Tikanga ina Whawhai
1 E haere koe ki te whawhai ki ōu hoariri, ā, ka kite i ngā hōiho me ngā hāriata, i te iwi hoki he tokomaha ake i a koe, kei wehi i a rātou; kei a koe hoki a Ihowā, tōu Atua, i kawea mai ai koe i te whenua o Īhipa. 2 Ā, ka whakatata koutou ki te whawhai, nā, me haere mai te tohunga, me kōrero ki te iwi, 3 ka mea ki a rātou: "Whakarongo, e Īharaira! E whakatata atu ana koutou āianei ki te whawhai ki ō koutou hoariri. Kei hopī ō koutou ngākau; kaua e wehi. Kaua e pōtatutatu, kaua anō hoki e pāwera i tō rātou aroaro; 4 ko Ihowā hoki, ko tō koutou Atua, ko ia te haere tahi ana i a koutou, māna tā koutou whawhai ki ō koutou hoariri, māna koutou e whakaora."
5 Me kōrero anō hoki ngā kaiwhakahauhau ki te iwi, me kī atu: "Tēnei rānei tētahi kua hangā e ia he whare hou, ā, kāhore anō i tāia te kawa? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei mate ki te whawhaitanga, ka riro mā te tangata kē e tā te kawa. 6 Tēnei rānei tētahi kua whakatōkia e ia he māra wāina, ā, kāhore anō i kainga ngā hua? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei mate ki te whawhaitanga, ka riro mā te tangata kē e kai. 7 Tēnei rānei tētahi kua oti tētahi wahine te taumau māna, ā, kāhore anō i tangohia e ia? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei mate ki te whawhaitanga, ka riro mā te tangata kē e tango." 8 Ā, me kōrero anō ngā kaiwhakahauhau ki te iwi, me kī atu, "Tēnei rānei tētahi e wehi ana, e hopī ana te ngākau? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei ngohe ngā ngākau o ōna tēina, kei rite ki tōna ngākau." 9 Nā, ka mutu te kōrero a ngā kaiwhakahauhau ki te iwi, me whakarite e rātou ētahi rangatira ope hei upoko mō te iwi.
10 Ka whakatata atu koe ki te tatau ki tētahi pā, nā, me karanga atu e koe te rangimārie ki reira. 11 Ā, ki te mea he rangimārie tāna e whakahoki mai ai ki a koe, ā, ka whakapuaretia ki a koe, kātahi ka waiho ngā tāngata katoa e kitea e koe ki reira hei kaihōmai takoha ki a koe, hei apa anō rātou māu. 12 Ā, ki te kore e mau tā reira rongo ki a koe, ā, ka anga ki te whawhai ki a koe, kātahi ka whakapaea e koe; 13 ā, ki te hoatu e Ihowā, e tōu Atua, ki ōu ringa, nā, me patu e koe ngā tāne katoa o reira ki te mata o te hoari. 14 Ko ngā wāhine ia me ngā tamariki, ko ngā kararehe me ngā mea katoa i roto i te pā, ko ngā taonga katoa o reira, me tango e koe māu; ā, ka pau i a koe ngā mea a ōu hoariri, e hoatu ana e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe. 15 Ko tēnei tāu e mea ai ki ngā pā katoa e mamao rawa atu ana i a koe, ehara nei i te pā nō ēnei iwi.
16 Ko ngā pā ia o ēnei iwi, e hoatu nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe hei kāinga tupu, kaua e whakaorangia tētahi mea e whai manawa ana. 17 Engari, me whakangaro rawa rātou e koe – ngā Hiti, ngā Amori, ngā Kanaani, ngā Perihi, ngā Hiwi, ngā Iepuhi – kia rite ki tā Ihowā, ki tā tōu Atua, i whakahau ai ki a koe. 18 Kei whakaakona koutou e rātou ki te mahi i ā rātou mahi whakarihariha katoa e mahia nei e rātou ki ō rātou atua; ā, ka hara koutou ki a Ihowā, ki tō koutou Atua.
