1 Pita 2

He Kōhatu Ora, he Iwi Tapu

1 Nā, whakarērea atu ngā mauāhara katoa, ngā hīanga katoa, ngā tinihanga, ngā hae, me ngā kupu ngautuarā katoa. 2 Kia rite ki ngā tamariki whānau hou, hiahiatia atu te waiū kore tinihanga o te kupu, ko te mea hoki ia e tupu ai koutou ki te ora tonu; 3 ki te mea kua whakamātautau koutou he tikanga ngāwari tā te Ariki.

4 Ko tō koutou haerenga mai ki a ia ki te kōhatu ora, i whakakāhoretia nei e ngā tāngata, he mea whiriwhiri ia nā te Atua, he mea utu nui; 5 ka hangā hoki koutou, ānō he kōhatu ora hei whare, arā hei mea wairua, hei tohungatanga tapu, hei tāpae atu i ngā patunga tapu, arā i ngā mea wairua, he mea e manakohia ana e te Atua i runga i a Īhu Karaiti. 6 Mō reira, tērā wāhi o te karaipiture:

"Nā, ka whakatakotoria e ahau ki Hiona

te tino kāmaka o te kokonga,

he mea whiriwhiri, he mea utu nui,

ā, ko te tangata e whakapono ana ki a ia

e kore e tukua kia whakamā."

7 Ki a koutou e whakapono nā he mea utu nui ia; ki te hunga whakapono kore ia,

"Ko te kāmaka i kapea e ngā kaihanga,

kua meinga tēnei hei upoko mō te kokonga.

8 Hei kāmaka tūtukitanga waewae ia,

hei toka whakahinga."

Ki te hunga e tūtuki ana ki te kupu, ki te hunga whakapono kore; i whakaritea mai hoki rātou hei pēnei.

9 Ko koutou ia he iwi whiriwhiri, he tohungatanga kīngi, he iwi tapu, he iwi kua riro pū mai mā te Atua; hei whakapuaki i ngā pai o te kaikaranga i a koutou i roto i te pōuri ki tōna mārama whakamīharo. 10 I mua ehara i te iwi, ināianei ia he iwi nā te Atua: kīhai nei i tohungia i mua, ināianei ia ka tohungia.

He Pononga nā te Atua

11 E ōku hoa aroha, ko tāku whakahau atu tēnei, he hunga noho noa, he manene hoki koutou, kia mawehe i ngā hiahia kikokiko e whawhai nei ki te wairua. 12 Kia pai tā koutou whakahaere i roto i ngā tauiwi, mō tā rātou whakapae ki a koutou, he kaimahi koutou i te kino, nā, kia whakakorōria rātou i te Atua ā te rā o te tirohanga mai, ina kite i ā koutou mahi pai.

13 Kia ngohengohe koutou ki ngā tikanga katoa a te tangata, he whakaaro ki te Ariki; ahakoa ki te kīngi, ki te mea nui rawa; 14 ki ngā kāwana rānei, ki te hunga i tonoa mai e ia hei whiu i ngā kaimahi i te kino, hei whakamoemiti ia mō te hunga e mahi ana i te pai. 15 Ko tā te Atua hoki tēnei i pai ai, kia ai ā koutou mahi pai hei puru mō ngā māngai kūware o ngā tāngata whakaarokore. 16 He hunga ehara nei i te herehere, otiia e kore e waiho tō koutou herekoretanga hei hīpoki mō te mauāhara, engari kia rite ki ngā pononga a te Atua. 17 Whakahōnoretia ngā tāngata katoa. Arohaina ngā tēina, ngā tuākana. E wehi ki te Atua. Whakahōnoretia te kīngi.

Te Tauira o te Mamaetanga o Īhu Karaiti

18 E ngā pononga, kia ngohengohe ki ō koutou rangatira, kia nui te wehi; he teka ki te hunga pai, ki te hunga ngāwari anake, ki te hunga whanokē anō hoki. 19 He mea whai whakapainga hoki tēnei, ki te mea nā te mahara ki te Atua ka whakamanawanui ai tētahi ki ngā mea whakapōuri, i a ia e whakamamaetia hētia ana. 20 He aha hoki te korōria, ki te mea ka whakamanawanui, i te mea kua hara koutou, ā, ka motokia? Tēnā ka whakamanawanui, i te mea ka mahi pai, ā, ka whakamamaetia, he mea whai whakapainga tēnei ki te Atua. 21 Nō te mea i karangatia koutou ki tēnei, i whakamamaetia hoki a te Karaiti mō koutou, waiho iho ana e ia he tauira mō koutou, kia aru ai koutou i ōna tapuwae.

