ମୁନେତ୍ କାଲାମ୍
1 ଇଦ୍ ପୁଞ୍ଜ୍ମାନୁଟ୍ ଯେ, ଶେଷଦିନାମ୍ତେ ବିପଦ୍ ୱାସ୍ ହେଉଦ୍ତେ । 2 ନାରିଡ଼୍ ସ୍ୱର୍ତପର୍, ଲୋବି, ଆଂକାରୀ ନୁ ଆତ୍ମାବିମାନୀ ଆଦ୍ତଡ଼୍; ଅଡ଼୍ ୟାୟ ବାବାଙ୍କ୍ ଅପମାନ୍ ଇଦ୍ତଡ଼୍; ଅଡ଼୍ ମାନ୍ତାଗ୍ କୃତଜ୍ଞତା ନୁ ଅଦର୍ମତେ ମାୟି ଆଦ୍ତଡ଼୍, 3 ଅଡ଼୍ ଆଦ୍ତଡ଼୍ ନିର୍ଦ୍ଦୟ, ନିନ୍ଦେତଡ଼୍ ଇଂସାତଡ଼୍, ନୁ ବୟଙ୍କାର୍; ସାରେତଡ଼୍ ସାୟେତ୍ ବିଷୟତିଙ୍କ୍ ପାସ୍କିତଡ଼୍ । 4 ଅଡ଼୍ ଆଶେତେ ସ୍ପୀତ ଆସ୍ ବିଶ୍ୱାସଗାତକ ନୁ ବିଚାର୍ ଆଦ୍ତଡ଼୍; ଅଡ଼୍ ଇଶ୍ୱର୍ତେ ବକ୍ତିତାଗାଙ୍କ୍ ଆମଦ୍ ପ୍ରମଦ୍ତିଙ୍ଗ୍ ସାରେଦାମ୍ ହେର୍କା ମାଡ଼ିତଡ଼୍ । 5 ଅଡ଼୍ ବକ୍ତନଡ଼୍ ବଣ୍ଡ୍କ୍ତିଙ୍ଗ୍ ପଇଦ୍ତଡ଼୍, କିନ୍ତୁ ଆଗେତ୍ ଶକ୍ତିତିଙ୍କ୍ ଅସ୍ୱିକାର୍ ମାଡ଼ିତଡ଼୍; ଇଦ୍ଲେକାମ୍ ନାରିଡ଼ାଗାଙ୍କ୍ ଯେକା ମାନୁଟ୍ ।