1 Van: Judas, dienaar van Jezus Christus en broer van Jakobus.

Aan: de mensen die geroepen zijn om de liefde van God de Vader te ontvangen en door Jezus Christus te worden beschermd.

2 Ik wens jullie veel mededogen, vrede en liefde toe.

3 Beste vrienden, hoewel ik mij ijverig aan het voorbereiden was om jullie te schrijven over de redding die wij met elkaar gemeen hebben, zie ik mij nu genoodzaakt om jullie in deze brief op te roepen je volop in te zetten voor het geloof dat eens en voor altijd is doorgegeven aan de mensen die bij God horen. 4 Er zijn namelijk bepaalde mensen bij jullie binnengeslopen, van wie het vonnis reeds lang geleden is geveld. Het zijn goddelozen, die de genade van onze God misbruiken als voorwendsel voor losbandigheid en die onze enige Meester en Heer, Jezus Christus, verloochenen.

5 Daarom wil ik jullie eraan herinneren – hoewel jullie dit alles reeds weten – dat de Heer die eerst het volk uit het land Egypte had verlost, vervolgens de ongelovigen onder hen heeft gedood. 6 En de engelen die hun hemelse positie opgaven en hun woonplaats verlieten, houdt Hij in de duisternis in eeuwige boeien gevangen tot de Grote Oordeelsdag. 7 Hetzelfde geldt voor Sodom, Gomorra en de omliggende steden, die seksueel wangedrag pleegden en zich overgaven aan onnatuurlijke seksuele verlangens. Zij dienen nu als voorbeeld doordat ze met eeuwig vuur worden bestraft. 8 De dromers over wie ik het heb, doen als zij: ze verontreinigen hun eigen lichaam, verwerpen het gezag en belasteren de bovennatuurlijke machten. 9 De aartsengel Michaël daarentegen durfde geen beledigend oordeel uit te spreken toen hij onenigheid en ruzie met de duivel had over het lichaam van Mozes. Hij zei: "Moge de Heer je terechtwijzen." 10 Maar deze mensen belasteren wat ze niet begrijpen. Ze zijn als dieren zonder verstand en wat ze van nature wél begrijpen wordt hun ondergang. 11 Wee hun, want ze zijn de weg van Kaïn opgegaan, geven zich omwille van het gewin over aan het bedrog van Bileam en komen om in de opstand van Korach. 12 Ze zijn een schandvlek op jullie gemeenschappelijke maaltijden: wanneer ze samen met jullie eten, bedienen ze zichzelf schaamteloos. Ze zijn regenloze wolken die door de wind worden voortgedreven, bomen die in de herfst geen vrucht dragen, ontworteld en helemaal dood. 13 Woeste zeegolven zijn ze, die hun eigen schande opschuimen, afgedwaalde sterren voor wie de donkerste duisternis voor eeuwig wordt gereedgehouden. 14 Henoch, die tot de zevende generatie na Adam behoorde, profeteerde over hen: "Kijk, de Heer komt met zijn duizenden heilige engelen, 15 om over alle mensen recht te spreken en hen allen te veroordelen voor de goddeloze daden die ze in hun goddeloosheid hebben gepleegd, en voor alle opstandige woorden die de goddeloze zondaars tegen Hem hebben gesproken." 16 Mopperaars en klagers zijn ze, die hun eigen passies volgen, hoog opgeven over zichzelf, en anderen naar de mond praten om daar zelf beter van te worden.

17 Maar jullie, beste vrienden, denk aan de voorspellingen van de apostelen van onze Heer Jezus Christus. 18 Ze zeiden dat er tegen het einde van de tijd spotters zullen zijn die hun eigen goddeloze passies volgen. 19 Het zijn die spotters die verdeeldheid zaaien, hun instincten volgen en de Geest niet hebben. 20 Maar jullie, beste vrienden, moeten jezelf opbouwen in je zeer heilige geloof, bidden onder leiding van de Heilige Geest, 21 en vasthouden aan Gods liefde, vol verwachting van het mededogen van onze Heer Jezus Christus, die jullie het eeuwig leven zal schenken. 22 Heb mededogen met diegenen die twijfelen. 23 Red anderen door hen uit het vuur te trekken. Bij nog anderen moet jullie mededogen gepaard gaan met omzichtigheid: jullie moeten zelfs een afkeer hebben van hun kledij die ze met hun zondige lichaam hebben verontreinigd.

24 God kan jullie voor struikelen behoeden en ervoor zorgen dat jullie smetteloos en met grote blijdschap in zijn luisterrijke aanwezigheid komen te staan. 25 Aan Hem, de enige God, onze redder, komt de eer, majesteit, kracht en macht toe, door Jezus Christus onze Heer, en dat vooraleer de tijd begon, nu, en voor altijd. Amen.

1 Nā Hūrā, he pononga nā Īhu Karaiti, he teina nō Hēmi,

Ki te hunga kua oti te whakatapu e te Atua Matua, he mea tiaki i roto i a Īhu Karaiti, he hunga karanga:

2 Kia whakanuia ki a koutou te mahi tohu, te rangimārie me te aroha.

3 E ngā hoa aroha, i ahau e tākare tonu ana ki te tuhituhi ki a koutou mō tō tātou whakaoranga tahi, i mea ahau me tuhituhi ki a koutou, me whakahauhau kia kaha te tohe ki te whakapono kua oti nei te tuku mai ki te hunga tapu. 4 Kua tomo puku mai hoki ētahi tāngata, ko ērā anō i tuhituhia i mua mō tēnei whakataunga hē, he hunga karakiakore, e whakaputa kē ana rātou i te aroha noa o tō tātou Atua hei mea mō ngā hiahia taikaha, ā, whakakāhore ana rātou ki tō tātou Ariki, ki a Īhu Karaiti, ko ia anake tō tātou Ariki.

