1 အို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၊ သင်​သည် ပြန်​လာ​လို​လျှင် ငါ့​ထံ​သို့​ပြန်​လာ​ပါ။ သင်၏​ရွံ​ရှာ​ဖွယ်​တို့​ကို ပယ်​လို​လျှင် ငါ့​ထံ​မှ​မ​ရွေ့ရ။ 2 သင်​က​လည်း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​သက်​ရှင်​တော်​မူ​သည်​ဟု သ​စ္စာ​စောင့်​ခြင်း၊ တ​ရား​စီ​ရင်​ခြင်း၊ ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​အား​ဖြင့် ကျိန်​ဆို​လိမ့်​မည်။ လူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​သည်​လည်း၊ ထို​ဘု​ရား​သ​ခင်​အား​ဖြင့် မိ​မိ​တို့​ကို​ကောင်း​ချီး​ပေး၍၊ ထို​ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို အ​မှီ​ပြု​လျက် ဝါ​ကြွား​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။

3 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ယု​ဒ​ပြည်​သူ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သား​တို့​အား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သင်​တို့၏​လယ်​ကို ထွန်​ကြ​လော့။ ဆူး​ပင်​တို့​တွင် မျိုး​စေ့​ကို မ​ကြဲ​ကြ​နှင့်။*ဟော၊ ၁၀:၁၂။4 အို ယု​ဒ​ပြည်​သူ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သား​တို့၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ဖို့​အ​လို​ငှာ အ​ရေ​ဖျား​လှီး​မင်္ဂ​လာ​ကို​ခံ၍၊ သင်​တို့​နှ​လုံး​အ​ရေ​ဖျား​ကို လှီး​ဖယ်​ကြ​လော့။ သို့​မ​ဟုတ်၊ သင်​တို့၏​အ​ကျင့် မ​ကောင်း​သော​ကြောင့်၊ ငါ့​အ​မျက်​သည် မီး​ကဲ့​သို့​ထွက်၍၊ အ​ဘယ်​သူ​မျှ မ​ငြိမ်း​နိုင်​အောင် လောင်​လိမ့်​မည်။

5 ယု​ဒ​ပြည်၌ တံ​ပိုး​မှုတ်​ကြ​လော့​ဟု၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​မှ​စ၍ တစ်​ပြည်​လုံး​ကြွေး​ကြော်၍ သ​တင်း​ကြား​ကြ​လော့။ စည်း​ဝေး၍ ခိုင်​ခံ့​သော​မြို့​များ အ​တွင်း​သို့ ဝင်​ကြ​ကုန်​အံ့​ဟု အ​ရပ်​ရပ်၌ အ​နှံ့​အ​ပြား ကြွေး​ကြော်​ကြ​လော့။ 6 ဇိ​အုန်​တောင်​ပေါ်​မှာ အ​လံ​ကို​ထူ​ကြ​လော့။ လွတ်​အောင်​ပြေး​ကြ​လော့။ ရပ်၍ မ​နေ​ကြ​နှင့်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ကြီး​စွာ​သော​ပျက်​စီး​ခြင်း ဘေး​ဥ​ပဒ်​ကို မြောက်​မျက်​နှာ​မှ ငါ​သည်​ဆောင်​ခဲ့​မည်။ 7 ခြင်္သေ့​သည် မိ​မိ​နေ​ရာ​ခြုံ​ထဲ​က ထွက်​လာ​ပြီ။ တိုင်း​နိုင်​ငံ​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​သော​သူ​သည် လမ်း၌​လာ​ဆဲ​ရှိ၏။ သင်၏​ပြည်​ကို လူ​ဆိတ်​ညံ​ရာ​အ​ရပ် ဖြစ်​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ သူ​သည် မိ​မိ​နေ​ရာ​မှ ထွက်​လာ​သည်​ဖြစ်၍၊ သင်၏​မြို့​တို့​သည် လူ​မ​နေ​နိုင်​အောင်​ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 8 ထို​အ​ကြောင်း​ကြောင့် လျှော်​တေ​အ​ဝတ်​ကို ဝတ်​စည်း​လျက်၊ ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း၍ အော်​ဟစ်​ကြ​လော့။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ ပြင်း​စွာ​သော အ​မျက်​တော်​သည် ငါ​တို့​မှ​လွှဲ​ရှောင်၍​မ​သွား​သေး။ 9 ထို​အ​ခါ ရှင်​ဘု​ရင်​နှင့် မှူး​မတ်​တို့​သည် စိတ်​ပျက်​ကြ​လိမ့်​မည်။ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တို့​သည် မိန်း​မော​တွေ​ဝေ​လျက်၊ ပ​ရော​ဖက်​တို့​သည် ထိတ်​လန့်​လျက်​ရှိ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ၏။

