1 คราวนนเมอฝงชนพากนมามากมายและไมมอาหารกน พระเยซจงทรงเรยกเหลาสาวกของพระองคมาตรสแกเขาวา2 "เราสงสารคนเหลาน เพราะเขาคางอยกบเราไดสามวนแลวและไมมอาหารจะกน3 ถาเราจะใหเขากลบไปบานเมอยงอดอาหารอย เขาจะหวโหยสนแรงตามทาง เพราะวาบางคนมาไกล"4 เหลาสาวกของพระองคจงทลตอบพระองควา "ในถนทรกนดารนจะหาอาหารใหเขากนอมไดทไหน"5 พระองคตรสถามเขาวา "พวกทานมขนมปงกกอน" เขาทลวา "มเจดกอน"6 พระองคจงตรสสงประชาชนใหนงลงทพนดน แลวทรงรบขนมปงเจดกอนนน ทรงขอบพระคณ แลวจงทรงหกสงใหเหลาสาวกใหเขาแจก เหลาสาวกจงแจกใหประชาชน7 และเขามปลาเลกๆอยบาง พระองคจงขอบพระคณ แลวสงใหเอาปลานนแจกดวย8 คนทงปวงไดรบประทานจนอมและเศษอาหารทเหลอนนเขาเกบไดเจดกระบง9 คนทรบประทานนนมประมาณสพน แลวพระองคตรสสงใหเขาไป