5 Nā, e mea ana ahau kia whakamaharatia koutou, kua mātau noa ake anō ia koutou ki tēnei, i whakaorangia mai e te Ariki te iwi i te whenua o Īhipa, muri iho whakangaromia ana e ia te hunga kīhai nei i whakapono. 6 Nā, ko ngā anahera, kīhai nei i mau ki tō rātou ake rohe, heoi, whakarērea ana tō rātou nohoanga ake, kua waiho e ia i raro i te pōuri, mau tonu te here ki ngā mekameka, mō te whakawā o te rā nui. 7 Ka rite ki Horoma, ki Komora, ki ngā pā hoki i tata ki reira, i pērā me ēnei, te moepuku, te whai i ngā kikokiko kē. Kua waiho rātou hei tohu, pāngia ana rātou e te whiu, arā e te ahi kā tonu.

8 Ko tā tēnei hunga moemoeā anō hoki tēnā; e whakapoke ana i te kikokiko, e whakahāwea ana ki te kāwanatanga, e kōrero kino ana ki ngā rangatira. 9 Ko Mikaera ia, ko te tino anahera, i tā rāua ngangautanga ko te rēwera, i a ia e tohe ana ki te tinana o Mohi, kīhai i tae tōna aro ki te kupu kanga i te whakawākanga; i mea kau ia, "Mā te Ariki koe e riri." 10 Ko ēnei ia, e kōrerotia kinotia ana e rātou ngā mea kāhore nei rātou i mātau; nā, ko ngā mea e mātauria noatia ake nei e rātou pērā i ngā kararehe whakaarokore, he iho rātou i aua mea.

11 Auē te mate mō rātou! Kua haere nei hoki rātou i te ara o Kaina, kua tōrere rawa hoki ki te hē, arā ki tō Paraama utu, nā, ko tō Koraha totohe hei whakangaromanga mō rātou.

12 He toka moana rātou i roto i ā koutou hākari aroha, i a rātou e hākari tahi ana me koutou, he hēpara e whāngai ana i a rātou anō, kāhore hoki e mataku; he kapua waikore e ākina ana e ngā hau; he rākau kua ngahoro nei ngā rau, he mea huakore, ka rua nei ngā matenga, he mea kua unuhia ake i ngā pakiaka; 13 he ngaru pua nō te moana, e whakatūtū ana i te huka o tō rātou whakamā; he whetū ātiutiu noa, pōuri kerekere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.

14 I poropititia anō hoki ēnei e Ēnoka, e te tuawhitu i muri i a Ārama, i a ia i mea, "Nā, kei te haere mai te Ariki me ngā mano tini o tāna hunga tapu, 15 kia whakaritea he whakawā mō ngā tāngata katoa, kia rīria hoki te hunga karakiakore o rātou mō ā rātou mahi takahi i te karakia katoa. I hē ai rātou ki te karakia, mō ngā kupu pakeke katoa i kōrerotia e te hunga hara, e te hunga karakiakore, mōna."

16 He hunga amuamu rātou, he kōwhetewhete, e haere ana i runga i ō rātou hiahia ake, tetere rawa anō hoki ngā kupu e kōrero nei ō rātou māngai, he hunga whakapai kanohi rātou, he mea kia riro ai he mea mā rātou.

17 E ngā hoa aroha, kia mahara koutou ki ngā kupu i kōrerotia i mua e ngā āpōtoro a tō tātou Ariki, a Īhu Karaiti; 18 i mea hoki rātou ki a koutou, "Tērā e puta mai te hunga whakamanumanu a te wā whakamutunga, e haere ana i runga i ō rātou hiahia karakiakore." 19 Nā ēnei ngā tītorehanga, he hunga hiahia hoki ki te kikokiko kāhore nei i a rātou te Wairua.

20 Ko koutou ia, e ngā hoa aroha, hangā ake koutou hei whare ki runga ki tō koutou whakapono tapu rawa, me te īnoi anō i roto i te Wairua Tapu, 21 me te tiaki anō i a koutou i runga i te aroha o te Atua, me te tatari anō ki te mahi tohu a tō tātou Ariki, a Īhu Karaiti, ā te ora tonu rā anō.

22 Ko ētahi anō tohungia, e ruarua tonu nei ngā whakaaro. 23 Ko ētahi me whakaora, ka tō mai i roto i te kāpura; ā, ko ētahi tohungia, i runga i te mataku; me te weriweri rawa ki te kākahu i poke i te kikokiko.

24 Nā, ki te mea kaha ki te tiaki i a koutou kei hinga, ki te whakatū hoki i a koutou ki te aroaro o tōna korōria, he mea kohakore i runga i te hari whakaharahara, 25 ki a ia, ko ia anake nei te Atua, ki tō tātou Kaiwhakaora, i roto i a Īhu Karaiti, i tō tātou Ariki, waiho atu i a ia te korōria, te nui, te kaha, te mana, i mua atu o ngā wā katoa, āianei, ā ake ake. Āmine.