1 Kia mahara, e Ihowa, ki te mea kua pa nei ki a matou: tirohia mai, kia kite ai koe i to matou ingoa kino.2 Kua riro to matou wahi tupu i nga tangata ke, o matou whare i nga tautangata.3 He pani matou, kahore he matua, ko o matou whaea ano he pouaru.4 Na te moni i inu wai ai matou; ko a matou wahie he mea hoko.5 Kei runga kei o matou kaki o matou kaiwhai: e mauiui ana matou, kahore he tanga manawa mo matou.6 Kua hoatu e matou te ringa ki nga Ihipiana, ki nga Ahiriana, kia makona ai matou i te taro.7 I hara o matou matua, a kua kore; a kua whakawaha e matou o ratou he.8 Ko nga pononga o matou rangatira: kahore he kaiwhakaora mo matou i o ratou ringa.9 E tata mate matou ka whiwhi ai i te taro, i te hoari hoki o te koraha.10 Mangu ana o matou kiri ano he oumu, i te wera ngau kino o te hemokai.11 Taea ana e ratou nga wahine o Hiona, nga wahine i nga pa o Hura.12 Ko nga rangatira, taronatia ake e to ratou ringa; kihai nga kanohi o nga kaumatua i whakahonoretia.13 Ko nga taitama kei te waha i te huri, hinga ana nga tamariki i te pikaunga wahie.14 Ko nga kaumatua i nga kuwaha kua kore, me te waiata hoki a nga taitama.15 Kua mutu te koa o o matou ngakau, kua puta ke ta matou kanikani hei uhunga.16 Kua taka te karauna o to matou mahunga; aue, te mate mo matou! kua hara hoki matou.17 Na reira whakaruhi noa iho o matou ngakau; na enei mea pouriuri ana o matou kanohi.18 Na te maunga hoki o Hiona kua ururuatia nei, e haereerea nei e nga pokiha.19 Pumau tonu koe, ake ake, e Ihowa; ko tou torona kei tera whakatupuranga, kei tera whakatupuranga.20 He aha koe i wareware tonu ai ki a matou? he aha koe i whakarere ai i a matou, a roa noa iho nga ra?21 Whakatahuritia atu matou ki a koe, e Ihowa, a ka tahuri matou: whakahoutia o matou ra, kia rite ki o mua.22 Otiia kua tino whakakahore rawa koe ki a matou, e tino nui ana tou riri ki a matou.
1 Lembrai-vos, Senhor, do que nos aconteceu. Olhai, considerai nossa humilhação.2 Nossa herança passou a mãos estranhas, e nossas casas foram entregues a desconhecidos.3 Órfãos, fomos privados de nossos pais, e nossas mães são como viúvas.4 Somente a preço de dinheiro nos é dado beber; a nossa lenha, devemos pagá-la.5 Carregando o jugo ao pescoço, somo perseguidos, extenuamo-nos, não há trégua para nós!6 Estendemos a mão ao Egito e à Assíria para obtermos o pão para comer.7 Pecaram nossos pais, e já não existem, e sobre nós caíram os castigos de suas iniqüidades.8 Um povo de escravos domina sobre nós. Ninguém nos arrebata de suas mãos.9 Se comemos o pão, é com perigo de nossa vida, por causa da espada que ataca no deserto.10 Nossa pele esbraseou-se como ao forno, sob os ardores da fome.11 Foram violadas as mulheres de Sião e as jovens nas cidades de Judá;12 chefes foram executados pelas mãos {dos inimigos} que nenhum respeito tiveram pelos anciãos.13 Jovens tiveram que girar a mó, e adolescentes vergaram sob o peso dos fardos de lenha.14 Não se assentam mais às portas os anciãos, deixaram os jovens de dedilhar as cordas da lira.15 Fugiu-nos a alegria dos corações; nossas danças se converteram em luto.16 Caiu-nos da cabeça a coroa; desgraçados de nós, porque pecamos.17 Amargurou-se-nos o coração, e nossos olhos toldaram-se {de lágrimas},18 porque o monte Sião foi assolado, e nele andam à solta os chacais.19 Vós, porém, Senhor, sois eterno, e vosso trono subsistirá através dos tempos.20 Por que persistir em esquecer-nos? Por que abandonar-nos para sempre?21 Reconduzi-nos a vós, Senhor; e voltaremos. Fazei-nos reviver os dias de outrora.22 A menos que nos tenhais abandonado, e que contra nós demasiadamente vos tenhais irritado.