1 ולא אכחד מכם אחי אשר אבותינו היו כלם תחת הענן וכלם עברו בתוך הים׃2 וכלם נטבלו למשה בענן ובים׃3 וכלם אכלם מאכל אחד רוחני׃4 וכלם שתו משקה אחד רוחני כי שתו מן הצור הרוחני ההלך עמהם והצור ההוא היה המשיח׃5 אבל ברבם לא רצה האלהים ופגריהם נפלו במדבר׃6 וכל זאת היתה לנו למופת לבלתי התאות לרעה כאשר התאוו גם המה׃7 ולא תהיו עבדי אלילים כאשר היו מקצתם כמו שכתוב וישב העם לאכל ושתו ויקמו לצחק׃8 ולא נהיה זנים כאשר זנו מקצתם ויפלו ביום אחד שלשה ועשרים אלף איש׃9 ולא ננסה את המשיח כאשר נסוהו מקצתם ויאבדום הנחשים׃10 גם לא תלינו כאשר הלינו מקצתם וימותו ביד המשחית׃11 כל זאת מצאתם להיות למופת ותכתב למוסר לנו אשר הגיעו אלינו קצי העולמים׃12 לכן החשב שהוא נצב ירא פן יפול׃13 עדין לא בא עליכם נסיון אחר בלתי אם נסיון בני אדם כי נאמן הוא האלהים אשר לא יניח לנסות אתכם למעלה מיכלתכם כי אם יתן עם הנסיון גם תוצאתיו כדי שתוכלו שאת׃14 על כן חביבי נוסו מעבודת אלילים׃15 כמו אל נבונים מדבר אנכי ושפטו אתם את אשר אמר׃16 כוס הברכה אשר אנחנו מברכים הלא היא התחברות דם המשיח והלחם אשר אנחנו בצעים הלא הוא התחברות גוף המשיח׃17 כי לחם אחד הוא לכן גם נוף אחד אנחנו הרבים באשר לכלנו חלק בלחם האחד׃18 ראו את ישראל לפי הבשר הלא אכלי הזבחים חברי המזבח המה׃19 ועתה מה אמר היש ממש באליל אם יש ממש בזבחי אלילים׃20 אלא את אשר יזבחו הגוים לשדים הם זבחים ולא לאלהים ואני לא אחפץ היתכם חברים לשדים׃21 לא תוכלו לשתות יחד כוס אדנינו וגם כוס השדים ולא תוכלו להתחבר אל שלחן אדנינו וגם אל שלחן השדים׃22 הנעז להקניא את אדנינו הכי חזקים אנחנו ממנו׃23 הכל ברשותי אבל אין הכל מועיל הכל ברשותי אבל אין הכל בנה׃24 איש איש אל יבקש את תועלת עצמו כי אם את תועלת רעהו׃25 כל הנמכר במקולין אתו תאכלו ואל תחקרו מפני מכשל הלב׃26 כי ליהוה הארץ ומלואה׃27 ואם יקרא אתכם איש מאשר אינם מאמינים ותרצו ללכת אליו אכול תאכלו מכל אשר ישימו לפניכם ואל תחקרו מפני מכשול הלב׃28 ואיש כי יאמר אליכם זה הוא זבח אלילים אל תאכלו בעבור המודיע ומפני מכשול הלב כי ליהוה הארץ ולמואה׃29 והלב אשר אני אמר לא לבך כי אם לב רעך כי למה זה תשפט חרותי על ידי לב האחר׃30 ואם אכל אני בתודה למה אהיה מגדף על הדבר אשר אני מודה עליו׃31 לכן אם תאכלו או אם תשתו או כל אשר תעשו את הכל עשו לכבוד אלהים׃32 ואל תתנו מכשול לא ליהודים ולא ליונים ולא לקהלת אלהים׃33 כאשר גם אנכי מבקש להיות רצוי לכל בכל ולא אבקש תועלת עצמי כי אם של הרבים למען יושעו׃

