40 ตอมาเมอพระเยซเสดจกลบมาแลว ประชาชนกตอนรบพระองคดวยความยนด เพราะเขาทงหลายคอยทาพระองคอย41 ดเถด มชายคนหนงชอไยรส เปนนายธรรมศาลา มากราบลงทพระบาทพระเยซ ออนวอนพระองคใหเสดจเขาไปในเรอนของเขา42 เพราะวาเขามบตรสาวคนเดยว อายประมาณสบสองป และบตรสาวนนนอนปวยอยเกอบจะตาย เมอพระองคเสดจไปนน ประชาชนเบยดเสยดพระองค43 มผหญงคนหนงเปนโรคตกโลหตไดสบสองปมาแลว และไดใชทรพยทงหมดของเธอเปนคาหมอ ไมมผใดรกษาใหหายได44 ผหญงนนแอบมาขางหลงถกตองชายฉลองพระองค และในทนใดนนโลหตทตกกหยด45 พระเยซจงตรสถามวา "ใครไดถกตองเรา" เมอคนทงหลายไดปฏเสธ เปโตรกบคนทอยดวยกนจงทลวา "อาจารยเจาขา กเปนเพราะประชาชนเบยดเสยดพระองค และพระองคยงทรงถามอกหรอวา ใครไดถกตองเรา'"46 แตพระเยซตรสวา "มผหนงไดถกตองเรา เพราะเรารสกวาฤทธไดซานออกจากตวเรา"47 เมอผหญงนนเหนวาจะซอนตวไวไมไดแลว เธอกเขามาตวสนกราบลงตรงพระพกตรพระองค ทลพระองคตอหนาคนทงปวงวา เธอไดถกตองพระองคเพราะเหตอะไร และไดหายโรคในทนใดนน48 พระองคจงตรสแกเขาวา "ลกสาวเอย จงมกำลงใจเถด ความเชอของเจาไดกระทำใหเจาหายโรคแลว จงไปเปนสขเถด"49 เมอพระองคกำลงตรสอย มคนหนงมาจากบานนายธรรมศาลา บอกเขาวา "ลกสาวของทานตายเสยแลว ไมตองรบกวนทานอาจารยตอไป"50 ฝายพระเยซเมอไดยนจงตรสแกเขาวา "อยากลวเลย จงเชอเทานนและลกจะหายด"51 เมอพระองคเสดจเขาไปในเรอน พระองคไมทรงยอมใหผใดเขาไป เวนแตเปโตร ยากอบ ยอหน และบดามารดาของเดกนน52 คนทงหลายจงรองไหรำไรเพราะเดกนน แตพระองคตรสวา "อยารองไหเลย เขาไมตาย แตนอนหลบอย"53 คนทงปวงกพากนหวเราะเยาะพระองค เพราะรวาเดกนนตายแลว54 ฝายพระองคทรงไลคนทงหมดออกไป แลวทรงจบมอเดกนน ตรสวา "ลกเอย จงลกขนเถด"55 แลวจตวญญาณกกลบเขาในเดกนน เขากลกขนทนท พระองคจงตรสสงใหเอาอาหารมาใหเขากน56 ฝายบดามารดาของเดกนนกประหลาดใจ แตพระองคทรงหามเขาไมใหบอกผใดใหรเหตการณซงเปนมานน