21 เพราะพระบดาทรงทำใหคนทตายแลวฟนขนมาและมชวตฉนใด ถาพระบตรปรารถนาจะกระทำใหผใดมชวตกจะกระทำเหมอนกนฉนนน

22 เพราะวาพระบดามไดทรงพพากษาผใด แตพระองคไดทรงมอบการพพากษาทงสนไวกบพระบตร

23 เพอคนทงปวงจะไดถวายเกยรตแดพระบตรเหมอนทเขาถวายเกยรตแดพระบดา ผใดไมถวายเกยรตแดพระบตร ผนนกไมถวายเกยรตแดพระบดาผทรงใชพระบตรมา

24 เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา ถาผใดฟงคำของเราและเชอในพระองคผทรงใชเรามา ผนนกมชวตนรนดร และไมถกพพากษา แตไดผานพนความตายไปสชวตแลว

25 เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา เวลาทกำหนดนนใกลจะถงแลว และบดนกถงแลว คอเมอผทตายแลวจะไดยนพระสรเสยงแหงพระบตรของพระเจา และบรรดาผทไดยนจะมชวต

26 เพราะวาพระบดาทรงมชวตในพระองคเองฉนใด พระองคกไดทรงประทานใหพระบตรมชวตในพระองคฉนนน

27 และไดทรงประทานใหพระบตรมสทธอำนาจทจะพพากษาดวย เพราะพระองคทรงเปนบตรมนษย

28 อยาประหลาดใจในขอนเลย เพราะใกลจะถงเวลาทบรรดาผทอยในอโมงคฝงศพจะไดยนพระสรเสยงของพระองค

29 และจะไดออกมา บรรดาผทไดประพฤตดกฟนขนสชวต บรรดาผทไดประพฤตชวกจะฟนขนสการพพากษา

30 เราจะทำสงใดตามอำเภอใจไมได เราไดยนอยางไร เรากพพากษาอยางนน และการพพากษาของเรากยตธรรม เพราะเรามไดมงทจะทำตามใจของเราเอง แตตามพระประสงคของพระบดาผทรงใชเรามา

31 ถาเราเปนพยานถงตวเราเอง คำพยานของเรากไมจรง