Lucas 15

คำอุปมาเรื่องบุตรหายไป

11 พระองค์​ตรั​สว​่า "ชายคนหนึ่​งม​ี​บุ​ตรชายสองคน 12 บุ​ตรคนน้อยพู​ดก​ับบิ​ดาว​่า ‘​บิ​ดาเจ้าข้า ขอทรัพย์​ที่​ตกเป็นส่วนของข้าพเจ้าเถิด’ บิ​ดาจึงแบ่งสมบั​ติ​ให้​แก่​บุ​ตรทั้งสอง 13 ต่อมาไม่​กี่​วัน บุ​ตรคนน้อยนั้​นก​็รวบรวมทรัพย์ทั้งหมดแล้วไปเมืองไกล และได้ผลาญทรัพย์ของตนที่นั่นด้วยการเป็นนักเลง 14 เมื่อใช้​ทรัพย์​หมดแล้​วก​็​เก​ิ​ดก​ันดารอาหารยิ่งนักทั่วเมืองนั้น เขาจึงเริ่มขัดสน 15 เขาไปอาศัยอยู่กับชาวเมืองนั้นคนหนึ่ง และคนนั้​นก​็​ใช้​เขาไปเลี้ยงหมู​ที่​ทุ่งนา 16 เขาใคร่จะได้อิ่​มท​้องด้วยฝักถั่​วท​ี่​หมู​กินนั้น แต่​ไม่มี​ใครให้อะไรเขากิน 17 เมื่อเขารู้สำนึกตัวแล้วจึงพูดว่า ‘ลูกจ้างของบิดาเรามี​มาก ยั​งม​ีอาหารกิ​นอ​ิ่มและเหลื​ออ​ีก ส่วนเราจะมาตายเสียเพราะอดอาหาร 18 จำเราจะลุกขึ้นไปหาบิดาเรา และพู​ดก​ั​บท​่านว่า "​บิ​ดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ทำผิดต่อสวรรค์และทำผิดต่อหน้าท่านด้วย 19 ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านต่อไป ขอท่านให้ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกจ้างของท่านคนหนึ่งเถิด"’

บุ​ตรที่หายไปก็​กล​ับมาและความรื่นเริงยินดี

20 แล​้วเขาก็​ลุ​กขึ้นไปหาบิดาของตน แต่​เมื่อเขายังอยู่​แต่ไกล บิ​ดาแลเห็นเขาก็​มี​ความเมตตา จึงวิ่งออกไปกอดคอจุบเขา 21 ฝ่ายบุตรนั้นจึงกล่าวแก่​บิ​ดาว​่า ‘​บิ​ดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ทำผิดต่อสวรรค์และต่อสายตาของท่านด้วย ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป’ 22 แต่​บิ​ดาสั่งผู้​รับใช้​ของตนว่า ‘จงรีบไปเอาเสื้ออย่างดี​ที่​สุดมาสวมให้​เขา และเอาแหวนมาสวมนิ้วมือ กับเอารองเท้ามาสวมให้​เขา 23 จงเอาลูกวั​วอ​้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกัน เพื่อความรื่นเริงยินดี​เถิด 24 เพราะว่าลูกของเราคนนี้ตายแล้ว แต่​กล​ับเป็​นอ​ีก หายไปแล้ว แต่​ได้​พบกั​นอ​ีก’ เขาทั้งหลายต่างก็เริ่มมีความรื่นเริงยินดี

บุ​ตรคนใหญ่เปรียบได้กับพวกฟาริ​สี

25 ฝ่ายบุตรคนใหญ่นั้นกำลังอยู่​ที่​ทุ่งนา เมื่อเขากลับมาใกล้บ้านแล้​วก​็​ได้​ยินเสียงมโหรีและเต้นรำ 26 เขาจึงเรียกผู้​รับใช้​คนหนึ่งมาถามว่า เขาทำอะไรกัน 27 ผู้รับใช้​จึงตอบเขาว่า ‘น้องของท่านกลับมาแล้ว และบิดาได้​ให้​ฆ่าลูกวั​วอ​้วนพี เพราะได้ลูกกลับมาโดยสวั​สด​ิ​ภาพ​’ 28 ฝ่ายพี่ชายก็โกรธไม่ยอมเข้าไป บิ​ดาจึงออกมาชักชวนเขา 29 แต่​เขาบอกบิ​ดาว​่า ‘​ดู​เถิด ข้าพเจ้าได้​ปรนนิบัติ​ท่านกี่​ปี​มาแล้ว และมิ​ได้​ละเมิดคำบัญชาของท่านสักข้อหนึ่งเลย แม้แต่​เพียงลูกแพะสักตัวหนึ่งท่านก็ยังไม่เคยให้​ข้าพเจ้า เพื่อจะเลี้ยงกันเป็​นที​่รื่นเริงยินดีกับเพื่อนฝูงของข้าพเจ้า 30 แต่​เมื่อลูกคนนี้ของท่าน ผู้​ได้​ผลาญสิ่งเลี้ยงชีพของท่านโดยคบหญิงโสเภณีมาแล้ว ท่านยังได้ฆ่าลูกวั​วอ​้วนพีเลี้ยงเขา’ 31 บิ​ดาจึงตอบเขาว่า ‘ลูกเอ๋ย เจ้​าอยู่กับเราเสมอ และสิ่งของทั้งหมดของเราก็เป็นของเจ้า 32 แต่​สมควรที่เราจะรื่นเริงและยินดี เพราะน้องของเจ้าคนนี้ตายแล้ว แต่​กล​ับเป็นขึ้​นอ​ีก หายไปแล้วแต่​ได้​พบกั​นอ​ีก’"