25 มผหญงคนหนงเปนโรคตกโลหตไดสบสองปมาแลว26 ไดทนทกขลำบากมากเพราะมหมอหลายคนมารกษา และไดเสยทรพยจนหมดสน โรคนนกมไดบรรเทาแตยงกำเรบขน27 ครนผหญงนนไดยนถงเรองพระเยซ เธอกเดนปะปนกบประชาชนทเบยดเสยดขางหลงพระองค และไดถกตองฉลองพระองค28 เพราะเธอคดวา "ถาเราไดแตะตองแตฉลองพระองค เรากจะหายโรค"29 ในทนใดนนโลหตทตกกหยดแหงไป และผหญงนนรสกตววาโรคหายแลว30 บดเดยวนน พระเยซทรงรสกวาฤทธซานออกจากพระองคแลว จงเหลยวหลงในขณะทฝงชนเบยดเสยดกนนนตรสวา "ใครถกตองเสอของเรา"31 ฝายเหลาสาวกกทลพระองควา "พระองคทอดพระเนตรเหนแลววา ประชาชนกำลงเบยดเสยดพระองค และพระองคยงจะทรงถามอกหรอวา ใครถกตองเรา'"32 แลวพระองคทอดพระเนตรดรอบ ประสงคจะเหนผหญงทไดกระทำสงนน33 ฝายผหญงนนกกลวจนตวสน เพราะรเรองทเปนแกตวนน จงมากราบลงทลแกพระองคตามจรงทงสน34 พระองคจงตรสแกผหญงนนวา "ลกสาวเอย ทเจาหายโรคนนกเพราะเจาเชอ จงไปเปนสขและหายโรคนเถด"