1 Vrouwen, voor jullie geldt: aanvaard het gezag van je echtgenoot. Dan zullen die echtgenoten die ongehoorzaam zijn aan het evangelie, door het gedrag van hun vrouw kunnen worden gewonnen, zonder woorden, 2 doordat ze je eerbiedige, zuivere gedrag opmerken. 3 Het moeten geen uiterlijkheden zoals haarvlechten, gouden juwelen en mooie kleren zijn die je mooi maken, 4 maar de persoon die je diep vanbinnen bent; de onvergankelijke schoonheid van een zachtmoedige, kalme geest, die kostbaar is in Gods ogen. 5 Want zo maakten vroeger ook de heilige vrouwen, die hun hoop op God hadden gevestigd, zich aantrekkelijk: zij erkenden het gezag van hun echtgenoot. 6 Sara, bijvoorbeeld, was gehoorzaam aan Abraham en noemde hem haar heer. Jullie zijn haar dochters als jullie je goed gedragen en je geen angst laat aanjagen. 7 En voor de mannen geldt: ga verstandig met je vrouw om; zij is van het broze geslacht. Behandel haar eervol, als iemand die net als jij deel heeft gekregen aan dat genadige geschenk: het leven. Dan zal niets je gebeden in de weg staan.
8 Tot slot geldt voor jullie allen: wees eensgezind, leef met elkaar mee, ga liefdevol met elkaar om, wees medelevend en bescheiden. 9 Vergeld geen kwaad met kwaad en geen laster met laster. Integendeel, zegen de ander, want daartoe zijn jullie geroepen en zo zullen jullie zegen ontvangen. 10 Immers: "Wie van het leven wenst te genieten en goede tijden wil meemaken, moet geen slechte dingen zeggen en geen leugens vertellen. 11 Hij dient zich van het kwaad af te keren en zich goed te gedragen; hij moet volop de vrede nastreven. 12 Want de Heer waakt over de rechtvaardige mensen en luistert naar hun gebed, maar Hij keert zich tegen hen die kwaad doen." 13 En wie zou jou kwaad doen als je je inspant om je goed te gedragen? 14 Maar zelfs als je moet lijden omdat je een oprecht leven leidt, ben je gezegend. Wees dus niet bang voor hun dreigen en maak je niet ongerust, 15 maar erken in je hart dat Christus de heilige Heer is en wees altijd bereid om je te verantwoorden aan iedereen die jou om uitleg vraagt over de hoop die in je leeft. 16 Doe dat op een zachtmoedige, respectvolle manier en met een goed geweten, zodat, wanneer er over je wordt kwaadgesproken, de mensen die je goede gedrag in Christus bekritiseren worden beschaamd. 17 Het is namelijk beter om te lijden als gevolg van goed gedrag, als God dat wil, dan als gevolg van slecht gedrag. 18 Immers, ook Christus heeft geleden. Hij stierf eens en voor altijd voor onze zonden; de Rechtvaardige stierf voor de onrechtvaardigen. Hij deed dat om jullie naar God toe te leiden. Hij werd gedood op natuurlijke wijze en weer tot leven gebracht op bovennatuurlijke wijze. 19 En in het bovennatuurlijke ging Hij naar de geesten die gevangenzaten, en maakte dit aan hen bekend. 20 Zij waren ongehoorzaam geweest in de tijd van Noach, toen God geduldig afwachtte terwijl de ark werd gebouwd. Daarin werden slechts weinig mensen – acht in totaal – van het water gered. 21 En nu worden jullie gered door de doop, waarnaar die gebeurtenis vooruitwijst. Niet doordat het vuil van je lichaam wordt verwijderd, maar doordat je God smeekt om een goed geweten op grond van de verrijzenis van Jezus Christus. 22 Hij is naar de hemel gegaan en bevindt zich aan Gods rechterzijde, waar engelen en bovennatuurlijke machten en krachten onder zijn gezag zijn gesteld.