10 ငါ​က​လည်း၊ အို အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ သန်​လျက်​သည် အ​သက်​ကို​ထိ​သည်​တိုင်​အောင် ခွင်း​သော်​လည်း၊ သင်​တို့​သည် ငြိမ်​သက်​ခြင်း ရှိ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ကိုယ်​တော်​သည် မိန့်​တော်​မူ​သော​အား​ဖြင့်၊ ဤ​လူ​များ​နှင့်​တ​ကွ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သား​တို့​ကို အ​လွန်​လှည့်​စား​တော်​မူ​ပါ​ပြီ တ​ကား​ဟု လျှောက်​ဆို၏။

11 ထို​ကာ​လ၌ ဤ​လူ​များ​နှင့် ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သား​တို့​ကို ရည်​မှတ်၍ ဆို​ရ​မည်​ကား၊ ပူ​သော​လေ​သည် တော၌ မြင့်​သော​အ​ရပ်​က ငါ၏​လူ​မျိုး​သ​တို့​သ​မီး​ထံ​သို့ လာ​လိမ့်​မည်။ အ​မှော်​လွင့်​စေ​ခြင်း၊ သန့်​ရှင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ လာ​သော​လေ​မ​ဟုတ်။ 12 ထို​လေ​ထက်​ပြင်း​သော လေ​သည် ငါ့​အ​လို​ကို ပြည့်​စုံ​စေ​ခြင်း​ငှာ လာ​လိမ့်​မည်။ ယ​ခု​ပင် သူ​တို့​ကို ငါ့​ကိုယ်​တိုင် စစ်​ကြော​စီ​ရင်​မည်။

13 လာ​သော​မင်း​သည် မိုး​တိမ်​ကဲ့​သို့ လာ​လိမ့်​မည်။ သူ၏​ရ​ထား​တို့​သည် လေ​ပွေ​ကဲ့​သို့​ဖြစ်​ကြ၏။ သူ၏​မြင်း​တို့​သည် ရွှေ​လင်း​တ​ထက် သာ၍ လျင်​မြန်​ကြ၏။ ငါ​တို့​သည် အ​မင်္ဂ​လာ​ရှိ​ကြ၏။ ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ​ပြီ။ 14 အို ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့၊ သင်​သည် ကယ်​တင်​ခြင်း​သို့ ရောက်​ခြင်း​ငှာ၊ သင်၏​စိတ်​နှ​လုံး​ကို ဒု​စ​ရိုက်​အ​ပြစ်​နှင့် ကင်း​စင်​စေ​လော့။ သင်၏ အ​ဓ​မ္မ​အ​ကြံ​အ​စည်​တို့​သည် အ​ဘယ်​မျှ​ကာ​လ​ပတ်​လုံး သင်၏​အ​ထဲ၌ တည်​နေ​ရ​မည်​နည်း။ 15 ဒန်​ပြည်၌ အ​သံ​ကို ကြား​ရ၏။ ဧ​ဖ​ရိမ်​တောင်​ပေါ်​မှာ ဒု​က္ခ​သ​တင်း​ကို ဟစ်​ကြော်​ကြ၏။ 16 အ​ပြည်​ပြည်​တို့၌ သ​တင်း​ကြား​ကြ​လော့။ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​ကို​ရည်​မှတ်၍ ကြွေး​ကြော်​ကြ​လော့။ ကင်း​စောင့်​တို့​သည် ဝေး​သော​ပြည်​က လာ၍၊ ယု​ဒ​မြို့​များ​တစ်​ဖက်၌ ထူး​ကြ​လိမ့်​မည်။ 17 လယ်​ကို​စောင့်​သော​သူ​များ​ကဲ့​သို့၊ ထို​သူ​တို့​သည် ယု​ဒ​ပြည်​ကို ဝန်း​ရံ​ကြ၏။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ထို​ပြည်​သည် ငါ့​ကို​ပုန်​ကန်​ပြီ။ 18 သင်​လိုက်​သော​ထုံး​စံ​နှင့် သင်​ကျင့်​သော အ​ကျင့်​တို့​သည် သင့်​အ​ပေါ်​မှာ ဤ​အ​မှု​ကို သက်​ရောက်​စေ​ပြီ။ သင်​သည် ထို​သို့​သော​အ​မှု​နှင့်​တွေ့၍ ခါး​စပ်​သော​စိတ်၊ နာ​ကြည်း​သော​စိတ်​ရှိ​ရာ၏​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။

