväistys kuormana painaa.
19 Miika 4:6Katso, siihen aikaan minä teen tekoni
kaikille sinun nöyryyttäjillesi.
Minä pelastan ontuvat ja kokoan karkoitetut
ja teen heidät ylistetyiksi ja mainehikkaiksi
jokaisessa maassa, jossa he olivat häpeänalaisina.
20 5. Moos. 30:3Siihen aikaan minä tuon teidät takaisin
— siihen aikaan, jona minä teidät kokoan.
Sillä minä teen teidät
mainehikkaiksi ja ylistetyiksi
kaikissa maan kansoissa,
kun minä käännän teidän kohtalonne
teidän silmäinne nähden;
sanoo Herra.
1 Ai da rebelde e contaminada,
da cidade opressora!
2 Não obedeceu à sua voz,
não aceitou o castigo;
não confiou no Senhor;
nem se aproximou do seu Deus.
3 Os seus príncipes são
leões rugidores no meio dela;
os seus juízes são lobos da tarde,
que não deixam os ossos
para a manhã.
4 Os seus profetas são levianos,
homens aleivosos;
os seus sacerdotes
profanaram o santuário,
e fizeram violência à lei.
5 O Senhor é justo
no meio dela;
ele não comete iniquidade;
cada manhã traz
o seu juízo à luz;
nunca falta;
mas o perverso não conhece
a vergonha.
6 Exterminei as nações,
as suas torres estão assoladas;
fiz desertas as suas praças,
a ponto de não ficar
quem passe por elas;
as suas cidades foram destruídas,
até não ficar ninguém,
até não haver quem as habite.
7 Eu dizia: Certamente me temerás,
e aceitarás a correção,
e assim a sua morada
não seria destruída,
conforme tudo aquilo
porque a castiguei;
mas eles se levantaram
de madrugada,
corromperam todas as suas obras.
8 Portanto esperai-me,
diz o Senhor,
no dia em que eu me levantar
para o despojo;
porque o meu decreto é
ajuntar as nações
e congregar os reinos,
para sobre eles derramar
a minha indignação,
e todo o ardor da minha ira;
porque toda esta terra
será consumida
pelo fogo do meu zelo.
9 Porque então darei
uma linguagem pura aos povos,
para que todos invoquem
o nome do Senhor,
para que o sirvam
com um mesmo consenso.
10 Dalém dos rios da Etiópia,
meus zelosos adoradores,
que constituem a filha
dos meus dispersos,
me trarão sacrifício.
11 Naquele dia não te envergonharás
de nenhuma das tuas obras,
com as quais te rebelaste
contra mim;
porque então tirarei do meio de ti
os que exultam na tua soberba,
e tu nunca mais te ensoberbecerás
no meu monte santo.
12 Mas deixarei no meio de ti
um povo humilde e pobre;
e eles confiarão
no nome do Senhor.
13 O remanescente de Israel
não cometerá iniquidade,
nem proferirá mentira,
e na sua boca não se achará
língua enganosa;
mas serão apascentados,
e deitar-se-ão,
e não haverá quem
os espante.
14 Canta alegremente,
ó filha de Sião;
rejubila, ó Israel;
regozija-te, e exulta
de todo o coração,
ó filha de Jerusalém.
15 O Senhor afastou os teus juízos,
exterminou o teu inimigo;
o Senhor, o rei de Israel,
está no meio de ti;
tu não verás mais mal algum.
16 Naquele dia se dirá a Jerusalém:
Não temas, ó Sião,
não se enfraqueçam
as tuas mãos.
17 O Senhor teu Deus, o poderoso,
está no meio de ti,
ele salvará;
ele se deleitará em ti
com alegria;
calar-se-á por seu amor,
regozijar-se-á em ti
com júbilo.
18 Os entristecidos por causa
da reunião solene,
congregarei;
esses que são de ti
e para os quais o opróbrio dela
era um peso.
19 Eis que naquele tempo procederei
contra todos os que te afligem,
e salvarei a que coxeia,
e recolherei a que foi expulsa;
e deles farei um louvor e um nome
em toda a terra
em que foram envergonhados.
20 Naquele tempo vos farei voltar,
naquele tempo vos recolherei;
certamente farei de vós
um nome e um louvor
entre todos os povos da terra,
quando fizer voltar
os vossos cativos
diante dos vossos olhos,
diz o Senhor.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!