1 Waihoki e ngā wāhine, kia ngohengohe ki ā koutou tāne ake; ā, ki te turi ētahi ki te kupu, nā, i kore i te kupu, ko te whakahaere a ngā wāhine hei mea e riro mai ai rātou; 2 i a rātou e titiro ana ki te hēkore o tā koutou whakahaere me te hopohopo. 3 Ko te whakapaipai mō koutou, kauaka hei tō waho, kauaka hei te makawe i whiria, kauaka hei te whakapiringa o ngā mea kōura, kauaka hei te whakakākahuranga o ngā kākahu; 4 engari, hei te tangata ngaro o te ngākau, hei te kākahu e kore e pirau, arā te wairua māhaki, te wairua rangimārie, he mea utu nui hoki tēnei i te aroaro o te Atua. 5 He pēnei hoki i mua tā ngā wāhine tapu whakapaipai mō rātou, tā te hunga i whakaaro ki te Atua, ngohengohe tonu rātou ki ā rātou tāne ake. 6 Me Hera hoki i ngohengohe ki a Āperahama, ko te ariki hoki tāna ingoa mōna. Nāna hoki koutou tamariki, i a koutou e mahi pai ana, kāhore hoki e mataku i tētahi whakapāwera.
7 E ngā tāne hoki, kia rite ki tō te mātauranga tō koutou noho ki a rātou, whakawhiwhia te wahine ki te hōnore, ko te mea kaha kore hoki ia, ka uru tahi nei anō hoki kōrua ki te oranga ka hōmai noa nei; he mea kei āraia ā kōrua īnoi.
8 Nā, ko te whakamutunga nei o tāku, kia kotahi te whakaaro o te katoa, kia kotahi te ngākau, kia rite te aroha ki tō te tuakana, ki tō te teina, kia pai te ngākau, kia ngāwari. 9 Kaua e utua he kino ki te kino, he taunu ki te taunu; engari me manaaki; me te mahara anō kua karangatia koutou ki tēnei, arā, kia whiwhi koutou ki te manaaki. 10 Ki te mea hoki:
"Tētahi kia aroha ki te ora,
kia kite i ngā rā pai,
me pēhi e ia tōna arero kei kino,
ōna ngutu hoki kei kōrero tinihanga.
11 Me peka kē i te kino, me mahi i te pai;
ko te rangimārie hei rapunga māna,
hei whāinga atu māna.
12 Nō te mea hoki kei runga i te hunga tika ngā kanohi o te Ariki,
me ōna taringa kei te tuwhera ki ā rātou īnoi.
E hē mai ana ia te mata o te Ariki
ki te hunga e mahi ana i te kino."
13 Ko wai hoki hei hōmai i te hē ki a koutou, ki te aru koutou i te pai? 14 Otiia, ki te mea nā te whakaaro ki te tika i whakamamaetia ai koutou, ka hari koutou. Aua rā e mataku i tā rātou whakamataku, kaua e pāwera; 15 engari, whakatapua a te Karaiti hei Ariki i roto i ō koutou ngākau. Kia rite tonu hoki te kupu i a koutou i ngā wā katoa, hei whakahokinga atu mā koutou ki ngā tāngata katoa, e ui ana ki a koutou ki te mea e tūmanakohia atu nei e koutou; kia māhaki anō ia te ngākau, kia wehi. 16 Kia pai ō koutou hinengaro; mō tā rātou ngautuarā ki a koutou, e kī nei he kaimahi koutou i te kino, kia whakamā taua hunga e whakapae teka nā ki tā koutou whakahaere pai i roto i a te Karaiti. 17 Ki te mea hoki i a tātou e mahi ana i te pai ka takoto i te Atua he mamae mō tātou, erangi tērā i te mamae i a tātou e mahi ana i te kino. 18 Kotahi hoki whakamamaetanga o te Karaiti mō ngā hara, te tika mō te hunga hē, kia ārahina ai tātou e ia ki te Atua, i whakamatea ko te kikokiko, i whakaorangia ia ko te wairua.
19 Ko tōna anō tēnā i tōna haerenga ki te kauwhau ki ngā wairua i te whare herehere; 20 i turi nei i mua, i te mea e tatari ana te manawanui o te Atua i ngā rā i a Noa, i te mea e hangā ana te āka, ko te mea i ora ai ētahi wairua torutoru nei, arā tokowaru, i roto i te wai. 21 He mea whakarite ki tēnei te mea e whakaora nei i a koutou ināianei, arā te iriiri, ehara i te whakawāteatanga atu i te poke o te kikokiko, engari he whakaaetanga ake nā te hinengaro pai ki te Atua, he meatanga nā te aranga mai o Īhu Karaiti; 22 kua riro nei ki te rangi, kei te ringa matau anō ia o te Atua; kei raro hoki i a ia ngā anahera, ngā rangatiratanga, ngā kaha.