1 Christus heeft lichamelijk geleden en jullie moeten bereid zijn om hetzelfde te doen, want als je lichamelijk hebt geleden, heb je met de zonde afgerekend. 2 Dan besteed je de rest van je aardse leven niet meer aan menselijke verlangens, maar aan Gods wil. 3 Jullie hebben al genoeg tijd besteed aan het opgaan in dingen die de niet-christenen graag doen: losbandigheid, wellust, dronkenschap, wilde feesten, braspartijen en verwerpelijke afgoderij. 4 Het verbaast hen dat jullie niet aan deze buitensporigheden meedoen en ze belasteren jullie. 5 Maar ze zullen verantwoording moeten afleggen aan Degene die klaarstaat om over de levenden en de doden te oordelen. 6 Daarom is het evangelie verkondigd, zelfs aan mensen die inmiddels gestorven zijn, opdat hun lichaam menselijk gezien wel veroordeeld zou zijn, maar hun geest voor God zou leven. 7 Het einde van alle dingen is bijna aangebroken. Wees daarom gefocust en alert, zodat je kan bidden. 8 In de eerste plaats moeten jullie elkaar voortdurend met veel liefde behandelen, want de liefde wist vele zonden uit. 9 Wees gastvrij voor elkaar, zonder klagen. 10 Dien elkaar, elk met de gave die je hebt gekregen, als goede beheerders van Gods genade in haar vele vormen. 11 Wanneer iemand spreekt, moet hij dat doen als iemand die de boodschap van God predikt. Wanneer iemand dient, moet hij dat doen vanuit de kracht die God geeft. Dan wordt in al die zaken God verheerlijkt, dankzij Jezus Christus. Hem komt voor eeuwig en altijd de eer en macht toe. Amen.

12 Beste vrienden, wees niet verbaasd over de brandende beproeving die jullie ondergaan, alsof het vreemd is wat jullie overkomt. 13 Verheug je echter in de mate waarin je deelt in het lijden van Christus; dan zal je juichen van vreugde wanneer zijn hemelse pracht wordt geopenbaard. 14 Als je wordt bespot omdat je Christus' naam draagt, ben je gezegend, want de luisterrijke Geest, Gods Geest, rust op je. 15 Zorg dat niemand van jullie lijdt als moordenaar, dief, boosdoener, of bemoeial. 16 Wie daarentegen lijdt als christen, hoeft zich niet te schamen, maar dient God te verheerlijken omdat hij zichzelf een christen mag noemen. 17 De tijd van het oordeel is aangebroken, allereerst voor de mensen die bij God horen. En als het bij ons begint, wat zal dan de afloop zijn voor wie ongehoorzaam aan Gods evangelie is? 18 En als de rechtvaardige met moeite wordt gered, wat zal er dan gebeuren met de goddeloze en de zondaar? 19 Zij die lijden omdat God dat wil, moeten dus hun leven aan God, de trouwe Schepper, toevertrouwen en zich goed gedragen.

1 Nā, kua mamae nei o te Karaiti kikokiko mō tātou, e mau koutou ki ngā mea whawhai, arā ki taua whakaaro pū rā anō; ko te tangata hoki, kua mamae te kikokiko kua mutu te hara; 2 mō te wā e toe nei o te noho ki te kikokiko kia kaua i runga i ngā hiahia o te tangata, engari i tā te Atua i pai ai. 3 Kāti hoki mā tātou ko te wāhi o tō tātou ora kua pahemo nei, hei mahinga mā tātou i tā ngā tauiwi i pai ai, i a tātou i haere i runga i te hiahia taikaha, i ngā minamina, i te haurangi wāina, i te kakai, i te inu, i te karakia whakarihariha ki ngā whakapakoko. 4 He mea hou tēnei ki a rātou, arā tō koutou kāhore e rere tahi, e tōrere ki taua kino; ā, kōrero kino iho mō koutou. 5 Me kōrero anō rātou i ā rātou mahi ki a ia, e noho rite nei ki te whakawā i te hunga ora, i te hunga mate. 6 Mō konei rā i kauwhautia ai anō te rongopai ki te hunga kua mate, kia whakahēngia rātou, arā te kikokiko i runga i tā te tāngata, kia ora ia rātou, arā te wairua i runga i tā te Atua.

7 Kua tata ia te whakamutunga o ngā mea katoa; nā, kia whai whakaaro koutou, kia mataara, kia īnoi. 8 I te tuatahi o ngā mea katoa arohaina pūtia koutou e koutou anō; he tini hoki ngā hara ka hīpokina e te aroha. 9 Whakamanuhiritia tētahi e tētahi; kaua e amuamu. 10 Ko te mea kua riro noa i tētahi, i tētahi, meatia atu anō e koutou mā tētahi, mā tētahi, kia rite ki tā ngā tuari pai o ngā hōmaitanga maha a te Atua. 11 Ki te kōrero tētahi, kia rite tāna ki tā ngā kupu a te Atua. Ki te minita tētahi, kia rite tāna ki tō te kaha e hōmai ana e te Atua; kia whai korōria ai te Atua i ngā mea katoa i roto i a Īhu Karaiti; kei a ia te korōria me te mana ake ake. Āmine.

12 E ōku hoa aroha, kaua e kīia he hanga hou te tahunga i roto i a koutou hei whakamātautau i a koutou; ānō he mea hou tēnei kua pā ki a koutou. 13 Engari, ka uru nei koutou ki ngā mamae o te Karaiti, kia hari koutou; he mea hoki e hari ai koutou, whakamanamana rawa, ā te whakakitenga mai o tōna korōria. 14 Ki te tāwaia koutou mō te ingoa o te Karaiti, ka hari koutou; nō te mea e tau ana te Wairua o te korōria, me te Wairua o te Atua ki runga ki a koutou. 15 Kaua ia tētahi o koutou e whakamamaetia mō te mahi patu tangata, mō te tāhae, mō te mahi i te kino, mō te pokanoa ki a ērā meatanga. 16 Ki te whakamamaetia ia tētahi mō te kī he Karaitiana ia, kaua ia e whakamā; engari he mea tēnei e whakakorōria ai ia i te Atua.

17 Ko te wā hoki tēnei e tīmata ai te whakawā ki te whare o te Atua; ki te mea hoki kei a tātou te tuatahi, he pēhea rā te whakamutunga ki te hunga e kore e tahuri ki te rongopai o te Atua? 18 Ā,

"Ki te mea ka ora noa te tangata tika, kei hea he putanga

mō te tangata karakiakore, mō te tangata hara?"

19 Nā, ko te hunga anō kua pai nei te Atua kia whakamamaetia rātou, me tuku e rātou ō rātou wairua ki a ia, arā ki te Kaihanga pono, me te mahi anō ia i te pai.