21 ขณะนนเปโตรมาทลพระองควา "พระองคเจาขา หากพนองของขาพระองคจะกระทำผดตอขาพระองคเรอยไป ขาพระองคควรจะยกความผดของเขาสกกครง ถงเจดครงหรอ"22 พระเยซตรสตอบเขาวา "เรามไดวาเพยงเจดครงเทานน แตเจดครงคณดวยเจดสบ23 เหตฉะนน อาณาจกรแหงสวรรคเปรยบเหมอนกษตรยองคหนงทรงประสงคจะคดบญชกบผรบใชของทาน24 เมอตงตนทำการนน เขาพาคนหนงซงเปนหนหนงหมนตะลนตมาเฝา25 เจานายของเขาจงสงใหขายตวกบทงภรรยาและลก และบรรดาสงของทเขามอยนนเอามาใชหน เพราะเขาไมมเงนจะใชหน26 ผรบใชลกหนผนนจงกราบลงนมสการทานวา ขาแตทาน ขอโปรดผดไวกอน แลวขาพเจาจะใชหนทงสน'27 เจานายของผรบใชผนนมพระทยเมตตา โปรดยกหนปลอยตวเขาไป28 แตผรบใชผนนออกไปพบคนหนงเปนเพอนผรบใชดวยกน ซงเปนหนเขาอยหนงรอยเดนารอน จงจบคนนนบบคอวา จงใชหนใหขา'29 เพอนผรบใชผนนไดกราบลงแทบเทาออนวอนวา ขอโปรดผดไวกอน แลวขาพเจาจะใชหนทงสน'30 แตเขาไมยอม จงนำผรบใชลกหนนนไปจำจองไว จนกวาจะใชเงนนน31 ฝายพวกเพอนผรบใชเมอเหนเหตการณเชนนน กพากนสลดใจยงนก จงนำเหตการณทงปวงไปกราบทลเจานายของพวกตน32 แลวเจานายของเขาจงทรงเรยกผรบใชนนมาสงวา โอ เจาผรบใชชว เราไดโปรดยกหนใหเจาหมด เพราะเจาไดออนวอนเรา33 เจาควรจะเมตตาเพอนผรบใชดวยกน เหมอนเราไดเมตตาเจามใชหรอ'34 แลวเจานายของเขากกรวจงมอบผนนไวแกเจาหนาทใหทรมาน จนกวาจะใชหนหมด35 พระบดาของเราผทรงสถตในสวรรคจะทรงกระทำแกทานทกคนอยางนน ถาหากวาทานแตละคนไมยกโทษการละเมดใหแกพนองของทานดวยใจกวางขวาง"