22 "Kīhai nei ia i mea i te hara,

kāhore anō hoki i kitea te tinihanga i tōna māngai."

23 Ka taunutia, kīhai ia i taunu atu; ka whakamamaetia, kīhai ia i whakatuma; engari, i tuku i a ia ki te kaiwhakawā tika. 24 Nāna ake i waha ō tātou hara, nā tōna tinana ake, i runga i te rākau, kia whakatūpāpaku ai tātou ki te hara, kia ora ai ki te tika. Nā ōna kārawarawa, i ora ai ō koutou mate. 25 I rite hoki koutou ki te hipi kua kotiti kē; heoi, kua hoki tēnei koutou ki te Hēpara, ki te Pīhopa, o ō koutou wairua.

1 LÊ dan af alle boosheid en alle bedrog en geveinsdheid en afguns en alle kwaadpratery;

2 en verlang sterk soos pasgebore kindertjies na die onvervalste melk van die woord, dat julle daardeur kan opgroei,

3 as julle ten minste gesmaak het dat die Here goedertieren is.

4 Kom na Hom toe, die lewende steen wat deur die mense wel verwerp is, maar by God uitverkore en kosbaar is;

5 en laat julle ook soos lewende stene opbou, tot 'n geestelike huis, 'n heilige priesterdom, om geestelike offers te bring wat aan God welgevallig is deur Jesus Christus.

6 Daarom staan dit ook in die Skrif: Kyk, Ek lê in Sion 'n uitverkore en kosbare hoeksteen, en die wat in Hom glo, sal nooit beskaam word nie.

7 Vir julle dan wat glo, is Hy kosbaar; maar vir die ongelowiges geld die woord: Die steen wat die bouers verwerp het, dit het 'n hoeksteen geword; en: 'n Steen van aanstoot en 'n rots van struikeling —

8 vir dié wat hulle daarteen stamp, omdat hulle aan die woord ongehoorsaam is, waarvoor hulle ook bestem is.

9 Maar julle is 'n uitverkore geslag, 'n koninklike priesterdom, 'n heilige volk, 'n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,

10 julle wat vroeër geen volk was nie, maar nou die volk van God is; aan wie toe geen barmhartigheid bewys is nie, maar nou bewys is.

Die eerbare lewenswandel onder die heidene. Onderwerping aan die owerheid.

11 GELIEFDES, ek vermaan julle as bywoners en vreemdelinge om julle te onthou van vleeslike begeertes wat stryd voer teen die siel;

12 en hou julle lewenswandel onder die heidene skoon, sodat as hulle van julle kwaad spreek soos van kwaaddoeners, hulle op grond van die goeie werke wat hulle aanskou, God kan verheerlik in die dag van besoeking.

13 Wees dan onderdanig aan elke menslike verordening ter wille van die Here — of dit die koning is as opperheer,

14 of die goewerneurs as sy gesante, om wel kwaaddoeners te straf, maar die wat goed doen, te prys.

15 Want so is dit die wil van God dat julle deur goed te doen die onkunde van die dwase mense tot swye sal bring,

16 as vrymense en nie asof julle die vryheid het as 'n dekmantel vir die boosheid nie, maar as diensknegte van God.

17 Julle moet almal eer, die broederskap liefhê, God vrees, die koning eer.

Pligte van Christelike diensknegte.

18 DIENSKNEGTE, wees julle here onderdanig met alle vrees, nie alleen aan die wat goed en vriendelik is nie, maar ook aan die wat verkeerd is.

19 Want dit is genade as iemand, ter wille van die gewete voor God, leed verdra deur onregverdig te ly.

20 Want watter roem is daar as julle verdra wanneer julle sonde doen en geslaan word? Maar as julle verdra wanneer julle goed doen en ly — dit is genade by God.

21 Want hiertoe is julle geroep, omdat Christus ook vir julle gely het en julle 'n voorbeeld nagelaat het, sodat julle sy voetstappe kan navolg;

22 Hy wat geen sonde gedoen het nie, en in wie se mond geen bedrog gevind is nie;

23 wat, toe Hy uitgeskel is, nie terug uitgeskel het nie; toe Hy gely het, nie gedreig het nie, maar dit oorgegee het aan Hom wat regverdig oordeel;

24 wat self ons sondes in sy liggaam op die kruishout gedra het, sodat ons die sondes kan afsterwe en vir die geregtigheid lewe; deur wie se wonde julle genees is.

25 Want julle was soos dwalende skape, maar nou het julle teruggekeer na die Herder en Opsiener van julle siele.