Te Tomokanga Manahau ki Hiruhārama
1 Ā, nō ka tata rātou ki Hiruhārama, ki Petapaki, ki Petani, ā, ka tae ki Maunga Ōriwa, tokorua āna ākonga i tonoa e ia, 2 ā, i mea ia ki a rāua, "Haere ki te kāinga e anga mai ana ki a kōrua; e tomo kau ki reira, ka kite kōrua i tētahi kūao e here ana, kāhore anō kia nohoia e te tangata; wetekina, ārahina mai. 3 Ā, ki te kī mai tētahi tangata ki a kōrua, ‘He aha tēnei ka meinga ai e kōrua?’ Ka mea atu, ‘E mea ana te Ariki ki a ia māna; nā, ka tukua tonutia mai ki konei.’ "
4 Nā, haere ana rāua, ka kite i te kūao e here ana ki te kūwaha i waho i te ara; ā, wetekina ana e rāua. 5 Ā, ka mea ētahi o te hunga e tū ana i reira ki a rāua, "He aha tā kōrua e wewete nā i te kūao?"
6 Nā, ka kōrerotia e rāua ki a rātou tā Īhu i mea ai; ā, tukua ana rāua e rātou. 7 Ka ārahina te kūao ki a Īhu, nā, whārikitia ana ō rāua kākahu ki runga ki a ia; ā, noho ana ia i runga. 8 Nā, he tokomaha i whāriki i ō rātou kākahu ki te ara. Ko ētahi i kokoti i ngā manga o ngā rākau, whārikitia ana ki te ara. 9 Ko te hunga i haere i mua, me te hunga i haere i muri, i karanga, i mea,
"Ohana!
Ka whakapaingia ia e haere mai ana i runga i te ingoa o te Ariki!
10 Ka whakapaingia te rangatiratanga e haere mai ana,
te rangatiratanga o tō tātou matua o Rāwiri!
Ohana i runga rawa!"
11 Nā, ka tomo a Īhu ki Hiruhārama, ki roto hoki ki te temepara; ā, ka mutu tāna tirotiro i ngā mea katoa, ko te wā hoki o te ahiahi, ka haere rātou ko te tekau mā rua ki Petani.
Ka Kanga a Īhu i te Rākau Piki
12 Nā, i te aonga ake, i a rātou kua puta i Petani, ka hiakai ia. 13 Ā, i tōna kitenga i tētahi piki i tawhiti, he rau ōna, ka haere ia, me kore e kitea tētahi mea i runga; ā, nō tōna taenga, kīhai i kitea e ia tētahi mea, he rau anake: ehara hoki i te wā o te piki. 14 Nā, ka oho a Īhu, ka mea ki taua rākau, "Kaua rawa te tangata e kai i tētahi hua ōu ake tonu atu." Me te whakarongo anō āna ākonga.
Ka Haere a Īhu ki te Temepara
15 Ā, ka tae rātou ki Hiruhārama. Nā, ka tomo a Īhu ki te temepara, ka anga ki te pei ki waho i te hunga e hoko atu ana, e hoko mai ana i roto i te temepara, ā, whakatahuritia ake ngā tēpu o ngā kaiwhakawhitiwhiti moni, me ngā nohoanga o ngā kaihoko kūkupa. 16 Ā, kīhai i tukua e ia kia mauria tētahi oko e te tangata rā te temepara. 17 Ā, i whakaako ia, i mea ki a rātou, "Kāhore koia i tuhituhia, ‘Ka kīia tōku whare he whare īnoi mō ngā tauiwi katoa’? Otiia, kua meinga nei e koutou hei ana mō ngā kaipāhua."
18 I rongo hoki ngā tohunga nui me ngā karaipi, ā, ka rapu ki te pēhea e whakangaromia ai ia. I mataku hoki rātou i a ia, nō te mea i mīharo te mano katoa ki tāna ako.
19 Ā, i ngā ahiahi ka haere ia ki waho o te pā.
Te Akoranga mō te Rākau Piki
20 Ā, i te ata i a rātou e haere ana, ka kite i te piki, kua maroke ake i ngā pakiaka. 21 Nā, ka mahara a Pita, ka mea ki a ia, "E te Kaiwhakaako, nā, te piki i kangā rā e koe, kua maroke."
22 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, "Kia mau te whakapono ki te Atua. 23 He pono hoki tāku e mea nei ki a koutou, ki te mea tētahi ki tēnei maunga, ‘Kia rangā atu koe, kia whakatakā ki te moana,’ e kore hoki e ruarua tōna ngākau, engari, ka whakapono ia tērā e puta mai ngā mea i kīia e ia; ka whiwhi ia ki tāna i mea ai. 24 Koia ahau ka mea nei ki a koutou, ko ngā mea katoa e tono ai koutou ina īnoi, me whakapono ka riro mai i a koutou, ā, ka whiwhi koutou. 25 Ā, ka tū koutou, ka karakia, ki te mea he take riri tā koutou ki tētahi, murua; kia murua ai hoki ō koutou hē e tō koutou Matua i te rangi. 26 Nā, ki te kore koutou e muru, e kore anō tō koutou Matua i te rangi e muru i ō koutou hē."
Te Take e Pā ana ki te Mana o Īhu
27 Nā, ka tae anō rātou ki Hiruhārama. Ā, i a ia e hāereere ana i te temepara, ka haere mai ki a ia ngā tohunga nui, me ngā karaipi, me ngā kaumātua; 28 ka mea ki a ia, "Tēnā, te mana i meatia ai ēnei mea e koe? Nā wai hoki tēnei mana i hoatu ki a koe, i mea ai koe i ēnei mea?"
29 Nā, ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, "Māku hoki e ui ki a koutou kia kotahi kupu, mā koutou e whakahoki mai ki ahau, kātahi, ka kōrerotia e ahau ki a koutou te mana i mea ai ahau i ēnei mea. 30 Ko te iriiringa a Hoani, nō te rangi, nō te tangata rānei? Kōrerotia mai ki ahau."
31 Ā, ka kōrerorero rātou ki a rātou anō, ka mea, "Ki te mea tātou, ‘Nō te rangi’; ka mea ia, ‘Ha, he aha koutou tē whakapono ai ki a ia?’ 32 Ā, ki te mea tātou, ‘Nō te tangata.’ " (Ka mataku rātou i te iwi; ki tā rātou katoa hoki he poropiti pono a Hoani.)
33 Nā, ka whakahoki rātou, ka mea ki a Īhu, "Kāhore mātou e mātau."
Nā, ka mea a Īhu ki a rātou, "E kore anō e kōrerotia e ahau ki a koutou te mana i mea ai ahau i ēnei mea."
A entrada de Jesus em Jerusalém
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, 2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram. 5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir. 7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele. 8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho. 9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
A figueira estéril
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome. 13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos. 14 E Jesus, falando, disse-lhe: Nunca mais coma alguém fruto de ti, para sempre. E os seus discípulos ouviram isto.
Jesus dentro do templo
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas. 16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo. 17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 E os escribas e principais sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
O ensino da figueira
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes. 21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito. 24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis. 25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas. 26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
O poder de Jesus
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele. 28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!