1 Ginoo, nga akon palalipdan nga bato,

nagapanawag ako sa imo.

Pamatii ang akon pangamuyo!

Kay kon indi ka magpamati mangin pareho ako sa mga nagkalamatay na.

2 Pamatii ang akon pagpakitluoy sa pagpangayo sang bulig sa imo,

samtang nagaatubang ako sa imo balaan nga templo

nga nagabayaw sang akon mga kamot.

3 Indi ako pagsiluti upod sa mga malain.

Nagapakuno-kuno sila nga mga abyan sila,

pero gali nagaplano sila sing malain.

4 Balusi sila suno sa ila mga binuhatan.

Siluti sila sa ila malain nga mga ginahimo.

5 Kay ginabaliwala nila ang imo mga ginahimo.

Gani laglagon mo sila kag pabay-an sa sina nga kahimtangan.

6 Dalayawon ka, Ginoo,

kay ginpamatian mo ang akon pagpakitluoy sa imo.

7 Ikaw ang nagahatag sa akon sang kusog kag nagaprotektar sa akon.*

Nagasalig ako sa imo kag ginabuligan mo ako.

Gani nagakalipay gid ako kag nagakanta sang pagpasalamat sa imo.

8 Ikaw, Ginoo, ang nagahatag sang kusog sa imo katawhan.

Ikaw ang mabakod nga dalangpan kag manluluwas sang imo pinili.*

9 Luwasa kag pakamaayuha ang katawhan nga imo ginapanag-iyahan.

Bantayi sila pareho sa ginahimo sang isa ka manugbantay sa iya mga karnero;

atipana sila hasta san-o.