Pular para o conteúdo
Publicidade

Lamentações 3

SYNOD

1 Minä olen se mies, joka olen kurjuutta nähnyt

hänen vihastuksensa vitsan alla.

2 Minut hän on johdattanut ja kuljettanut

pimeyteen eikä valkeuteen.

3 Juuri minua vastaan hän kääntää kätensä,

yhäti, kaiken päivää.

4 Ps. 51:10Hän on kalvanut minun lihani ja nahkani,

musertanut minun luuni.

5 Hän on rakentanut varustukset minua vastaan

ja piirittänyt minut myrkyllä ja vaivalla.

6 Ps. 143:3Hän on pannut minut asumaan pimeydessä

niinkuin ikiaikojen kuolleet.

7 Hän on tehnyt muurin minun ympärilleni,

niin etten pääse ulos,

on pannut minut raskaisiin vaskikahleisiin.

8 Job 19:7; Ps. 22:3Vaikka minä huudan ja parun,

hän vaientaa minun rukoukseni.

9 Job 19:8Hakatuista kivistä hän on tehnyt

minun teilleni muurin,

on mutkistanut minun polkuni.

10 Hoos. 5:14; Hoos. 13:7Vaaniva karhu on hän minulle,

piilossa väijyvä leijona.

11 Hän on vienyt harhaan minun tieni

ja repinyt minut kappaleiksi,

hän on minut autioksi tehnyt.

12 Job 16:12; Ps. 7:13; Valit. 2:4Hän on jännittänyt jousensa

ja asettanut minut nuoltensa maalitauluksi.

13 Hän on ampunut munuaisiini

nuolet, viinensä lapset.

14 Job 30:9; Ps. 69:12; Jer. 20:7Minä olen joutunut koko kansani nauruksi,

heidän jokapäiväiseksi pilkkalauluksensa.

15 Hän on ravinnut minua katkeruudella,

juottanut minua koiruoholla.

16 Hän on purettanut minulla hampaat rikki soraan,

painanut minut alas tomuun.

17 Sinä olet syössyt minun sieluni ulos,

rauhasta pois,

minä olen unhottanut onnen.

18 Ja minä sanon: mennyt on minulta kunnia

ja Herran odotus.

19 Muista minun kurjuuttani ja kodittomuuttani,

koiruohoa ja myrkkyä.

20 Sinä kyllä muistat sen,

että minun sieluni on alaspainettu.

21 Tämän minä painan sydämeeni,

sentähden minä toivon.

22 Herran armoa on, ettemme ole aivan hävinneet,

sillä hänen laupeutensa ei ole loppunut:

23 se on joka aamu uusi,

ja suuri on hänen uskollisuutensa.

24 Ps. 16:5; Ps. 73:26; Ps. 119:57Minun osani on Herra, sanoo minun sieluni;

sentähden minä panen toivoni häneen.

25 Hyvä on Herra häntä odottaville,

sille sielulle, joka häntä etsii.

26 Hyvä on hiljaisuudessa toivoa

Herran apua.

27 Ps. 119:71; Matt. 11:29Hyvä on miehelle,

että hän kantaa iestä nuoruudessaan.

28 Istukoon hän yksin ja hiljaa,

kun Herra on sen hänen päällensä pannut.

29 Laskekoon suunsa tomuun

ehkä on vielä toivoa.

30 Matt. 5:39Ojentakoon hän posken sille, joka häntä lyö,

saakoon kyllälti häväistystä.

31 Ps. 103:9Sillä ei Herra hylkää

iankaikkisesti;

32 vaan jos hän on murheelliseksi saattanut,

hän osoittaa laupeutta suuressa armossansa.

33 Sillä ei hän sydämensä halusta vaivaa

eikä murehduta ihmislapsia.

34 Kun jalkojen alle poljetaan

kaikki vangit maassa,

35 kun väännetään miehen oikeutta

Korkeimman kasvojen edessä,

36 kun ihmiselle tehdään vääryyttä

hänen riita-asiassaan

eikö Herra sitä näkisi?

37 Ps. 33:9Onko kukaan sanonut, ja se on tapahtunut,

jos ei Herra ole käskenyt?

38 Jes. 45:7; Aam. 3:6Eikö lähde Korkeimman suusta

paha ja hyvä?

39 Luuk. 23:44Miksi tuskittelee ihminen eläessään,

mies syntiensä palkkaa?

40 Koetelkaamme teitämme, tutkikaamme niitä

ja palatkaamme Herran tykö.

41 Kohottakaamme sydämemme ynnä kätemme

Jumalan puoleen, joka on taivaassa.

42 Ps. 106:6Me olemme luopuneet pois

ja olleet kapinalliset;

sinä et ole antanut anteeksi,

43 olet peittänyt itsesi vihassasi,

ajanut meitä takaa,

surmannut säälimättä;

44 olet peittänyt itsesi pilvellä,

niin ettei rukous pääse lävitse.

45 Tunkioksi ja hylyksi sinä olet meidät tehnyt

kansojen seassa.

46 Valit. 2:16Suut ammollaan meitä vastaan

ovat kaikki meidän vihamiehemme.

47 Jes. 24:17; Jer. 48:43Osaksemme on tullut kauhu ja kuoppa,

turmio ja sortuminen.

