1 Van: Paulus, dienaar van God en apostel van Jezus Christus, gezonden om het geloof van Gods uitverkorenen te versterken en hun kennis van de waarheid te verdiepen, zodat zij kunnen leven in eerbied voor God 2 en in de verwachting van het eeuwig leven, dat reeds voor het begin van de tijd is beloofd door de God die nooit liegt. 3 Het nieuws hierover wordt nu, op de door Hem gekozen tijd, bekendgemaakt door middel van de verkondiging – een taak die mij is toevertrouwd op gezag van God, onze redder.

4 Aan: Titus, die door ons gemeenschappelijk geloof mijn ware kind is geworden.

Ik wens je de genade en vrede van God, de Vader, en van Christus Jezus, onze redder toe.

5 Ik had je op Kreta achtergelaten met de opdracht, de nog niet geregelde zaken in orde te brengen door in elke stad oudsten aan te stellen. 6 Dit moeten onberispelijke mannen zijn, trouwe huwelijkspartners, van wie de kinderen gelovig zijn en geen reputatie van losbandigheid of opstandigheid hebben. 7 Als beheerder van Gods gezin moet de verantwoordelijke van de kerkgemeenschap onberispelijk zijn: niet arrogant, niet driftig, geen alcoholist, niet opvliegend, niet uit op onrechtmatige winst, 8 maar gastvrij, deugdzaam, bedachtzaam, integer, zuiver, beheerst. 9 Hij moet vasthouden aan de betrouwbare boodschap zoals die hem geleerd is; dan zal hij in staat zijn anderen te bemoedigen met de gezonde leer en terecht te wijzen wie daar tegen ingaat.

10 Er zijn veel opstandige mensen. Het zijn praatjesmakers en bedriegers, in het bijzonder zij die de besnijdenis verkondigen. 11 Die mensen moet het zwijgen worden opgelegd, want ze richten hele families te gronde door verkeerde leer te brengen, en dat uit schandalig winstbejag. 12 Een van hun eigen profeten heeft gezegd: "Kretenzen liegen altijd. Ze zijn wilde beesten, luie veelvraten." 13 Die getuigenis is waar. Wijs hen daarom streng terecht, opdat hun geloof gezond zal zijn 14 en ze geen aandacht zullen schenken aan Joodse mythes of voorschriften van mensen die de waarheid de rug toekeren. 15 Alles is rein voor wie zelf rein is, maar voor mensen die onrein en ongelovig zijn, is niets rein; zowel hun verstand als hun geweten is verontreinigd. 16 Ze beweren dat ze God kennen, maar hun daden spreken dat tegen. Ze zijn weerzinwekkend, ongehoorzaam en niet in staat om iets te doen dat goed is.

1 Nā Pāora, he pononga nā te Atua, he āpōtoro nā Īhu Karaiti.

I runga i te whakapono o te hunga whiriwhiri a te Atua, i te mātauranga hoki ki tā te pono e rite ai te karakia; 2 i runga anō i te tūmanako atu ki te ora tonu, i whakaaria mai nei i mua atu o te ao e te Atua e kore nei e teka; 3 nāna nei i whakakite mai tāna kupu i ōna wā, rā te kupu i tukua mai ki ahau, he mea whakarite mai nā te Atua, nā tō tātou Kaiwhakaora.

4 Ki a Taituha, ki tāku tamaiti pono i runga i tō tātou whakapono tahi:

Kia tau te aroha noa me te rangimārie, he mea nā te Atua Matua, nā Karaiti Īhu, nā tō tātou Kaiwhakaora.

5 Ko te mea tēnei i waiho atu ai koe e ahau ki Kariti, kia whakatikaia ai e koe ngā mea i mahue, kia whakaritea ai anō hoki he kaumātua ki ia pā, ki ia pā, kia pērā ai me tāku i whakatakoto atu ai ki a koe. 6 Ki te mea he tangata kāhore e ekengia e te kupu, he tahu nō te wahine kotahi, he tamariki whakapono ana, kāhore e kōrerotia tō rātou tōreretanga ki te kino, kāhore e tutū. 7 Ko te tikanga hoki mō te pīhopa, kia kaua e ekengia e te kupu, kia rite ki tā te Atua tuari; ehara i te mea tohe ki tāna ake, kāhore ōna āritarita kāhore āna kakai wāina kāhore āna papatu, kāhore e whai i te taonga hē; 8 engari e atawhai ana i te manuhiri, e aroha ana ki te pai, e whai whakaaro ana, e tika ana, e tapu ana, e pēhi ana i ōna hiahia. 9 E ū ana te pupuri i te kupu pono i whakaakona atu nā, kia taea ai e ia, i te mea ka tika nei tāna whakaako, te whakahauhau, te turaki anō i tā te hunga e totohe mai ana.

10 He tokomaha hoki te hunga tutū, kōrero teka noa, tinihanga; nui atu ia o te hunga o te kotinga, 11 me kuku ō rātou waha; riro pū hoki ētahi whare te whakaputa kē e rātou, e whakaako ana i ngā mea e kore e tika, he whakaaro hoki ki te taonga hē. 12 I mea tētahi o rātou, he poropiti nō rātou ake, "He teka tonu tā ngā Kariti, he kararehe kino, he pukukai, he māngere." 13 Ka pono tēnei kōrero. Nā reira, kia koi tāu kupu riri ki a rātou; kia ora ai tō rātou whakapono; 14 kei tahuri hoki rātou ki ngā kupu tito a ngā Hūrai, ki ngā ture a ngā tāngata e whakaputa kē ana i te pono.

15 He mā ngā mea katoa ki te hunga mā. Tēnā, ki te hunga poke, kāhore nei ō rātou whakapono, kāhore he mea mā. Heoi, he mea poke ō rātou whakaaro, ō rātou hinengaro. 16 Ki tā rātou kī, kua mātau rātou ki te Atua; heoi, ko ā rātou mahi hei whakakāhore ki a ia, he hunga whakarihariha rātou, he hunga tutū, e kore anō e tikangatia mō tētahi mahi pai.