19 ငါ့​အ​သည်း​သည်​နာ၏။ ငါ့​အ​သည်း​သည် နာ၏။ ငါ့​နှ​လုံး​အ​ရေ​ဖျား​လည်း နာ၏။ ငါ့​အ​ထဲ၌ ငါ့​နှ​လုံး​ပူ​ဆွေး၏။ ငါ​သည် တိတ်​ဆိတ်​စွာ မ​နေ​နိုင်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အို ငါ့​ဝိ​ညာဉ်၊ သင်​သည် တံ​ပိုး​မှုတ်​သံ​နှင့် စစ်​တိုက်​သံ​ကို ကြား​ရ၏။ 20 ပျက်​စီး​ပြီ၊ ပျက်​စီး​ပြီ​ဟု အ​ထပ်​ထပ်​ဟစ်​ကြော်​ရ၏။ တစ်​ပြည်​လုံး ပျက်​စီး​ပြီ။ ငါ၏​တဲ​တို့​သည် ခ​ဏ​ချင်း​တွင် ပျက်​စီး​ကြ​ပြီ။ ငါ၏ ကု​လား​ကာ​တို့​သည် ချက်​ချင်း​ပျက်​စီး​ကြ​ပြီ။ 21 ငါ​သည် အ​ဘယ်​မျှ​ကာ​လ​ပတ်​လုံး အ​လံ​ကို​မြင်​ရ​အံ့​နည်း။ အ​ဘယ်​မျှ​ကာ​လ​ပတ်​လုံး တံ​ပိုး​သံ​ကို ကြား​ရ​အံ့​နည်း။

22 အ​ကယ်​စင်​စစ် ငါ၏​လူ​တို့​သည် ထိုင်း​မှိုင်း၍ ငါ့​ကို​မ​သိ​ကြ။ မိုက်​သော​သူ​ငယ်​ဖြစ်၍ ဉာဏ်​မ​ရှိ​ကြ။ မ​ကောင်း​သော​အ​မှု​တို့၌ လိ​မ္မာ​ကြ၏။ ကောင်း​သော​အ​မှု​တို့​ကို မ​ပြု​တတ်​ကြ။

23 ငါ​သည် မြေ​ကြီး​ကို​ကြည့်​ရှု၍ လွတ်​လပ်​လ​ဟာ​ဖြစ်၏။ မိုး​ကောင်း​ကင်​ကို​လည်း ငါ​ကြည့်​ရှု၍ အ​လင်း​မ​ရှိ။ 24 တောင်​တို့​ကို​လည်း ငါ​ကြည့်​ရှု၍၊ သူ​တို့​နှင့်​တ​ကွ ကုန်း​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် တုန်​လှုပ်​လျက်​နေ​ကြ၏။ 25 ငါ​ကြည့်​ရှု၍ လူ​မ​ရှိ။ မိုး​ကောင်း​ကင်​ငှက် အ​ပေါင်း​တို့​သည် ပြေး​ကြ​ပြီ။ 26 ငါ​ကြည့်​ရှု၍ ဝ​ပြော​သော​ပြည်​သည် တော​ဖြစ်​လေ​ပြီ။ မြို့​များ​တို့​သည် ပြို​ပျက်​လျက် ရှိ​ကြ၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့၊ ပြင်း​စွာ​သော အ​မျက်​တော်​ရှေ့၌ ထို​သို့​သော​အ​ခြင်း​အ​ရာ​တို့​သည် ဖြစ်​ရ​ကြ၏။