1 Brāļi, es negribu atstāt jūs neziņā, ka mūsu tēvi visi bija zem padebess un visi gāja caur jūru,2 Un padebesī, un jūrā visi ir kristīti Mozū,3 Un visi ēda to pašu garīgo barību,4 Un visi dzēra to pašu garīgo dzērienu (viņi dzēra no garīgās klints, kas tiem sekoja), bet klints bija Kristus;5 Tomēr daudzi no viņiem Dievam nepatika; un viņi gāja bojā tuksnesī.6 Bet tas viss notika mums par brīdinājumu, lai mēs nekārotu pēc ļauna, kā viņi ir kārojuši;7 Un netopiet elku kalpi kā daži no viņiem, kā ir rakstīts: Šī tauta apsēdās, lai ēstu un dzertu, un piecēlās, lai dejotu. (2.Moz.32,6)8 Un nenodosimies netiklībai, kā daži no viņiem bija nodevušies, un vienā dienā krita divdesmit trīs tūkstoši.9 Un nekārdināsim Kristu, kā daži no tiem kārdinājuši, un viņi gāja bojā no čūskām.10 Un nekurniet, kā daži no tiem kurnējuši un gāja bojā no postītāja.11 Tas viss viņiem noticis mācībai, bet mums, kas dzīvojam pēdējos mūžos, tas uzrakstīts brīdinājumam.12 Tātad, kas sevī iedomājas, ka viņš stāv, lai pielūko, ka nekrīt!13 Kārdinājumi lai jums neuzbrūk, izņemot cilvēcīgos! Bet Dievs ir uzticīgs. Viņš neļaus jūs kārdināt pāri jūsu spējām, bet reizē ar kārdinājumu dos izturību, lai jūs varētu pastāvēt.14 Tāpec, mani mīļie, bēdziet no kalpošanas elkiem!15 Es runāju kā saprātīgiem. Jūs paši apsveriet, ko es saku!16 Svētības biķeris, ko svētījam, vai tas nav savienošanās ar Kristus asinīm? Un maize, ko laužam, vai tā nav kopība ar Kunga miesu?17 Kā viena maize, tā mēs daudzi esam viena miesa, visi, kas ir šīs vienas maizes līdzdalībnieki.18 Skatiet Izraēli pēc miesas: vai tie, kas ēd upurdāvanas, neņem līdzdalību pie altāra?19 Vai tad es saku, ka elkupuris kas ir, vai ka elki kas ir?20 Bet ko pagāni upurē, to viņi upurē ļaunajiem gariem, bet ne Dievam. Bet es negribu, ka jūs būtu ļauno garu līdzdalībnieki.21 Jūs nevarat būt Kunga galda un ļauno garu galda dalībnieki.22 Vai mēs lai izaicinām Kungu? Vai mēs esam varenāki par Viņu? Viss man ir atļauts, bet ne viss ir noderīgs.23 Viss man ir atļauts, bet ne viss ceļ.24 Neviens lai nemeklē savu, bet cita labumu!25 Visu, ko pārdod gaļas tirgū, ēdiet, nekā nejautādami sirdsapziņas dēļ!26 Kungam pieder zeme un tās pārpilnība. (Ps 23,1)27 Ja kāds no neticīgajiem jūs aicina un jūs gribat iet, tad ēdiet visu, ko ceļ jums priekšā, nekā netaujādami sirdsapziņas dēļ!28 Bet ja kāds jums sacītu: Tas tika upurēts elkiem, tad neēdiet tā dēļ, kas jums aizrādīja, un sirdsapziņas dēļ.29 Tomēr es nedomāju tavu, bet tā otra sirdsapziņu. Jo kāpēc lai sveša sirdsapziņa spriestu tiesu par manu brīvību?30 Ja es pateikdamies piedalos, kāpēc tad tieku zaimots par to, par ko es pateicos?31 Tātad, vai jūs ēdat, vai dzerat, vai citu ko darāt, visu dariet Dieva godam!32 Neesiet piedauzība ne jūdiem, ne pagāniem, ne Dieva Baznīcai,33 Tā kā arī es visiem visumā esmu tīkams, nemeklēdams savu, bet daudzu labumu, lai tie tiktu izglābti.