48 Jer. 9:1; Jer. 14:17; Valit. 1:16Vesipurot juoksevat minun silmistäni

tyttären, minun kansani, sortumisen tähden.

49 Minun silmäni vuotaa lakkaamatta,

hellittämättä

50 siihen asti, kunnes katsoo, kunnes näkee

Herra taivaasta.

51 Silmäni tuottaa tuskaa minun sielulleni

kaikkien minun kaupunkini tyttärien tähden.

52 Kiihkeästi pyydystivät minua kuin lintua

ne, jotka syyttä ovat vihamiehiäni.

53 Jer. 38:6He sulkivat kuoppaan minun elämäni

ja heittivät päälleni kiviä.

54 Vedet tulvivat minun pääni ylitse;

minä sanoin: olen hukassa.

55 Ps. 88:7Minä huusin sinun nimeäsi, Herra,

kuopan syvyydestä.

56 Sinä kuulit minun huutoni:

"Älä peitä korvaasi minun avunhuudoltani,

että saisin hengähtää".

57 Ps. 145:18Sinä olit läsnä silloin, kun minä sinua huusin;

sinä sanoit: "Älä pelkää".

58 Sinä, Herra, ajoit minun riita-asiani,

lunastit minun henkeni.

59 Olethan nähnyt, Herra, minun kärsimäni sorron:

hanki minulle oikeus.

60 Olethan nähnyt kaiken heidän kostonhimonsa,

kaikki heidän juonensa minua vastaan.

61 Sinä olet kuullut heidän häväistyksensä, Herra,

kaikki heidän juonensa minua vastaan.

62 Minun vastustajaini huulet ja heidän aikeensa

ovat minua vastaan kaiken päivää.

63 Istuivatpa he tai nousivat,

katso: minä olen heillä pilkkalauluna.

64 Ps. 28:4Kosta heille, Herra,

heidän kättensä teot.

65 Ps. 69:24; 2. Kor. 3:14Paaduta heidän sydämensä,

kohdatkoon heitä sinun kirouksesi.

66 Aja heitä takaa vihassasi ja hävitä heidät

Herran taivaan alta.

1 Глава 3. [1]Иез 7:10. Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его. 2 [2]Иер 13:16. Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет. 3 [3]Иов 19:21. Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою; 4 измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои; 5 [5]Иер 9:15. огородил меня и обложил горечью и тяготою; 6 [6]Пс 142:3. посадил меня в темное место, как давно умерших; 7 [7]Иов 19:8. окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои, 8 и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою; 9 [9]Ос 2:6. каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои. 10 [10]Ос 5:14;13:7–8. Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте; 11 извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто; 12 [12]Иов 16:12. натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел; 13 послал в почки мои стрелы из колчана Своего. 14 [14]Иов 30:9. Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их. 15 [15]Иов 9:18. Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью. 16 [16]Притч 20:17. Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом. 17 И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии, 18 [18]Иер 17:13. и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа. 19 Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи. 20 [20]Мк 15:23. Твердо помнит это душа моя и падает во мне. 21 Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю: 22 [22]Неем 9:31.Пс 85:13.Ин 3:16. по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось. 23 [23]Пс 137:8. Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя! 24 [24]Пс 15:5.Иер 10:16. Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него. 25 [25]Пс 33:9.Авв 2:3. Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его. 26 Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа. 27 [27]Пс 118:71. Благо человеку, когда он несет иго в юности своей; 28 [28]Пс 38:10;76:11. сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него; 29 полагает уста свои в прах, помышляя: «может быть, еще есть надежда»; 30 [30]Мф 5:39. подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением, 31 [31]Пс 76:8. ибо не навек оставляет Господь. 32 [32]Пс 29:6.Ис 54:7–8.Мих 7:18. Но послал горе, и помилует по великой благости Своей. 33 Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих. 34 Но, когда попирают ногами своими всех узников земли, 35 когда неправедно судят человека пред лицем Всевышнего, 36 когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь? 37 Кто это говорит: «и то бывает, чему Господь не повелел быть»? 38 [38]Ин 1:3. Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие? 39 [39]Иер 30:15.Мф 7:3. Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои. 40 [40]Иер 3:23.1 Кор 11:28. Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу. 41 Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах: 42 [42]Дан 9:5. мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил. 43 Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил; 44 Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша; 45 [45]1 Кор 4:13. сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов. 46 Разинули на нас пасть свою все враги наши. 47 [47]Ис 24:17. Ужас и яма, опустошение и разорение доля наша. 48 [48]Иер 14:17. Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего. 49 Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения, 50 [50]Пс 79:15. доколе не призрит и не увидит Господь с небес. 51 [51]Плач 1:16. Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города. 52 [52]Иер 12:9. Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины; 53 [53]Иер 37:15. повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями. 54 Воды поднялись до головы моей; я сказал: «погиб я». 55 [55]Пс 129:1. Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой. 56 Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего. 57 Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: «не бойся». 58 Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою. 59 Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое. 60 Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня. 61 Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня, 62 речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день. 63 Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них песнь. 64 [64]Пс 27:4. Воздай им, Господи, по делам рук их; 65 пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них; 66 [66]Пс 78:6. преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.

Veja também

Lamentações
Ver todos os capítulos de Lamentações