27 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ တစ်​ပြည်​လုံး ပျက်​စီး​ရာ​ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ ပျက်​စီး​ခြင်း​ကို ငါ​မ​ဆီး​တား၊ 28 ထို​ကြောင့်၊ မြေ​ကြီး​သည် ညည်း​တွား​လိမ့်​မည်။ မိုး​ကောင်း​ကင်​လည်း နက်​လိမ့်​မည်။ ငါ​သည်​ပြော​ပြီး​မှ နောင်​တ​မ​ရှိ။ ကြံ​ပြီး​မှ အ​ကြံ​မ​ပျက်​ရ။ 29 မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​နှင့် လေး​ကိုင်​သူ​ရဲ​တို့ ဟစ်​သော​အ​သံ​ကြောင့်၊ မြို့​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် တော​အုပ်​သို့ ပြေး​သွား​ကြ၏။ ကျောက်​ပေါ်​သို့ တက်​ကြ၏။ မြို့​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို စွန့်​ပစ်၍​နေ​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ​ရ။ 30 သင်​သည် ပျက်​စီး​ခြင်း​သို့​ရောက်​သော​အ​ခါ အ​ဘယ်​သို့ ပြု​လိမ့်​မည်​နည်း။ နီ​မောင်း​သော​အ​ဝတ်​ကို ဝတ်​သော်​လည်း​ကောင်း၊ ရွှေ​တန်​ဆာ​ကို ဆင်​သော်​လည်း​ကောင်း၊ သင်၏​မျက်​နှာ​စုတ်​ပဲ့​သည်​တိုင်​အောင် ဆေး​သုတ်​သော်​လည်း​ကောင်း၊ သင်၏​တင့်​တယ်​ခြင်း​ကို အ​ချည်း​နှီး​ပြ၏။ သင်၏​ရည်း​စား​တို့​သည် သင့်​ကို​စွန့်၍၊ သင်၏​အ​သက်​ကို သတ်​ခြင်း​ငှာ ရှာ​ကြံ​ကြ၏။ 31 အ​ကယ်​စင်​စစ် သား​ဖွား​သော​မိန်း​မ​ညည်း​သံ၊ သား​ဦး​ဖွား​သော မိန်း​မ၏​ဝေ​ဒ​နာ​ခံ​ရာ​အ​သံ​ကဲ့​သို့၊ ဇိ​အုန်​သ​တို့​သ​မီး အော်​ဟစ်​သံ​ကို ငါ​ကြား​ရ၏။ ထို​သ​တို့​သ​မီး​က၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် အ​မင်္ဂ​လာ​ရှိ​ပါ၏။ လူ​သတ်​များ​ကြောင့်၊ အ​ကျွန်ုပ်​စိတ်​ပျက်​ပါ၏​ဟု မိ​မိ​လက်​ဝါး​ကို​ဖြန့်၍ ငို​ကြွေး​လျက်​နေ၏။

1 Dersom du vender om, Israel, sier Herren, skal du få komme tilbake til mig, og dersom du tar dine vederstyggeligheter bort fra mitt åsyn, skal du ikke vanke hjemløs om, 2 og sverger du: Så sant Herren lever! i sannhet, med rett og rettferdighet, da skal hedningefolk velsigne sig i ham og rose sig av ham.

3 For så sier Herren til Judas menn og til Jerusalem: Bryt eder nytt land og så ikke blandt torner!

4 Omskjær eder for Herren og ta bort eders hjertes forhud, I Judas menn og Jerusalems innbyggere, forat ikke min harme skal fare ut som ild og brenne, uten at nogen slukker, for eders onde gjerningers skyld!

5 Forkynn det i Juda og kunngjør det i Jerusalem og si: Støt i basun i landet! Rop ut med full røst og si: Samle eder og la oss gå inn i de faste byer!

