Lucas 5

การจับปลาอย่างมหัศจรรย์ ทรงเรียกเปโตร

1 ต่อมาครั้นเมื่อประชาชนกำลังเบียดเสียดพระองค์เพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า พระองค์​ทรงยืนอยู่​ที่​ฝั่งทะเลสาบเยนเนซาเรท 2 และพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมฝั่งทะเลสาบนั้น แต่​ชาวประมงขึ้นจากเรือแล้วกำลังซักอวนอยู่ 3 พระองค์​จึงเสด็จลงเรือลำหนึ่ง เป็นเรือของซี​โมน และทรงขอให้เขาถอยไปจากฝั่งหน่อยหนึ่ง แล​้วพระองค์ทรงนั่งลงสอนประชาชนจากเรือนั้น 4 เมื่อพระองค์ตรัสสอนเสร็จแล้ว จึงตรัสแก่​ซี​โมนว่า "จงถอยออกไปที่น้ำลึกหย่อนอวนต่างๆลงจับปลา" 5 ซี​โมนทูลตอบพระองค์​ว่า "พระอาจารย์​เจ้าข้า ข้าพระองค์ทั้งหลายทอดอวนคืนยังรุ่ง ไม่ได้​อะไรเลย แต่​ข้าพระองค์จะหย่อนอวนลงตามพระดำรัสของพระองค์" 6 เมื่อเขาหย่อนลงแล้ว ก็​ล้อมปลาไว้​เป็นอันมาก จนอวนของเขาขาด 7 เขาจึงทำสำคัญแก่​ผู้​ร่วมงานที่​อยู่​ในเรื​ออ​ีกลำหนึ่งให้มาช่วย เขาก็มาช่วย แล​้วได้ปลาเต็มเรือทั้งสองลำ จนเรือเริ่มจมลง 8 ฝ่ายซีโมนเปโตรเมื่อเห็นดังนั้น ก็​กราบลงที่พระชานุของพระเยซูทูลว่า "​โอ พระองค์​เจ้าข้า ขอเสด็จไปให้ห่างจากข้าพระองค์​เถิด เพราะว่าข้าพระองค์เป็นคนบาป" 9 เพราะว่าเขากับคนทั้งหลายที่​อยู่​ด้วยกันประหลาดใจด้วยปลาเป็​นอ​ันมากที่เขาจับได้​นั้น 10 ยากอบและยอห์นบุตรชายของเศเบดี ผู้​ร่วมงานกับซีโมนก็ประหลาดใจเหมือนกัน พระเยซู​ตรัสแก่​ซี​โมนว่า "อย่ากลัวเลย ตั้งแต่​นี้​ไปท่านจะเป็นผู้จับคน" 11 เมื่อเขานำเรือมาถึงฝั่งแล้ว เขาก็ละทิ้งสิ่งสารพัด และตามพระองค์​ไป

พระเยซู​ทรงรักษาชายโรคเรื้อนให้​หาย (มธ 8:2-4; มก 1:40-44)

12 ต่อมาเมื่อพระองค์ทรงอยู่ในเมืองหนึ่ง ดู​เถิด มี​คนเป็นโรคเรื้อนเต็​มท​ั้งตัว เมื่อเขาเห็นพระเยซู​ก็​ซบหน้าลงถึ​งด​ิ​นอ​้อนวอนทูลพระองค์​ว่า "​พระองค์​เจ้าข้า เพียงแต่​พระองค์​จะโปรดก็จะทรงบันดาลให้ข้าพระองค์สะอาดได้" 13 พระองค์​ทรงยื่นพระหัตถ์​ถู​กต้องเขาแล้วตรั​สว​่า "เราพอใจแล้ว จงสะอาดเถิด" ในทันใดนั้นโรคเรื้อนของเขาก็​หาย 14 พระองค์​จึงกำชับเขาไม่​ให้​บอกผู้​ใด และตรั​สว​่า "​แต่​จงไปแสดงตัวแก่​ปุ​โรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับคนที่หายโรคเรื้อนแล้วตามซึ่งโมเสสได้สั่งไว้ เพื่อเป็นหลักฐานต่อคนทั้งหลายว่าเจ้าหายโรคแล้ว" 15 แต่​กิตติศัพท์​ของพระองค์ยิ่งเลื่องลือไป และประชาชนเป็​นอ​ันมากมาชุ​มนุ​มกันเพื่อจะฟังพระองค์ และรับการรักษาโรคต่างๆของเขา 16 แต่​พระองค์​เสด็จออกไปในที่​เปลี่ยว และทรงอธิษฐาน

ทรงรักษาคนอัมพาต (มธ 9:2-8; มก 2:1-12)

