1 Perciò, avendo questo ministerio in virtù della misericordia che ci è stata fatta, noi non veniamo meno nell’animo, 2 ma abbiamo rifiutato le cose nascoste e vergognose, non procedendo con astuzia né falsificando la parola di Dio, ma mediante la manifestazione della verità raccomandiamo noi stessi alla coscienza di ogni uomo davanti a Dio. 3 E, se il nostro vangelo è ancora velato, è velato per quelli che sono sulla via della perdizione, 4 per gli increduli, dei quali il dio di questo mondo ha accecato le menti, affinché la luce del vangelo della gloria di Cristo, che è l’immagine di Dio, non risplenda loro. 5 Poiché noi non predichiamo noi stessi, ma Cristo Gesù quale Signore e quanto a noi ci dichiariamo vostri servitori per amore di Gesù, 6 perché il Dio che disse: "Splenda la luce fra le tenebre" è quello che risplendé nei nostri cuori, affinché noi facessimo brillare la luce della conoscenza della gloria di Dio che rifulge nel volto di Gesù Cristo.

7 Ma noi abbiamo questo tesoro in vasi di terra, affinché l’eccellenza di questa potenza sia di Dio e non da noi. 8 Noi siamo tribolati in ogni maniera, ma non ridotti all’estremo; perplessi, ma non disperati; 9 perseguitati, ma non abbandonati; atterrati, ma non uccisi; 10 portiamo sempre nel nostro corpo la morte di Gesù, perché anche la vita di Gesù si manifesti nel nostro corpo, 11 poiché noi che viviamo, siamo sempre esposti alla morte per amor di Gesù, affinché anche la vita di Gesù sia manifestata nella nostra carne mortale.

12 Di modo che la morte opera in noi, ma la vita in voi. 13 Siccome abbiamo lo stesso spirito di fede, che è in quella parola della Scrittura: "Ho creduto, perciò ho parlato", anche noi crediamo e perciò parliamo, 14 sapendo che colui che risuscitò il Signore Gesù risusciterà anche noi con Gesù e ci farà comparire con voi alla sua presenza. 15 Poiché tutte queste cose avvengono per voi, affinché la grazia abbondi e faccia sì che sovrabbondi per mezzo di un gran numero di persone il ringraziamento alla gloria di Dio.

16 Perciò noi non veniamo meno nell’animo ma, anche se il nostro uomo esteriore si va disfacendo, il nostro uomo interiore si rinnova di giorno in giorno. 17 Perché la nostra momentanea, leggera afflizione ci produce un sempre più grande, smisurato peso eterno di gloria, 18 mentre abbiamo lo sguardo intento non alle cose che si vedono, ma a quelle che non si vedono, poiché le cose che si vedono sono solo per un tempo, ma quelle che non si vedono sono eterne.

1 Bu hizmet Allahʼın merhametiyle bize verildi. Bu sebeple cesaretimizi kaybetmiyoruz. 2 Utanç verici gizli yollara başvurmayı reddettik. Kurnazlıkla davranmıyoruz. Allahʼın sözünü çarpıtmıyoruz. Tersine gerçeği ortaya koyuyoruz. Bunu yapmakla Allahʼın gözünde vicdan sahibi olan herkese ne gibi insanlar olduğumuzu gösteriyoruz. 3 Yaydığımız Müjde örtülüyse de, ancak mahvolmaya gidenler için örtülüdür. 4 Bu dünyanın ilahı olan Şeytan böyle imansız insanların zihinlerini kör etmiştir. Öyle ki, Mesihʼin yüceliğini bildiren Müjdeʼnin ışığı onların üzerine doğmasın. Mesih, Allahʼın gözle görülen şeklidir. 5 Biz kendimizi vaaz etmiyoruz, ama Mesih İsaʼyı Rab olarak vaaz ediyoruz. Kendimizi de İsa yolunda hizmetkârlarınız olarak tanıtıyoruz. 6 Çünkü, "Karanlıkta ışık parlasın"*4:6 Yaratılış 1:3 demiş olan Allah yüreklerimize ışık saldı. O, İsa Mesihʼin yüzünde parlayan kendi yüceliğini farketmemiz için bizi aydınlattı.

7 Bedenlerimiz bu ruhsal hazineyi içinde tutan çömlek kaplara benzer. Bundan anlaşılır ki, üstün güç bizden değil, Allahʼtandır. 8 Türlü türlü sıkıntılarımız var, ama ezilmiş değiliz. Şaşkınlık içindeyiz, ama çaresiz değiliz. 9 Kovalanıyoruz, ama terk edilmiş değiliz. Yere yıkılmışız, ama yok olmadık. 10 İsa yolunda her an ölüm tehlikesindeyiz. Bunun izlerini bedenlerimizde taşıyoruz. Öyle ki, İsaʼnın yaşamı da bedenlerimizde açıkça görülsün. 11 Evet, biz yaşadığımız sürece İsaʼnın uğruna her an ölüme teslim ediliyoruz. Öyle ki, İsaʼnın ölümlü bedenlerimizde yaşadığı da açıkça görülsün. 12 Neticede biz hep ölümle karşılaşıyoruz, sizler ise yaşam buluyorsunuz.

13 Kutsal Yazılarʼda şöyle yazılmıştır: "İman ettim, bunun için konuştum."*4:13 Mezmur 116:10 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.) Biz de aynı iman ruhuna sahibiz. Bu sebeple de konuşuyoruz. 14 Çünkü biliyoruz ki, Rab İsaʼyı ölümden dirilten Allah, bizi de İsaʼyla birlikte diriltecek. Hem de bizi sizinle birlikte kendi huzuruna çıkaracak. 15 Bütün bunlar sizin faydanız içindir. Öyle ki, Allahʼın lütfu daha çok insana ulaşsın ve Allahʼın yüceliği için edilen şükürler giderek çoğalsın.

16 Bu yüzden cesaretimizi kaybetmiyoruz. Evet, dış varlığımız yıpranıyor. Ama iç varlığımız günden güne yenileniyor. 17 Çünkü bu sıkıntılarımız hafif ve geçicidir. Bunlar bizi sonsuza kadar sürecek olağanüstü büyük bir yüceliğe hazırlıyor. 18 Bu sebeple gözlerimizi görünen şeylere değil, görünmeyen şeylere çeviriyoruz. Çünkü görünen şeyler geçicidir, ama görünmeyen şeyler sonsuza kadar kalıcıdır.