1 Toen wij het niet langer konden uithouden, leek het ons daarom beter om zelf in Athene achter te blijven, 2 en Timoteüs te sturen. Hij is onze broeder en Gods medewerker in de verkondiging van het evangelie van Christus. We stuurden hem naar jullie toe om jullie in je geloof te sterken en aan te moedigen, 3 opdat niemand onzeker zou worden wegens de huidige moeilijkheden. Jullie wisten immers dat dit ons zou overkomen. 4 Toen wij bij jullie waren, hebben we jullie reeds verteld dat we verdrukt zouden worden, en zoals jullie weten is dat gebeurd. 5 Daarom heb ik Timoteüs gestuurd toen ik het niet langer kon uithouden, om te weten te komen hoe het ging met jullie geloof. Ik vroeg me namelijk af of de verleider jullie had verleid en onze moeite vergeefs was geweest.

6 Maar nu is Timoteüs bij ons teruggekomen met het goede nieuws over jullie geloof en liefde. Ook heeft hij verteld dat jullie nog altijd positief over ons denken en er evenzeer naar verlangen ons te zien als wij jullie. 7 Het is daarom, broeders en zusters, dat wij in al onze nood en moeite bemoedigd zijn door jullie geloof. 8 Omdat jullie standhouden in jullie geloof in de Heer, leven wij weer op. 9 Hoe kunnen wij God voldoende danken omwille van jullie? We zijn vol vreugde wanneer we in Gods aanwezigheid aan jullie denken. 10 Dag en nacht bidden we vurig dat we jullie weer persoonlijk mogen zien, en mogen aanvullen wat er nog aan jullie geloof ontbreekt.

11 Ik bid dat God, onze Vader, en onze Heer Jezus, ons naar jullie toe zal leiden. 12 Ook bid ik dat de Heer jullie liefde voor elkaar en voor allen zal doen groeien en toenemen, zoals dat gebeurt met onze liefde voor jullie, 13 en dat Hij jullie innerlijk zal sterken, zodat jullie voor onze God en Vader onberispelijk en zuiver zullen zijn wanneer onze Heer Jezus komt met al zijn heilige engelen.

1 Nā, i te kore e taea te ngākau te pēhi tonu, i pai mātou kia mahue ko mātou anake i Atene; 2 ā, tonoa ana e mātou a Tīmoti, tō mātou teina, he minita nā te Atua, he hoa mahi nō mātou ki te rongopai o te Karaiti, hei whakaū i a koutou, hei kōrero whakamārie ki a koutou mō ngā mea o tō koutou whakapono. 3 Kei whakangāueuetia tētahi e ēnei tūkinotanga. E mātau ana anō hoki koutou he mea momotu kē tātou mō tēnei mea. 4 I a mātou hoki e noho ana i a koutou, i kōrero wawe anō mātou ki a koutou, tērā tātou e tūkinotia; koia anō tēnei, ka mātau nei koutou. 5 Nā reira, i te mea tē taea tōku ngākau te pēhi tonu, ka tono tāngata atu ahau kia mōhio ai ahau ki tō koutou whakapono, kei whakawaia pea koutou e te kaiwhakawai, ā, maumau kau tā mātou mahi.

6 Tēnā ko tēnei, ka tae mai nei a Tīmoti ki a mātou i a koutou, ka pai hoki tāna kōrero ki a mātou mō tō koutou whakapono, mō tō koutou aroha, mō koutou hoki e whai mahara pai ana ki a mātou i ngā wā katoa, e hiahia ana kia kite i a mātou, he pērā anō me tō mātou ki a koutou. 7 Nā, kua whai whakamārietanga mātou i a koutou, e ōku tēina, i ō mātou tūkinotanga katoa, i ō mātou matenga, he mea nā tō koutou whakapono. 8 Ko tō mātou ora nei hoki tēnei, arā, kia tū tonu koutou i runga i te Ariki. 9 Me aha hoki he whakawhetai mā mātou ki te Atua mō koutou, mō ngā hari katoa e hari nei mātou ki a koutou, i te aroaro o tō tātou Atua? 10 Nui atu tā mātou īnoi i te pō, i te ao, kia kite i ō koutou kanohi, kia whakaotia anō hoki e mātou ngā wāhi o tō koutou whakapono i hapa.

11 Nā, mā te Atua ake anō, arā mā tō tātou Matua, mā tō tātou Ariki hoki, mā Īhu Karaiti, e whakatika tō mātou ara ki a koutou. 12 Mā te Ariki anō hoki e mea kia nui, kia hira tō koutou aroha tētahi, ki tētahi, ki ngā tāngata katoa hoki, kia pēnei anō me tō mātou ki a koutou. 13 Kia whakaūkia ai ō koutou ngākau he mea kāhore he hē i runga i te tapu i te aroaro o te Atua, o tō tātou Matua, i te taenga mai o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, rātou ko tāna hunga tapu katoa.