Pular para o conteúdo
Publicidade

ดาเนี​ยล 1

ดาเนยลถกนำไปเปนเชลยในบาบิ​โลน

1 ในปี​ี่​สามของรชกาลเยโฮยาคมกษั​ตริ​ของยดาหเนบดเนสซาร์​กษตร์​ของบาบโลนเสดจมายงกรงเยรซาเลและทรงลอมเมองไว2 และองคพระผู้เปนเจาทรงมอบเยโฮยาคมกษั​ตริ​ของยดาห์​ไว้​ในหตถของพระองค์​าน พร​้อมทั้งเครื่องใชบางชิ้นแหงพระนเวศของพระเจและพระองคานกนำของเหลานั้นมายงแผนดนชนาร์​มาย​ังนเวศแหงพระของพระองค์​าน และทรงบรรจุ​เครื่องใช้​เหล่​านั้นไวในคลงของพระของพระองค์​าน 3 แล​้วกษั​ตริ​ั้​นก​็ทรงบญชาใหชเปนสหวหนาขั​นที​ของพระองค์​าน ให้​นำคนอสราเอลบางคน ั้งเชื้อพระวงศและเชื้อสายของเจานาย 4 พวกหนุ่มๆที่ปราศจากตำหนี​ู​ปรางงามและเชี่ยวชาญในสรรพปญญา กอปรดวยความรู้และเขาใจในสรรพวทยา บสามารถที่จะรบราชการในพระราชวและทรงใหสอนวชาและภาษาของคนเคลเดยให้​เขาทั้งหลาย 5 กษตร์​ทรงใหนำอาหารสงซึ่งกษั​ตริ​์​เสวย และเหลาองุ่นซึ่งพระองคานดื่มให้​แก่​เขาเหลานั้นตามกำหนดทกวทรงใหเขาทั้งหลายรบการเลี้ยงดู​อยู่​สามปเมื่อครบกำหนดเวลานั้นแลวทรงใหเขารบใชอพระพกตร์​กษตร6 ในบรรดาคนยดาหั้​นม​ีดาเนี​ยล ฮานนยาหิ​ชาเอล และอาซารยาห7 และทานหวหนาขั​นที​งตั้งชื่อให้​ใหมดาเนยลนั้นใหเรยกวาเบลเทชสซารฮานนยาหเรยกวาชดริ​ชาเอลเรยกวาเมชาค และอาซารยาหเรยกวาเอเบดเนโก

ความตั้งใจของดาเนี​ยล

8 แต่​ดาเนยลตั้งใจไวาจะไมกระทำตวใหเปนมลทนดวยอาหารสงของกษั​ตริ​หรื​อด​้วยเหลาองุ่นซึ่งพระองค์​ื่เพราะฉะนั้นเขาจงขอหวหนาขั​นที​ให้​ยอมเขาที่​ไม่​กระทำตวใหเปนมลท9 และพระเจาทรงใหวหนาขั​นที​ชอบและเวทนาดาเนี​ยล 10 และหวหนาขั​นที​งกลาวแกดาเนยลว"าเกรงวากษั​ตริ​์​เจ้​านายของขาผู้ทรงกำหนดอาหารและเครื่องดื่มของเจทอดพระเนตรเห็​นว​่พวกเจามี​หน​้าซบซดกวาบรรดาคนหนุ่มๆอายุ​ุ่นราวคราวเดยวกเจ้​ากจะกระทำใหรษะของขาเขาสู่นตรายเพราะกษั​ตริ​์" 11 แล​้วดาเนยลจงกลาวแกมหาดเลกผู้​ี่​วหนาขั​นที​กำหนดให้​ู​แลดาเนี​ยล ฮานนยาหิ​ชาเอล และอาซารยาห12 "ขอทานจงทดลองผู้​บใช้​ของทานสกสบวขอให้​เขานำผกมาใหเรากนและนำมาใหเราดื่13 แล​้วใหานตรวจดู​หน​้าตาของเราทั้งหลายเบื้องหนาทานและตรวจดู​หน​้าตาของบรรดาอนชนผู้บประทานอาหารสงของกษั​ตริ​และเมื่อทานเหนอยางไรแลวจงกระทำแก่​ู้บใช้​ของทานอยางนั้นเถ" 14 เขากยอมทำตามคนเหลานั้นในเรื่องนี้และทดลองเขาอยู่​ิ​บว15 เมื่อครบสบวนแลวหนาตาของคนเหลานั้นดี​กวและเนื้อหนั​งก​็วนทวนสมบู​รณ​์กวาบรรดาอนชนที่บประทานอาหารสงของกษั​ตริ​16 งนั้นมหาดเลกจงนำอาหารสงสวนของเขาทั้งหลายและเหลาองุ่นซึ่งเขาทั้งหลายควรจะไดื่​มน​ั้นไปเสและใหกแก่​เขา 17 ายอนชนทั้งสี่คนนี้ พระเจาทรงประทานสรรพวทยา และความชำนาญในเรื่องวชาทั้งปวงและปญญา และดาเนยลเขาใจในนิ​ิ​ตและความฝนทกประการ 18 พอสิ้นกำหนดเวลาที่​กษตร์​ทรงบญชาใหนำเขาทั้งหลายเขาเฝวหนาขั​นที​งนำเขาทั้งหลายเขามาเฝาเนบดเนสซาร19 และกษั​ตริ​์​็​ทรงสมภาษณ์​เขา ในบรรดาอนชนเหลานั้นไมพบสกคนหนึ่งที่เหมอนดาเนี​ยล ฮานนยาหิ​ชาเอลและอาซารยาหเพราะฉะนั้นเขาจงได้​บใช้​อพระพกตร์​กษตร20 ในบรรดาเรื่องราวอนเกี่ยวกบปญญาและความเขาใจ ึ่งกษั​ตริ​ตรสถามเขาทั้งหลาย ทรงเห็​นว​่าเขาทั้งหลายดกวาพวกโหร และพวกหมอดึ่งอยู่ในอาณาจกรทั้งสิ้นของพระองค์​ิ​บเท21 และดาเนยลก็​ได้​บราชการเรื่อยมาจนปแรกแหงรชกาลกษั​ตริ​ไซร

Domínio Público. Esta tradução bíblica de domínio público é trazida a você por cortesia de eBible.org.

Veja também