8 วนหนงเอลชาเดนตอไปถงเมองชเนม เปนททหญงมงมคนหนงอาศยอย และนางไดชวนทานใหรบประทานอาหาร ฉะนนเมอทานผานทางนนไปเมอไร ทานกแวะเขาไปรบประทานอาหารทนน9 และนางไดบอกสามของนางวา "ดเถด ดฉนเหนวาชายคนนเปนคนบรสทธของพระเจา เดนผานบานเราอยเนองๆ10 ขอใหเราทำหองเลกไวบนกำแพง วางเตยง โตะ เกาอ และตะเกยงไวใหทาน เพอวาเมอทานมาหาเรา ทานจะไดเขาไปพกในหองนน"11 วนหนงทานกมาทนน และแวะเขาไปในหองนน พกอยทนน12 ทานจงบอกเกหะซคนใชของทานวา "ไปเรยกหญงชาวชเนมคนนมา" เมอเขาเรยกนาง นางกมายนอยตอหนาทาน13 ทานจงบอกแกเกหะซวา "จงบอกนางวา ดเถด เธอลำบากมากมายอยางนเพอเรา จะใหเราทำอะไรใหเธอบาง มอะไรจะใหทลกษตรยเผอเธอหรอ หรอใหพดอะไรกบผบญชาการกองทพ" นางตอบวา "ดฉนอยในหมพวกพนองของดฉนคะ"14 และทานกลาววา "ถาอยางนนจะใหทำอะไรเพอนาง" เกหะซตอบวา "แทจรงนางไมมบตรและสามของนางกแกแลว"15 ทานจงบอกวา "ไปเรยกเธอมา" และเมอเขาไปเรยกนาง นางกมายนอยทประต16 ทานกลาววา "ในฤดนเมอครบกำหนดอมทอง เจาจะไดอมบตรชายคนหนง" และนางตอบวา "ขาแตคนแหงพระเจา เจานายของดฉน หามได อยามสาแกสาวใชของทานเลย"17 แตหญงคนนนกตงครรภและคลอดบตรชายคนหนงในฤดนนเมอครบกำหนดอมทองจรงตามทเอลชาบอกแกนางไว18 เมอเดกนนโตขน วนหนงเขาออกไปหาบดาของเขาในหมคนเกยวขาว19 เขาบอกบดาของเขาวา "โอยหวของฉน หวของฉน" บดาจงสงคนใชของเขาวา "อมเขาไปหาแมไป"20 และเมอเขาอมมาใหมารดาของเดก เดกนนกนงอยบนตกมารดาจนเทยงวน แลวกสนชวต21 นางจงอมขนไปวางไวบนทนอนของคนแหงพระเจา และปดประตเสยแลวไปขางนอก22 นางกไปเรยกสามของนางกลาววา "ขอสงคนใชคนหนงกบลาตวหนงมาใหฉน เพอฉนจะไดรบไปหาคนแหงพระเจา และกลบมาอก"23 และเขาถามวา "จะไปหาทานทำไมในวนน ไมใชวนขนคำหรอวนสะบาโต" นางตอบวา "กดอยแลว"24 นางกผกอานลาและสงคนใชของนางวา "จงเรงลาไปเรวๆ อยาใหฝเทาหยอนลงไดนอกจากฉนสง"25 แลวนางกออกเดน และมาถงคนแหงพระเจาทภเขาคารเมล อยมาเมอคนแหงพระเจาเหนนางมาแตไกล ทานกพดกบเกหะซคนใชของทานวา "ดเถด หญงชาวชเนมมาขางโนน26 จงวงไปรบนางทนท และกลาวแกนางวา นางสบายดหรอ สามสบายดหรอ เดกสบายดหรอ'" และนางไดตอบวา "สบายดคะ"27 และเมอนางมายงภเขาถงคนแหงพระเจาแลว นางกเขาไปกอดเทาของทาน เกหะซจงเขามาจะจบนางออกไป แตคนแหงพระเจาบอกวา "ปลอยเขาเถอะ เพราะนางมใจทกขหนก และพระเยโฮวาหทรงซอนเรองนจากฉน หาไดตรสสำแดงแกฉนไม"28 แลวนางจงเรยนวา "ดฉนขอบตรชายจากเจานายของดฉนหรอคะ ดฉนไมไดเรยนหรอวา อยาลวงดฉนเลย"29 ทานจงสงเกหะซวา "คาดเอวของเจาเขา และถอไมเทาของเรา และไปเถอะ ถาเจาพบใคร อยาสวสดกบเขา และถาใครสวสดกบเจากอยาตอบ และจงวางไมเทาของเราบนหนาของเดกนน"30 แลวมารดาของเดกนนเรยนวา "พระเยโฮวาหทรงพระชนมอยและตวทานเองมชวตอยแนฉนใด ดฉนจะไมพรากจากทานไป" ดงนนทานจงลกขนตามนางไป31 เกหะซไดลวงหนาไปกอนและวางไมเทาบนหนาของเดกนน แตไมมเสยงหรออาการเปน เขาจงกลบมาพบทานและเรยนทานวา "เดกนนยงไมตน"32 เมอเอลชาเขามาในเรอน ดเถด ทานเหนเดกนอนตายอยบนเตยงของทาน33 ทานจงเขาไปขางในปดประตใหทงสองอยขางในและไดอธษฐานตอพระเยโฮวาห34 แลวทานขนไปนอนทบเดก ใหปากทบปาก ตาทบตา และมอทบมอ และเมอทานเหยยดตวของทานบนเดก เนอของเดกนนกอนขนมา35 แลวทานกลกขนอกเดนไปเดนมาในเรอนนนครงหนง แลวขนไปเหยยดตวของทานบนเขา เดกนนกจามเจดครง และเดกนนกลมตาของตน36 แลวทานกเรยกเกหะซมาสงวา "ไปเรยกหญงชาวชเนมคนนมา" เขาจงไปเรยกนาง และเมอนางมาถงทานแลวทานวา "จงอมบตรชายของเจาขนเถด"37 นางจงเขามาซบหนาลงทเทาของทานกราบลงถงดน แลวนางกอมบตรชายของนางขนออกไปขางนอก