1 คราวนนเมอฝงชนพากนมามากมายและไมมอาหารกน พระเยซจงทรงเรยกเหลาสาวกของพระองคมาตรสแกเขาวา

2 "เราสงสารคนเหลาน เพราะเขาคางอยกบเราไดสามวนแลวและไมมอาหารจะกน

3 ถาเราจะใหเขากลบไปบานเมอยงอดอาหารอย เขาจะหวโหยสนแรงตามทาง เพราะวาบางคนมาไกล"

4 เหลาสาวกของพระองคจงทลตอบพระองควา "ในถนทรกนดารนจะหาอาหารใหเขากนอมไดทไหน"

5 พระองคตรสถามเขาวา "พวกทานมขนมปงกกอน" เขาทลวา "มเจดกอน"

6 พระองคจงตรสสงประชาชนใหนงลงทพนดน แลวทรงรบขนมปงเจดกอนนน ทรงขอบพระคณ แลวจงทรงหกสงใหเหลาสาวกใหเขาแจก เหลาสาวกจงแจกใหประชาชน

7 และเขามปลาเลกๆอยบาง พระองคจงขอบพระคณ แลวสงใหเอาปลานนแจกดวย

8 คนทงปวงไดรบประทานจนอมและเศษอาหารทเหลอนนเขาเกบไดเจดกระบง

9 คนทรบประทานนนมประมาณสพน แลวพระองคตรสสงใหเขาไป