6 Løft op banner bortimot Sion, flytt bort, stans ikke! Jeg lar ulykke komme fra nord og stor ødeleggelse. 7 En løve er steget op fra sitt kratt, og folkenes ødelegger har brutt op, har draget ut fra sitt hjem for å gjøre ditt land til en ørken; dine byer skal ødelegges, så ingen bor der. 8 Derfor omgjord eder med sekk, klag og skrik! For Herrens brennende vrede har ikke vendt sig fra oss. 9 Og på den dag, sier Herren, skal kongens forstand og høvdingenes forstand svikte, og prestene skal forferdes og profetene bli fylt av redsel. 10 Da sa jeg: Akk, Herre, Herre! Sannelig, ille har du sveket dette folk og Jerusalem, da du sa: Fred skal bli eder til del. Og nu er sverdet trengt inn i sjelen. 11 På den tid skal det sies til dette folk og til Jerusalem: En brennende vind fra de bare hauger i ørkenen blåser mot mitt folks datter, ikke til å kaste eller rense korn med. 12 Nei, en sterkere vind skal jeg la komme; nu vil også jeg avsi dom over dem. 13 Se, som skyer drar han {fienden.} op, og som stormvind er hans vogner, hans hester er lettere enn ørner; ve oss, vi er ødelagt. 14 Tvett ondskapen av ditt hjerte, Jerusalem, så du kan bli frelst! Hvor lenge skal dine syndige tanker bo i ditt indre? 15 For en røst kommer med tidende fra Dan og varsler ondt fra Efra’ms fjell. 16 Forkynn det for folkene, kunngjør det for Jerusalem: Voktere kommer fra det fjerne land, og de lar sin røst høre mot Judas byer. 17 Som markvoktere leirer de sig mot det rundt omkring; for mot mig har det vært gjenstridig, sier Herren. 18 Din ferd og dine gjerninger har voldt dig dette; dette er frukten av din ondskap, at det er bittert, at det når like til ditt hjerte.

19 Mine innvoller, mine innvoller! Jeg pines! Å mitt hjertes vegger! Mitt hjerte bruser i mig, jeg kan ikke tie! For basunlyd, krigsskrik har du hørt, min sjel!

20 ¥deleggelse på ødeleggelse roper de om; for hele landet er ødelagt; brått er mine telt ødelagt, i et øieblikk mine telttepper. 21 Hvor lenge skal jeg se banneret, skal jeg høre basunlyd? 22 For uklokt er mitt folk, mig kjenner de ikke; de er uvettige barn, og uforstandige er de; de er vise til å gjøre det onde, men å gjøre det gode skjønner de ikke. 23 Jeg så jorden, og se, den var øde og tom; jeg så til himmelen, og dens lys var borte. 24 Jeg så fjellene, og se, de bevet, og alle haugene skalv. 25 Jeg så, og se, det var intet menneske mere, og alle himmelens fugler var fløiet bort. 26 Jeg så, og se, den fruktbare mark var en ørken, og alle dens byer var brutt ned av Herren, av hans brennende vrede. 27 For så sier Herren: En ørken skal hele landet bli; men jeg vil ikke gjøre aldeles ende på det. 28 Derfor skal jorden sørge, og himmelen der oppe sortne, fordi jeg har talt det og villet det så, og jeg angrer det ikke og tar det ikke tilbake. 29 For larmen av ryttere og bueskyttere er alle byer på flukt; de går inn i skogene og stiger op på fjellene; alle byene er forlatt, det er ingen som bor i dem. 30 Og du, når du blir ødelagt, hvad vil du da gjøre? Om du klær dig i purpur, om du pryder dig med gullstas, om du gjør dine øine store med sminke, så er det fåfengt at du gjør dig yndig; dine elskere forsmår dig, de vil ta ditt liv. 31 For jeg hører et rop som av en kvinne i barnsnød, et angstskrik som av en kvinne når hun føder sitt første barn; det er Sions datter som roper; hun stønner, hun strekker ut sine hender og sier: Ve mig! Maktløs synker min sjel i morderes vold.