19 Ki te maha ngā rā e whakapaea ai e koe he pā, e tauria ai kia horo, kei whakakorea e koe ngā rākau o reira, kei ākina atu ki te toki. Nō te mea hei kai ēnā māu, ā, kaua e tuaina e koe; he tangata koia te rākau o te pārae kia whakapaea e koe? 20 Ko ngā rākau anake e mōhio ai koe ehara i te rākau kai, ko ēnā āu e whakakore, ka tua ki raro; ā, ka hangā he taiepa whakapae mō te pā e whawhai ana ki a koe, ā horo noa.
Acerca da guerra
1 Quando saíres à peleja contra teus inimigos, e vires cavalos, e carros, e povo maior em número do que tu, deles não terás temor; pois o Senhor teu Deus, que te tirou da terra do Egito, está contigo. 2 E será que, quando vos achegardes à peleja, o sacerdote se adiantará, e falará ao povo, 3 E dir-lhe-á: Ouvi, ó Israel, hoje vos achegais à peleja contra os vossos inimigos; não se amoleça o vosso coração: não temais nem tremais, nem vos aterrorizeis diante deles, 4 Pois o Senhor vosso Deus é o que vai convosco, a pelejar contra os vossos inimigos, para salvar-vos. 5 Então os oficiais falarão ao povo, dizendo: Qual é o homem que edificou casa nova e ainda não a consagrou? Vá, e torne-se à sua casa para que porventura não morra na peleja e algum outro a consagre. 6 E qual é o homem que plantou uma vinha e ainda não a desfrutou? Vá, e torne-se à sua casa, para que porventura não morra na peleja e algum outro a desfrute. 7 E qual é o homem que está desposado com alguma mulher e ainda não a recebeu? Vá, e torne-se à sua casa, para que porventura não morra na peleja e algum outro homem a receba.
8 E continuarão os oficiais a falar ao povo, dizendo: Qual é o homem medroso e de coração tímido? Vá, e torne-se à sua casa, para que o coração de seus irmãos não se derreta como o seu coração. 9 E será que, quando os oficiais acabarem de falar ao povo, então designarão os capitães dos exércitos para a dianteira do povo.
10 Quando te achegares a alguma cidade para combatê-la, apregoar-lhe-ás a paz. 11 E será que, se te responder em paz, e te abrir as portas, todo o povo que se achar nela te será tributário e te servirá. 12 Porém, se ela não fizer paz contigo, mas antes te fizer guerra, então a sitiarás. 13 E o Senhor teu Deus a dará na tua mão; e todo o homem que houver nela passarás ao fio da espada. 14 Porém, as mulheres, e as crianças, e os animais; e tudo o que houver na cidade, todo o seu despojo, tomarás para ti; e comerás o despojo dos teus inimigos, que te deu o Senhor teu Deus. 15 Assim farás a todas as cidades que estiverem mui longe de ti, que não forem das cidades destas nações.
16 Porém, das cidades destas nações, que o Senhor teu Deus te dá em herança, nenhuma coisa que tem fôlego deixarás com vida. 17 Antes destruí-las-ás totalmente: aos heteus, e aos amorreus, e aos cananeus, e aos perizeus, e aos heveus, e aos jebuseus, como te ordenou o Senhor teu Deus. 18 Para que não vos ensinem a fazer conforme a todas as suas abominações, que fizeram a seus deuses, e pequeis contra o Senhor vosso Deus.
19 Quando sitiares uma cidade por muitos dias, pelejando contra ela para a tomar, não destruirás o seu arvoredo, colocando nele o machado, porque dele comerás; pois que não o cortarás (pois o arvoredo do campo é mantimento para o homem), para empregar no cerco. 20 Mas as árvores que souberes que não são árvores de alimento, destruí-las-ás e cortá-las-ás; e contra a cidade que guerrear contra ti edificarás baluartes, até que esta seja vencida.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!