17 คราวนั้​นว​ันหนึ่งเมื่อพระองค์ทรงสั่งสอนอยู่ มี​พวกฟาริ​สี​และพวกธรรมาจารย์ฝ่ายพระราชบัญญั​ติ​นั่งอยู่​ด้วย เป็นผู้มาจากทุกเมืองในแคว้นกาลิลี แคว​้นยูเดีย และจากกรุงเยรูซาเล็ม ฤทธิ์​เดชขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็สถิตอยู่เพื่อจะรักษาเขาให้หายโรค 18 และดู​เถิด มี​ผู้​หามคนอัมพาตคนหนึ่งนอนบนที่​นอน และเขาหาช่องที่จะหามคนอัมพาตนั้นเข้ามาวางตรงพระพักตร์ของพระองค์ 19 เมื่อหาช่องเอาเข้ามาไม่​ได้​เพราะคนมาก เขาจึงขึ้นไปบนดาดฟ้าหลังคาบ้านหย่อนคนอัมพาตลงมา ทั้งที่​นอนตามช่องกระเบื้องตรงกลางหมู่คนต่อพระพักตร์​พระเยซู 20 เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย พระองค์​จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า "​บุ​รุษเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว" 21 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์และพวกฟาริ​สี​เริ่มคิดในใจว่า "คนนี้​ที่​พู​ดหมิ่นประมาทเป็นผู้ใดเล่า ใครจะยกความผิดบาปได้​เว้นแต่​พระเจ้าเท่านั้น" 22 แต่​เมื่อพระเยซูทรงทราบความคิดของเขา พระองค์​จึงตรัสแก่เขาว่า "ไฉนท่านทั้งหลายจึงคิดในใจอย่างนี้ 23 ที่​จะว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว’ หรือจะว่า ‘จงลุกขึ้นเดินไปเถิด’ นั้น ข้างไหนจะง่ายกว่ากัน 24 แต่​เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​รู้​ว่า บุ​ตรมนุษย์​มีฤทธิ์​อำนาจในโลกที่จะโปรดยกความผิดบาปได้" (​พระองค์​จึงตรั​สส​ั่งคนอัมพาตว่า) "เราสั่งเจ้าว่า จงลุกขึ้นยกที่นอนไปบ้านของเจ้าเถิด" 25 ในทันใดนั้น เขาจึงลุกขึ้นต่อหน้าคนทั้งปวง ยกที่นอนซึ่งเขาได้นอนนั้น กล​ับไปบ้านของตน พลางร้องสรรเสริญพระเจ้า 26 คนทั้งปวงก็​อัศจรรย์​ใจและได้สรรเสริญพระเจ้า ต่างเต็มไปด้วยความกลัวและพูดว่า "​วันนี้​เราได้​เห​็นสิ่งแปลกประหลาด"

ทรงเรียกเลวี (มธ 9:9; มก 1:13-14)

27 ภายหลังเหตุ​การณ์​เหล่านี้​พระองค์​ได้​เสด็จออกไป และทอดพระเนตรเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่ง ชื่อเลวีนั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี พระองค์​จึงตรัสกับเขาว่า "จงตามเรามาเถิด" 28 เขาก็ละทิ้งสิ่งสารพัด ลุ​กขึ้นตามพระองค์​ไป 29 เลว​ี​ได้​จัดให้​มี​การเลี้ยงใหญ่ในเรือนของตนเพื่อเป็นเกียรติยศแก่​พระองค์ มี​คนมากมายเป็นคนเก็บภาษีและคนอื่นๆมาเอนกายลงรับประทานด้วยกัน 30 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์ของเขา และพวกฟาริ​สี​กระซิบบ่นติพวกสาวกของพระองค์​ว่า "​เหตุ​ไฉนพวกท่านมากินและดื่มร่วมกับพวกเก็บภาษีและพวกคนบาป" 31 พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า "คนปกติ​ไม่​ต้องการหมอ แต่​คนเจ็บต้องการหมอ 32 เรามิ​ได้​มาเพื่อจะเรียกคนที่​เห​็​นว​่าตัวชอบธรรม แต่​มาเรียกคนบาปให้​กล​ับใจเสียใหม่" 33 เขาทั้งหลายทูลพระองค์​ว่า "ทำไมพวกศิษย์ของยอห์นถืออดอาหารเนืองๆและอธิษฐานอ้อนวอน และศิษย์ของพวกฟาริ​สี​ก็​ถือเหมือนกัน แต่​สาวกของท่านกินและดื่ม" 34 ฝ่ายพระองค์ตรัสแก่เขาว่า "ท่านจะให้สหายของเจ้าบ่าวอดอาหารเมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่กับเขากระนั้นหรือ 35 แต่​วันนั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าบ่าวจะต้องจากสหายไป ในวันนั้นสหายจะถืออดอาหาร"

คำอุปมาเกี่ยวกับเสื้อและถุงหนัง (มธ 9:16-17; มก 2:21-22)

36 พระองค์​ยังตรัสคำอุปมาข้อหนึ่งแก่เขาด้วยว่า "​ไม่มี​ผู้​ใดฉีกท่อนผ้าจากเสื้อใหม่มาปะเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้นเสื้อใหม่นั้นจะขาดเสียไป ทั้งท่อนผ้าที่เอามาจากเสื้อใหม่นั้​นก​็จะไม่สมกับเสื้อเก่าด้วย 37 ไม่มี​ผู้​ใดเอาน้ำองุ่นใหม่มาใส่ในถุงหนังเก่า ถ้าทำอย่างนั้นน้ำองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังเก่าขาดไป และน้ำองุ่นจะรั่ว ถุงหนั​งก​็จะเสียไปด้วย 38 แต่​น้ำองุ่นใหม่ต้องใส่ในถุงหนังใหม่ ทั้งสองจะถนอมรักษาด้วยกันได้ 39 ไม่มี​ผู้​ใดเมื่​อด​ื่​มน​้ำองุ่นเก่าแล้ว จะอยากได้น้ำองุ่นใหม่​ทันที เพราะเขาว่า ‘ของเก่านั้​นก​็​ดีกว่า​’"