38 ครนพระองคเสดจไปถงเรอนนายธรรมศาลาแลว กทอดพระเนตรเหนคนวนวายรองไหครำครวญเปนอนมาก

39 และเมอพระองคเสดจเขาไปแลวจงตรสถามเขาวา "ทานทงหลายพากนรองไหวนวายไปทำไม เดกหญงนนไมตายแตนอนหลบอย"

40 เขากพากนหวเราะเยาะพระองค แตเมอพระองคขบคนทงหลายออกไปแลว จงนำบดามารดาของเดกหญงนนและสาวกสามคนทอยกบพระองค เขาไปในททเดกหญงนอนอย

41 พระองคจงจบมอเดกหญงนนตรสแกเขาวา "ทาลธา คม" แปลวา "เดกหญงเอย เราวาแกเจาวา จงลกขนเถด"

42 ในทนใดนนเดกหญงนนกลกขนเดน เพราะวาเดกนนอายไดสบสองป คนทงปวงกประหลาดใจอยางยง